Zemahşerî'ye göre 'تلك آياته' ifadesindeki izafi belirlilik iki şekilde anlaşılabilir: birincisi bu ifadenin, 'الآيات' denmiş gibi bilinen dokuz ayete (asa, el, denizin yarılması, taş, çekirge, bit, kurbağa, kan, dağın sarsılması) işaret ettiği; ikincisi ise Musa'nın kendi mucizelerinin yanı sıra diğer peygamberlerin mucizelerini de sayarak anlatmış olabileceği, doğru sözlü bir peygamber olduğu için haber verdiği ile gözle görülenin farksız olduğu, dolayısıyla Firavun'un bunların tümünü yalanladığıdır. Ayrıca bir görüşe göre Firavun ayetleri yalanlamış ve hakkı kabul etmekten kaçınmıştır.

أن يكون موسى قد أراه آياته وعدد عليه ما أوتيه غيره من الأنبياء من آياتهم ومعجزاتهم ، وهو نبي صادق لا فرق بين ما يخبر عنه وبين ما يشاهد به ، فكذبها جميعا { وأبى } أن يقبل شيئا منها

Kurtubî'ye göre buradaki 'âyât' ifadesi, Hz. Musa'nın peygamberliğine delalet eden mucizeler olabileceği gibi, Allah'ın birliğine delalet eden hüccetler de olabilir. Kişinin iman etmemesi, bu âyetleri bizzat gözle görmüş olmasına (haber yoluyla değil) rağmen inkâr etmesi sebebiyle, bunun inatçı bir küfür olduğunu göstermektedir.

وهذا يدل على أنه كفر عنادا لأنه رأى الآيات عيانا لا خبرا نظيره وجحدوا بها واستيقنتها أنفسهم ظلما وعلوا

Bu metne göre Firavun'un başına 'basîret' geldiğinde, kendisine deliller, ayetler ve alametler açıkça gelmiş, bunları gözüyle görüp müşahede etmiştir; ancak buna rağmen küfür, inat ve azgınlıkla bunları yalanlamış ve kabul etmemiştir.

يعني فرعون أنه قامت عليه الحجج والآيات والدلالات وعاين ذلك وأبصره فكذب بها وأباها كفرا وعنادا وبغيا

Bu metne göre Firavun'a gösterilen ayetler, Hz. Musa'ya has olan dokuz mucizeyi veya öncekilerin tümünü kapsayan işaretleri ifade eder; Firavun bunları gördüğü veya doğruluğunu bildiği halde aşırı inadı yüzünden yalanlamış ve büyüklenerek iman ve itaati reddetmiştir. Firavun'un 'bizi topraklarımızdan çıkarmak için mi geldin' sözü ise onun aslında Musa'nın haklı olduğunu bildiğini, hatta mülkünden korktuğunu gösteren bir çaresizlik ve şaşkınlık ifadesidir.

هذا تعلل وتحير ودليل على أنه علم كونه محقا حتى خاف منه على ملكه، فإن الساحر لا يقدر أن يخرج ملكا مثله من أرضه

Taberî'ye göre bu ayette Allah, Firavun'a Musa ve Harun aracılığıyla gönderdiği ayetlerini (delillerini ve hüccetlerini) gösterdiğini bildirmektedir. Bu deliller, iki peygamberin Rablerinden getirdikleri hakkı doğrulayan kanıtlardır. Firavun ise kibirlenerek ve haddi aşarak bu hakkı kabulden kaçınmıştır.

يعني أدلتنا وحججنا