Taberî, ayette bahsedilen şiddetli zelzelenin ne zaman gerçekleşeceği konusunda âlimlerin ihtilaf ettiğini aktarır. Bir grup, bunun kıyamet öncesinde dünyada meydana gelecek bir olay olduğunu, kıyametin alametlerinden biri olduğunu söylemiştir. Bu görüşü desteklemek için İbn Mesud, Alkame, Âmir ve İbn Abbas gibi selef âlimlerinden nakiller ile Hz. Peygamber'den rivayet edilen -senedinde tartışma bulunan- Sur'a üflenme, İsrafil, insanların cehenneme sevk edilecek olan dokuz yüz doksan dokuzu gibi uzun hadisleri zikreder.

واختلف أهل العلم في وقت كون الزلزلة التي وصفها جل ثناؤه بالشدة، فقال بعضهم: هي كائنة في الدنيا قبل يوم القيامة

Bu metne göre Râzî, takva emrinin ardından insanların tek bir nefisten yaratılmasının zikredilmesini, takva emrinin gerekçesi olarak okur. Yaratılışın iki unsuru vardır: Allah'ın bizi yaratmış olması ve bunu tek bir nefisten yapmış olması; her iki unsurun da takvanın vücubunda ayrı ayrı etkisi bulunur. Yaratılmış olmak, kulun Rabbine itaat ve boyun eğmesini gerektirir çünkü rububiyet, emirlerin nüfuzunu; ubudiyet ise Yaratıcı'ya itaati zorunlu kılar.

أما القيد الأول : وهو أنه تعالى خلقنا ، فلا شك أن هذا المعنى علة لأن يجب علينا الانقياد لتكاليف الله تعالى والخضوع لأوامره ونواهيه

Kurtubî, 'zelzele' kelimesinin şiddetli sarsıntı/hareket anlamına geldiğini, kökünün 'zelle' (bir yerden ayrılıp hareket etmek) fiilinden geldiğini belirtir. Bu lafzın bir şeyi büyük ve dehşetli göstermek için kullanıldığını, ancak burada kastedilenin kıyametin şartlarından biri olan bilinen zelzele olduğunu aktarır. Bazılarına göre bu zelzelenin ramazan ayının ortasında gerçekleşeceği ve ardından güneşin batıdan doğacağı söylenmiştir.

الزلزلة شدة الحركة ومنه وزلزلوا حتى يقول الرسول وأصل الكلمة من زل عن الموضع أي زال عنه وتحرك وزلزل الله قدمه أي حركها وهذه اللفظة تستعمل في تهويل الشيء وقيل : هي الزلزلة المعروفة التي هي إحدى شرائط الساعة التي تكون في الدنيا قبل يوم القيامة هذا قول الجمهور

İbn Kesîr, ayetteki 'sâatin zilzelesi' ifadesinin ne zaman gerçekleşeceği konusunda iki görüş naklediyor: Bir grup bunun kıyametten önce dünyada meydana gelecek bir dehşet ve sarsıntı olduğunu, sûra üflenişle ilgili hadislere dayanarak söylüyor; diğer bir grup ise (İbn Cerîr'in tercih ettiği görüş) bunun kıyamet günü kabirlerden kalkıştan sonra mahşer yerinde yaşanacak bir dehşet ve sarsıntı olduğunu savunuyor. İkinci görüş sahipleri bunu Hz. Âdem'e cehenneme gönderilecek zürriyetinin bildirilmesiyle ilgili hadislerle delillendiriyor.

وقال آخرون بل ذلك هول وفزع وزلزال وبلبال كائن يوم القيامة في العرصات بعد القيام من القبور واختار ذلك ابن جرير واحتجوا بأحاديث

Beydâvî'ye göre kıyametin zelzelesi çok şiddetli ve dehşet vericidir; öyle ki bu ayette insanlar takvaya çağrılırken sebep olarak bu dehşetli hâl gösterilmiştir. Emzikli kadının çocuğunu unutması, hamile kadının çocuğunu düşürmesi ve insanların sarhoş gibi görünmesi bu dehşetin şiddetini tasvir etmektedir; oysa onlar gerçekte sarhoş değildir, bu hâl Allah'ın azabının şiddetinden kaynaklanmaktadır.

والذهول الذهاب عن الأمر بدهشة