Bu müfessire göre ayet, müşriklerin Allah'ın kendilerine gökten hiçbir delil, hiçbir kitapta izin veren bir hüccet indirmediği şeyleri ilah edinip taptıklarını anlatır. Bunların ilah olduklarına dair ellerinde herhangi bir bilgi ya da Allah'tan bir izin bulunmamaktadır. Ayrıca bu kâfirler için kıyamet günü kendilerini Allah'ın azabından kurtaracak, o azabı onlardan savacak hiçbir yardımcı bulunmayacaktır.

ويعبد هؤلاء المشركون بالله من دونه ما لم ينزل به جل ثناؤه لهم حجة من السماء في كتاب من كتبه التي أنزلها إلى رسله، بأنها آلهة تصلح عبادتها فيعبدوها، بأن الله أذن لهم في عبادتها، وما ليس لهم به علم أنها آلهة.

Verilen metin parçası son derece kısıktır ve ayetin ilk kelimelerinden (ويعبدون من دون) başka bir içerik barındırmamaktadır; bu haliyle Zemahşerî'nin bu ayet hakkındaki görüşünü tespit etmek mümkün değildir.

ويعبدون من دون

Bu metinde Kurtubî, ayette geçen ifadeyi 'hüccet ve burhan' (delil ve kanıt) olarak açıklamaktadır; bu kelimenin anlamının daha önce Âl-i İmrân ve Hac sûrelerinde geçtiğini belirterek oraya atıfta bulunmaktadır.

أي حجة وبرهان وقد تقدم في آل عمران

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin uydurdukları ve iftira attıkları şeylerde hiçbir bilgiye dayanmadıklarını, bunun sadece atalarından ve seleflerinden delilsiz ve hüccetsiz devraldıkları bir husus olduğunu bildirmektedir. Bu inancın kökeni şeytanın onlara güzel gösterip süslemesine dayanır. Bu sebeple Allah onları, başlarına gelecek azap ve cezada kendilerine yardım edecek hiçbir yardımcı bulamayacakları şeklinde tehdit etmiştir.

أي ولا علم لهم فيما اختلقوه وائتفكوه وإنما هو أمر تلقوه عن آبائهم وأسلافهم بلا دليل ولا حجة وأصله مما سول لهم الشيطان وزينه لهم

Râzî'ye göre bu ayet, müşriklerin Allah'tan başkasına ibadetlerinin işitsel/naklî bir delile dayanmadığını, dolayısıyla bunun taklit, cehalet veya şüpheden ibaret olduğunu göstermektedir. Bu durumdaki her sözün batıl olması gerektiğinden, kâfirin kendisinin kâfir olduğunu bilmese de yine kâfir sayılabileceği ve taklidin fasit olduğu sonucu çıkarılmaktadır. Ayrıca 'onlara yardım eden yoktur' ifadesi hem dünyevi bir yardımcının bulunmayışına hem de delil/hüccet bakımından kendilerini savunacak kimsenin olmayışına yorulmuş, Mu'tezile'nin bu ayeti şefaatin reddi için delil getirdiği belirtilmiştir.

فوجب في كل قول هذا شأنه أن يكون باطلا

Beydâvî'ye göre 70. ayette Allah'ın gökte ve yerde olan her şeyi bildiği, bunun Levh-i Mahfûz'da yazılı olduğu belirtilmekte, bu da müşriklerin durumuna üzülmemesi için bir tesellidir. 71. ayette ise müşriklerin Allah'tan başka taptıkları şeylerin buna delalet eden hiçbir delile ve bilgiye dayanmadığı, zalimler için bir yardımcı bulunmadığı açıklanmaktadır.

إن ذلك في كتاب هو اللوح كتبه فيه قبل حدوثه فلا يهمنك أمرهم مع علمنا به وحفظنا له