Taberî bu bölümde Sâmirî'nin İsrailoğullarını dalâlete sürüklemesinin, onları buzağıya tapmaya çağırması ve Cebrail'in atının ayak izinden aldığı toprağı ateşe atarak buzağıyı canlandırması olayıyla gerçekleştiğini nakleder. Bu görüşe göre Sâmirî aslen sığıra tapan bir kavimden olup içinde bu ibadete sevgi taşıyan, dışta İslam'ı gösteren bir kimsedir. Hârûn'un, Firavun kavminden alınan süs ve eşyaların temizlenmesi için ateşe atılmasını istemesi üzerine Sâmirî, elindeki özel toprağı da bu eşyalarla birlikte ateşe atarak sesi olan bir buzağı heykeli ortaya çıkarmıştır.

كان السامري رجلا من أهل باجرما، وكان من قوم يعبدون البقر، وكان حب عبادة البقر في نفسه، وكان قد أظهر الإسلام في بني إسرائيل. فلما فضل هارون في بني إسرائيل وفصل موسى إلى ربه، قال لهم هارون: أنتم قد حملتم أوزارا من زينة القوم، آل فرعون، وأمتعة وحليا، فتطهروا منها، فإنها نجس.

Zemahşerî'ye göre 'fitneye uğrattığımız topluluk' ifadesi, Musa'nın ardında Harun ile bırakılan ve buzağıya tapınmaktan sadece on iki bini kurtulan altı yüz bin kişilik topluluğu ifade etmektedir. Ayrıca kıssada, halkın Musa'dan ayrıldıktan sonra yirmi gece bekleyip bunu -gündüzleriyle birlikte- kırk gün sayarak süreyi tamamladıklarını düşündükleri, buzağı olayının ise bundan sonra gerçekleştiği anlatılır. Bu durumun Allah'ın Musa'ya gelişinde söylediği sözle nasıl uyuştuğu sorusu gündeme getirilmektedir.

أراد بالقوم المفتونين : الذين خلفهم مع هارون وكانوا ستمائة ألف مانجا من عبادة العجل منهم إلا اثنا عشر ألفا . فإن قلت : في القصة أنهم أقاموا بعد مفارقته عشرين ليلة ، وحسبوها أربعين مع أيامها ، وقالوا : قد أكملنا العدة ، ثم كان أمر العجل بعد ذلك

Râzî bu bölümde Ehl-i Sünnet ile Mu'tezile arasındaki tartışmayı nakleder: Ehl-i Sünnet'e göre Allah kâfirlerde küfrü yaratmıştır, aksi halde onları azarlaması gerekmezdi; Mu'tezile ise bunun aklî delillerle ve Sâmirî'nin fiiline etkisi kalmayacağı gerekçesiyle mümkün olmadığını ileri sürer. Ayrıca Mûsâ'nın (a.s.) fitneyi henüz gerçekleşmeden 'olmuş' gibi ifade etmesinin sebebi ve kırk gün üzerine on gün eklenerek dönüşü ile 'esef' kelimesinin gazap, hüzün veya gayz anlamlarına gelebileceği tartışılır.

قالت المعتزلة : لا يجوز أن يكون المراد أن الله تعالى خلق فيهم الكفر لوجهين ، الوجه الأول : الدلائل العقلية الدالة على أنه لا يجوز من الله أن يفعل ذلك

Kurtubî bu ayette 'fitne' kelimesini, Sâmirî'nin İsrailoğullarını buzağıya taptırarak veya bu konuda sebep olarak imtihan ve sınamaya uğratması şeklinde açıklar. Ayrıca Sâmirî'nin kimliği hakkında farklı rivayetleri sıralar: sığıra tapan bir kavimden olup Mısır'a gelip zâhiren İsrailoğullarının dinine girdiği, ya da Kıptî bir adam olup Musa'ya iman edip onunla çıktığı, ya da Şam bölgesinde bilinen Sâmire kabilesinden büyük bir kişi olduğu yönünde görüşler nakleder.

قال بن عباس رضي الله عنهما : كان السامري من قوم يعبدون البقر فوقع بأرض مصر فدخل في دين بني إسرائيل بظاهره وفي قلبه ما فيه من عبادة البقر

İbn Kesîr, buzağının gerçekten kan ve ete dönüşüp böğürüp böğürmediği yoksa altın olarak kalıp içine hava girince öküz sesi gibi ses çıkardığı hususunda müfessirlerin ihtilaf ettiğini nakleder; kesin bir hüküm vermeyip bu iki görüşü zikreder. Ayrıca İsrailoğulları'nın buzağı seslenince etrafında dans edip fitneye düştüklerini ve onu ilah kabul ettiklerini belirtir. Bu sırada Allah'ın Musa'ya, kavminin bu hâlini ve Sâmirî'nin yaptığı buzağıya tapmalarını haber verdiğini, aynı zamanda Musa'ya Tevrat'ı içeren levhaları yazdığını aktarır.

وقد اختلف المفسرون في هذا العجل هل صار لحما ودما له خوار أو إستمر على كونه من ذهب إلا أنه يدخل فيه الهواء فيصوت كالبقر على قولين والله أعلم

Beydâvî'ye göre Allah Musa'ya kavminin buzağıya taparak sınandığını ve Samirî'nin onları saptırdığını bildirmiştir. Bir kıraate göre 'وأضلهم' ifadesi Samirî'nin kendisinin en sapık kişi olduğunu belirtir, çünkü o hem kendisi sapmış hem de başkalarını saptırmıştır. Musa kavmine döndüğünde kırk günü tamamlamış ve Tevrat'ı almış halde, onlara kızgın ve üzgün bir şekilde hitap etmiştir; 'ahdin uzaması' ifadesiyle Musa'nın kendilerinden ayrı kaldığı süreyi kastettiği belirtilir.

وأضلهم السامري باتخاذ العجل والدعاء إلى عبادته، وقرئ «وأضلهم» أي أشدهم ضلالا لأنه كان ضالا مضلا