Taberî, Allah'ın rüzgarı Süleyman'a boyun eğdirdiğini, rüzgarın onun emriyle şiddetli veya yumuşak şekilde estiğini ve onu Şam diyarına kadar götürdüğünü açıklar. Ayrıca 'Süleyman'a rüzgar' ifadesindeki kıraat farklılıklarını (nasb ve ref okuyuşlarını) ele alıp, kurrâ topluluğunun icmaına dayanarak nasb kıraatinin doğru olduğunu belirtir. Son olarak Allah'ın Süleyman'a verdiği mülk ve nimetleri tam bir ilimle takdir ettiğini vurgular.

والصواب من القراءة في ذلك عندنا النصب لإجماع الحجة من القراء عليه

Bu müfessire göre âyette rüzgârın Süleyman'a lam-ı mülk ile nispet edilmesi, onun rüzgâr üzerinde tam bir tasarruf ve mülkiyet sahibi olduğunu; rüzgârın onun emrine tabi, istediği yöne isterse şiddetli isterse yumuşak esecek şekilde boyun eğdirilmiş olduğunu gösterir. Ayrıca 'âsıf' (şiddetli esen) ile 'ruhâ' (yumuşak esen) sıfatlarının bir arada zikredilmesi arasındaki görünen çatışma, rüzgârın Süleyman'ın emriyle güçlü olduğu halde onun için hoş ve rahat esmesi ya da bazen yumuşak bazen şiddetli esmesi şeklinde iki yönden giderilir.

وهو أن على قولنا : ^ إلى قوله تعالى : ^ أي جعلناها طائعة منقادة له بمعنى أنه إن أرادها عاصفة كانت عاصفة وإن أرادها لينة كانت لينة والله تعالى مسخرها في الحالتين

İbn Kesîr'e göre Süleyman için sert rüzgarın boyun eğdirilmesi, Şam topraklarına gitmesini sağlamak içindir. Süleyman'ın tahtından oluşan geniş bir kerevet vardı, üzerine mülkünün gerektirdiği tüm eşyalar, atlar, develer, çadırlar ve askerler yerleştirilirdi. Rüzgâr bunun altına girer, onu kaldırıp taşır, kuşlar da güneşten korumak için üzerinde gölge yapardı; dilediği yere ulaşınca iner ve eşyaları yerleştirilirdi.

وذلك أنه كان له بساط من خشب يوضع عليه كل ما يحتاج إليه من أمور المملكة والخيل والجمال والخيام والجند ثم يأمر الريح أن تحمله فتدخل تحته ثم تحمله فترفعه وتسير به وتظله الطير تقيه الحر إلى حيث يشاء من الأرض فينزل وتوضع آلاته وحشمه

Beydâvî'ye göre bu ayetlerde Süleyman'a rüzgârın emrine verilmesi ve şeytanların ona hizmet ettirilmesi anlatılır. Rüzgâr şiddetli esen fakat kendisi latif olan bir rüzgârdır, kısa sürede Süleyman'ın tahtını uzak mesafelere taşır; bazı görüşe göre bazen sakin bazen şiddetli eserdi. Şeytanlar ise denizlere dalıp cevherler çıkarma, şehir ve saray inşası gibi işler yaparlardı ve Allah onları emirden çıkmaktan koruyordu.

الريح عاصفة شديدة الهبوب من حيث إنها تبعد بكرسيه في مدة يسيرة كما قال تعالى: غدوها شهر ورواحها شهر وكانت رخاء في نفسها طيبة.

Kurtubî'ye göre ayetteki 'âsıf' rüzgarın şiddetli esişini ifade eder; bu rüzgar Süleyman'ı ve ordusunu dilediği yere taşır, sonra Şam'a geri getirirdi. Vehb'den nakledilen rivayete göre Süleyman sefere çıkmak istediğinde tahta parçalarından oluşturulan platforma insanları, hayvanları ve savaş aletlerini yükler, önce şiddetli rüzgar bunu yerden kaldırır, sonra yumuşak rüzgar bir ay gidişte bir ay dönüşte olmak üzere onu taşırdı. Ayrıca kıraat farklılıklarına göre 'er-rîha' kelimesinin nasb veya ref ile okunmasının dilbilimsel gerekçeleri de ele alınmıştır.

وكان امرأ غزاء لا يقعد عن الغزو فإذا أراد أن يغزو أمر بخشب فمدت ورفع عليها الناس والدواب وآلة الحرب