Bu metinde Taberî, 'hâlidîne fîhâ' ve benzeri ifadelerin cennet ve cehennem ehlinin içinde bulundukları hallerde sonsuza dek, herhangi bir sona veya belirlenmiş bir gayeye varmaksızın kalacaklarını ifade ettiğini belirtir. Cehennem ehli için bu kalışın azabı erteleme veya tövbe/inâbe fırsatı tanıma anlamına gelmediğini, çünkü o vaktin amel ve tövbe vakti değil, karşılık ve ceza vakti olduğunu açıklar. Cennet ehli için ise bu ifade, nimetlerin asla bitmeyeceği, oradan çıkarılmayacakları ve ölümün söz konusu olmayacağı ebedi bir kalışı belirtir.

لأنها ليست حين عمل، وساعة توبة وإنابة، بل هي ساعة مجازاة وإثابة

Zemahşerî'ye göre bu metin, kâfirlerin dünyada sanki ebedi kalacaklarmış gibi (uzun süre) mühlet verilip erteye bırakıldıklarını, kendilerine düşünüp öğüt almaları için geniş vakit tanındığını hatırlatmaktadır. Buna göre asıl anlam, uzun bir mühlet verildikten sonra artık daha fazla ertelenmeyecekleri yönündedir.

مقدرين الخلود تذكير بإنظاره إياهم وإمهاله ، وتفسيح وقت التذكر عليهم ، أي : لا يمهلون بعد طول الإمهال

Bu müfessire göre âyette geçen 'hâlidîne' (ebedî kalma) ifadesi lânet üzerine bir haldir ve bu haldeki ('aleyhim' zamirindeki) süreklilik anlamı, azabın üç özelliğinden biri olan hulûdu (uzun/daimi kalışı) belirtir. Râzî, hulûdun lânete mi yoksa ateşe mi ait olduğu tartışmasında, zamirin lânete hamledilmesinin hâlihazırda gerçekleşen bir durumu ifade ettiğini, ateşe hamledilmesinin ise tevile ihtiyaç duyduğunu belirterek lânet yorumunu tercih eder. Ayrıca lânetin ebedî oluşu konusunda iki görüş nakleder: biri kıyamette meleklerin ve müminlerin onları sürekli lanetlemesi, diğeri ise lânetin eserinin (azabın) ebedîliğinin kastedilmiş olmasıdır.

وفي حمل الضمير على اللعن يكون ذلك حاصلا في الحال ، وفي حمله على النار لا يكون حاصلا في الحال ، بل لا بد من التأويل ؛ فكان ذلك أولى

Bu metinde 'huld' (ebedi kalış) kelimesinin lanet ve azapta süreklilik anlamına geldiği, kimin için ise şirk koşanlar için ebedi olduğu, şirk dışı günahlarda ise 'ebeden halidîne fîhâ' ifadesinin ya Allah'ın affı ya da şefaatle sınırlı olabileceği belirtiliyor. Kurtubî, 'halidîn' kelimesinin hal olarak mansub olduğunu ve lafza göre tekil, manaya göre çoğul kullanıldığını açıklıyor.

وقوله ( أبدا ) دليل على أن العصيان هنا هو الشرك وقيل : هو المعاصي غير الشرك ويكون معنى خالدين فيها أبدا إلا أن أعفو أو تلحقهم شفاعة

Bu metinde İbn Kesîr, kâfirlere yönelik lanetin kıyamete kadar sürekli olduğunu ve ardından cehennem ateşinde ebedî kalışlarının başlayacağını belirtir. Azabın onlardan bir an bile hafifletilmeyeceğini, sürekli ve kesintisiz olduğunu vurgular. Ayrıca kâfirleri lanetlemenin cevazına dair fıkhi bir tartışmaya da yer verir; genel olarak kâfirlerin lanetlenmesinin cazi olduğunu, ancak belirli/muayyen bir kâfirin -sonunun ne olacağı bilinmediği için- açıkça lanetlenmemesi gerektiği görüşünü nakleder.

لا خلاف في جواز لعن الكفار وقد كان عمر بن الخطاب رضي الله عنه ومن بعده من الأئمة يلعنون الكفرة في القنوت وغيره فأما الكافر المعين فقد ذهب جماعة من العلماء إلى أنه لا يعلن لأنا لا ندري بما يختم الله له

Beydâvî'ye göre bu ayet, hakkı gizleyip tövbe etmeden ölen kâfirler üzerine Allah'ın, meleklerin ve tüm insanların lanetinin kalıcı olarak yerleştiğini bildirir. 'Halidîne fîhâ' ifadesindeki zamir ya lanete ya da ateşe racidir; bunun zikirden önce gelmesi ya işin büyüklüğünü vurgulamak ya da lanetin delaletiyle yetinmek içindir. Ayrıca 'lâ yunzarûn' ifadesi, kendilerine mühlet verilmeyeceği, özür beyan etmelerine izin verilmeyeceği veya onlara rahmet nazarıyla bakılmayacağı şeklinde farklı ihtimallerle açıklanır.

لا يمهلون، أو لا ينتظرون ليعتذروا، أو لا ينظر إليهم نظر رحمة