Bu bölüm, İbrahim'in babası ve kavminin ona söylediği sözü açıklamaktadır; onlar İbrahim'e 'sen bize gerçekten doğru söylüyor musun yoksa şaka mı yapıyorsun/oyun mu oynuyorsun' diye sormuşlardır. Taberî burada 'ellâ'ib' ifadesini bu bağlamda 'la'ib' (şaka, ciddiyetsizlik) anlamıyla açıklamaktadır.

قال أبوه وقومه له: أجئتنا بالحق فيما تقول {أم أنت} هازل لاعب

Zemahşerî'ye göre kavim, İbrahim'in kendilerini tanrılarından yüz çevirtme çabası karşısında hayrete kapılmış ve onun bu sözleri şaka ve latife yoluyla söylediğini zannetmiştir. Bu yüzden ona 'getirdiğin şey ciddi ve gerçek mi, yoksa oyun ve şaka mı?' diye sormuşlardır.

بقوا متعجبين من تضليله إياهم ، وحسبوا أن ما قاله إنما قاله على وجه المزاح والمداعبة ، لا على طريق الجد . فقالوا له : هذا الذي جئتنا به ، أهو جد وحق ، أم لعب وهزل ؟

Bu pasaj, muhataplara yönelik bir sözün, Hz. Peygamber'in (s.a.v.) onlara ciddi biçimde bir inkâr/itiraz yönelttiği zannını uyandırdığını, ancak bunun ardından Peygamber'in tevhid beyanına yöneldiğini aktarır. Yani ilk izlenim (ciddi bir kınama) ile devam eden asıl maksat (tevhidin açıklanması) arasında bir geçiş vurgulanmaktadır.

موهمين بهذا الكلام أنه يبعد أن يقدم على الإنكار عليهم جادا في ذلك فعنده عدل صلى الله عليه وسلم إلى بيان التوحيد

Bu müfessire göre ayetteki soru, karşı taraftan gelen bir sorgulamayı yansıtır: kişiye 'sen söylediğin şeyde hak/gerçek üzere misin, yoksa şaka mı ediyorsun, alay mı ediyorsun?' diye sorulmaktadır. Yani ifade, söylenen sözün ciddi ve gerçek mi olduğunu, yoksa sadece bir oyun-alay (mizah) mı olduğunu sorgulayan bir anlam taşır.

أي أجاء أنت بحق فيما تقول أي لاعب مازح

Bu müfessire göre, kavim Peygamber'e (veya konuşana) getirdiği sözü ciddi mi yoksa oyun/şaka mı olduğunu sormaktadır; çünkü bu sözü ondan önce hiç duymadıklarını belirtmektedirler. Yani muhatapların şaşkınlığı, getirilen sözün kendilerine daha önce hiç ulaşmamış olmasından kaynaklanmaktadır.

يقولون هذا الكلام الصادر عنك تقوله لاعبا أو محقا فيه فإنا لم نسمع به قبلك

Beydâvî'ye göre İbrahim, kavminin ve atalarının açık bir sapıklık içinde olduğunu söylerken, bu sapıklığın hiçbir akıllı kişiye gizli kalmayacak derecede belirgin olduğunu vurgular; çünkü ne kavim ne de ataları herhangi bir delile dayanmamaktadır. Kavmi bunu şaka zannedip 'bize hakkı mı getirdin yoksa oynayanlardan mısın' diye sorunca, İbrahim göklerin ve yerin Rabbini delil göstererek onların iddialarından vazgeçip ciddi olduğunu kanıtlamıştır. Metne göre burada zamir (هن) ya gökler ve yere ya da putların temsillerine racidir ve bu ikinci ihtimal onları daha çok susturucu niteliktedir.

لقد كنتم أنتم وآباؤكم في ضلال مبين منخرطين في سلك ضلال لا يخفى على عاقل لعدم استناد الفريقين إلى دليل، والتقليد إن جاز فإنما يجوز لمن علم في الجملة أنه على حق