Zemahşerî'ye göre bu ifade, kâfirlerin uzun süre güven ve rahatlık içinde yaşayıp bu hâlin devam edeceğini, yenilmeyeceklerini zannetmelerine işaret eder; ancak bu boş bir ümit ve yalancı bir vaadden ibarettir. Gerçekte küfür diyarı ve savaş toprağı, Müslümanların üzerlerine hâkim kılınmasıyla eksiltilmekte, uçları budanmakta ve nihayetinde İslam diyarına dönüştürülmektedir.

وأمتدت بهم أيام الروح والطمأنينة ، فحسبوا أن لا يزالوا على ذلك لا يغلبون ولا ينزع عنهم ثوب أمنهم واستمتاعهم ، وذلك طمع فارغ وأمد كاذب ننقص أرض الكفر ودار الحرب ، ونحذف أطرافها بتسليط المسلمين عليها وإظهارهم على أهلها وردها دار إسلام

Bu müfessire göre ayet, müşriklerin Allah'ın kudretinin göstergelerini görmediklerini; Mekke çevresindeki beldelerin fethedilip İslam topraklarına katılmasının ve müşrik reislerinin ölümüyle şirkin azalmasının bunda ibret olduğunu anlatır. Râzî, 'nakstan' kelimesinin tefsirinde beldelerin fethi, ahalisinin ve bereketinin azalması, halkın ölümüyle köylerin harap olması ve alimlerin ölümü şeklinde birkaç görüş nakleder, ancak galebe ile ilgili yorumu daha uygun bulur.

والذي يليق بذلك أنه ينقصها عنهم ويزيدها في بلاد الإسلام ، قال القفال : نزلت هذه الآية في كفار مكة فكيف يدخل فيها العلماء والفقهاء فبين تعالى أن كل ذلك من العبر التي لو استعملوا عقلهم فيها لأعرضوا عن جهلهم

Kurtubî'ye göre bu ayet Mekke halkını kastetmektedir; Allah onlara ve atalarına dünya nimetini bahşetmiş, onlar da bu nimetin kendilerinden hiç gitmeyeceğini zannederek gurura kapılmış ve Allah'ın delillerini düşünmekten yüz çevirmişlerdir. Ayrıca 'eksiltme'nin, Hz. Peygamber'in Mekke çevresindeki topraklara ve şehirlere üstün gelip fethetmesiyle, ya da öldürme ve esir almayla gerçekleştiği yönünde görüşler nakledilmiştir.

يريد أهل مكة أي بسطنا لهم ولآبائهم في نعيمها و في النعمة فظنوا أنها لا تزول عنهم فاغتروا وأعرضوا عن تدبر حجج الله عز وجل

İbn Kesîr, bu ifadenin (kim olduğu belirtilmeyen bir zamir/ibare) tefsirinde müfessirlerin ihtilaf ettiğini ve bu konuyu Ra'd sûresinde daha önce ele aldığını belirtir. En güzel açıklamanın, Allah'ın onları kendi zamanlarındakiler için bir ibret ve ceza, kendilerinden sonra gelenler için de haklarında nakledilen meşhur haberle bir öğüt kıldığı yönünde olduğunu ifade eder.

اختلف المفسرون في معناه وقد أسلفناه في سورة الرعد وأحسن ما فسر بقوله تعالى فجعلهم عبرة ونكالا لمن في زمانهم وموعظة لمن يأتي بعدهم بالخبر المتواتر عنهم

Beydâvî'ye göre ayetteki 'yoksa onları bizden koruyacak ilahları mı var' ifadesi, önce meseleden habersiz kişiye yönelik bir soru, sonra da o inancı taşıyana yönelik daha da uzak bir ibtal içerir. Kafirlerin ve atalarının uzun ömür sürmesi ise onlara verilmiş bir istidrac ve mühlettir, bu durum onları yanlış bir güven içine sokmuştur; oysa Allah'ın toprağı kenarlarından eksiltmesi (Müslümanları onlara musallat etmesi) bu yanlış ümidin çürütülmesidir.

والإضرابان عن الأمر بالسؤال على الترتيب، فإنه عن المعرض الغافل عن الشيء بعيد وعن المعتقد لنقيضه أبعد.

Taberî'ye göre bu ayet, müşriklerin kendilerini Allah'ın azabından koruyacak ne bir ilah ne de bir sığınak bulabileceklerini, ancak Allah'ın onları ve atalarını dünya hayatında geçici olarak nimetlendirdiğini, bu yüzden ömürlerinin uzamasının onları gaflete sürükleyip ibret almaktan alıkoyduğunu belirtir. Ayrıca müşriklerin, Allah'ın yeryüzünü çevresinden eksilterek başka toplumları nasıl kahrettiğini görmelerine rağmen ibret almadıklarını, kendilerinin galip geleceklerini zannetmelerinin ise cehaletlerinden kaynaklandığını, oysa asıl galip gelenin Hz. Muhammed olduğunu ifade eder.

وإنما هذا تقريع من الله تعالى لهؤلاء المشركين به بجهلهم