Taberî, {وأحسنوا} ifadesinin tevilinde müfessirlerin ihtilaf ettiğini aktarır: bir grup bunu farzların edası ve muhtaç olana yardımda bulunmak (güçlünün zayıfa el uzatması) olarak açıklarken, bir grup Allah'a hüsn-i zan beslemek, bir grup günahtan sonra ümitsizliğe düşmemek (kunût), bir grup da Allah yolunda infaktan geri durmamak olarak yorumlamıştır. Taberî kendi tercihini 'وعود القوي منكم على الضعيف ذي الخلة' ifadesiyle, yani infak ve muhtaca yardım anlamı yönünde belirtir.

أحسنوا أيها المؤمنون في أداء ما ألزمتكم من فرائضي، وتجنب ما أمرتكم بتجنبه من معاصي، ومن الإنفاق في سبيلي. وعود القوي منكم على الضعيف ذي الخلة، فإني أحب المحسنين في ذلك

Bu parça birden fazla ayet ve konuya dair notların bir araya geldiği karma bir metin görünümündedir; hurma ve baldan söz edilirken bunların lohusa ve hasta için hayır olduğu, doğumun kolaylaşmasında rutubetli hurmanın faydası nakledilir. Ayrıca 'cenniyyen' kelimesinin kıraat farkına ve delillerin (göklerdeki tesbih, bulutların musahhar kılınması, gece-gündüzün ardarda gelmesi) Allah'ın rububiyetine ve sıfatlarına delalet ettiğine dair açıklamalar yer alır.

وقيل : ما للنفساء خير من الرطب ، ولا للمريض خير من العسل ، وقيل : إذا عسر ولادها لم يكن لها خير من الرطب

Râzî'ye göre 'Haccı ve umreyi tamamlayın' emri hac ile umrenin ikisini de kapsayan bir ifadedir. Kendi mezhebine (Şâfiî) göre bu emir mutlaktır, yani haccı ve umreyi eksiksiz ve tam bir şekilde yerine getirin anlamındadır; buna göre umre de vaciptir. Ebû Hanîfe'ye göre ise emir şarta bağlıdır, yani bir işe başlayan kişi onu tamamlamalıdır anlamında olup bu durumda umrenin vücûbuna delalet etmez.

وهل هذا الأمر مطلق أو مشروط بالدخول فيه ، ذهب أصحابنا إلى أنه مطلق ، والمعنى : افعلوا الحج والعمرة على نعت الكمال والتمام والقول الثاني : وهو قول أبي حنيفة رضي الله عنه : إن هذا الأمر مشروط ، والمعنى أن من شرع فيه فليتمه

İbn Kesîr bu ayette 'tehlüke'nin birden fazla yorumu olduğunu nakleder: bir grup rivayete göre kişinin günah işleyip kendisinin asla bağışlanmayacağına inanıp ümitsizliğe düşmesi ve günaha dalarak helake sürüklenmesi kastedilmiştir; başka bir rivayet grubuna göre ise ayet Allah yolunda infaktan kaçınmayı, malı sakınıp cihad ve hayır yollarında harcamamayı 'tehlüke' saymaktadır. Ebû Eyyûb el-Ensârî'den nakledilen meşhur rivayete göre ayetin savaşta düşmana tek başına saldırıp ölmekle ilgisi yoktur, asıl anlam Ensâr'ın malına-mülküne dönüp cihadı terk etmesiyle ilgilidir. İbn Kesîr sonuç olarak ayetin anlamının Allah yolunda infaka, itaat ve ibadet çeşitlerinde, özellikle düşmanla savaşta malı harcamaya emretmek ve bunu terk etmenin helak ve yıkım olduğunu bildirmek olduğunu belirtir.

ومضمون الآية الأمر بالإنفاق في سبيل الله في سائر وجوه القربات ووجوه الطاعات وخاصة صرف الأموال في قتال الأعداء وبذلها فيما يقوى به المسلمون على عدوهم والإخبار عن ترك فعل ذلك بأنه هلاك ودمار لمن لزمه واعتاده

Beydâvî'ye göre 'tehlikeye kendinizi atmayın' ifadesi iki şekilde anlaşılabilir: birincisi, savaşta ve Allah yolunda harcamada aşırılığa kaçıp geçim kaynaklarını heba ederek veya cihadı ve infakı terk ederek düşmanı güçlendirmemek; ikincisi ise cimrilik yapıp mal sevgisine dalarak kalıcı bir helake sürüklenmemektir. Bu nedenle bahilliğin de bir tür 'helak' olarak isimlendirildiğini belirtir.

ولا تلقوا بأيديكم إلى التهلكة بالإسراف وتضييع وجه المعاش، أو بالكف عن الغزو والإنفاق فيه، فإن ذلك يقوي العدو ويسلطهم على إهلاككم