Taberî bu ayette 'kanitîn' kelimesini ibadette dilsiz kalıp konuşmama (namazda susma) anlamında ele alır ve Vüsta namazının hangi namaz olduğu konusunda ihtilafları nakleder; öğle namazı, ikindi namazı, akşam namazı ve sabah namazı olduğuna dair farklı rivayetleri sıralar. Kendisi tercih ettiği görüşü İbn Abbas'tan nakledilen yorumla temellendirir: göklerde ve yerde olan tüm mahlukatın Allah'a itaatkâr (kânit) olduğu, çünkü hayat, ölüm gibi hususlarda kimse Allah'a karşı çıkamaz; ancak kendi iradeleriyle seçtikleri fiillerde isyan edebilirler. Bu nedenle 'kânitîn' ifadesinin bu genel itaat anlamına geldiği, ayetteki bu kullanımın Kur'an'daki diğer kanut kullanımlarından farklı olarak konuşmama/sükût anlamına işaret ettiği belirtilir.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب القول الذي ذكرناه عن ابن عباس: وهو أن كل من في السماوات والأرض من خلق لله مطيع في تصرفه فيما أراد تعالى ذكره من حياة وموت، وما أشبه ذلك، وإن عصاه فيما يكسبه بقوله، وفيما له السبيل إلى اختياره وإيثاره على خلافه.

Bu metinde Râzî, salât-ı vustâ'nın hangi namaz olduğu ve namaz vakitlerinin sayısı meselesini ele almaktadır. Bazı müfessirlerin sayısal delil yoluyla beş vakit namazın vücûbuna istidlal ettiğini, ardından salât-ı vustâ'nın sabah namazı olduğuna dair çeşitli delilleri (kunut, uykunun tatlılığı, tekit ihtiyacı gibi) aktarır. Ayrıca kunut kelimesinin İbn Abbas, Mücahid gibi alimlerce farklı yorumlandığını (dua-zikir, sükût, huşû) ve korku halinde namazın eda şekline dair fıkhi görüşleri de nakleder.

فهذه الآية دالة على وجوب الصلوات الخمسة بهذا الطريق ، واعلم أن هذا الاستدلال إنما يتم إذا بينا أن المراد من الوسطى ما تكون وسطى في العدد لا ما تكون وسطى بسبب الفضيلة

Bu metne göre farz namazların sayısının üç ile yedi arasında olduğu, bunlar arasında tek sayı olarak sadece beşin bulunduğu, dolayısıyla farz namazların beş vakit olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu durum, vitir namazının farz olmadığına delil olarak sunulmaktadır, zira eğer vitir farz olsaydı namaz sayısı çift olması gerekirken tek kalmıştır.

دليل على أن الوتر ليس بواجب لأن المسلمين اتفقوا على أعداد الصلوات المفروضات أنها تنقص عن سبعة وتزيد على ثلاثة وليس بين الثلاثة والسبعة فرد إلا الخمسة

İbn Kesîr, 'Salât-ı vustâ' (orta namaz) ile ilgili sahabe ve tabiinden gelen çok sayıda rivayeti aktarır: bazıları bunun sabah namazı olduğunu (Ebu'l-Âliye, İbn Ömer, Enes vb.), bazıları öğle namazı olduğunu (Zeyd b. Sâbit), bazıları ikindi namazı olduğunu (Semüre b. Cündeb, Ebu Hüreyre, Hz. Âişe'nin okuyuşuna dayanan görüş) ve bir görüş de akşam namazı olduğunu (İbn Abbas) belirtir. Kendisi ikindi namazı görüşünü destekleyen rivayetlerin çokluğuna ve bazı senetlerin sağlamlığına işaret ederken, akşam namazı görüşünün senedinde zafiyet bulunduğunu not eder.

وقيل إن الصلاة الوسطى هي صلاة المغرب رواه ابن أبي حاتم عن ابن عباس وفي إسناده نظر فانه رواه عن أبيه عن أبي الجماهر عن سعيد بن بشير عن قتادة عن أبي الخليل عن عمه عن ابن عباس قال صلاة الوسطى المغرب

Beydâvî'ye göre ayet namazların vaktinde eda edilmesine ve devamlılığına işaret eder; 'salât-ı vustâ' ifadesi hakkında birden fazla görüş nakleder: bu namazın diğerleri arasında ortada olan veya en faziletli olan namaz olduğu, özellikle ikindi namazı olduğu (Hendek günü hadisine dayanarak), ayrıca öğle, sabah, akşam veya yatsı namazı olabileceği yönünde farklı rivayet ve gerekçeler zikredilir. Hz. Aişe'den nakledilen kıraatte ise Peygamber'in bunu açıkça 'ikindi namazı' şeklinde okuduğu belirtilir, bu durumda ikindi hem sayılan dört namaz içinde hem de ayrıca faziletiyle zikredilmiş olur. Ayrıca 'kânitîn' kelimesinin namazda zikirle meşgul olmak, huşû içinde bulunmak veya İbnü'l-Müseyyeb'e göre özellikle sabah namazındaki kunut anlamına geldiği açıklanır.

وعن عائشة رضي الله تعالى عنها: أنه عليه الصلاة والسلام كان يقرأ: «والصلاة الوسطى صلاة العصر» ، فتكون صلاة من الأربع خصت بالذكر مع العصر لانفرادهما بالفضل.