Bu müfessire göre ayette 'lâ ya'lemûn' (bilmeyenler) ifadesiyle kastedilenler hakkında müfessirler ihtilaf etmiştir: Kimileri Hristiyanları, kimileri Yahudileri, kimileri de Arap müşriklerini kastettiğini söylemiştir. Taberî, tercih ettiği görüşün Arap müşrikler olduğunu belirtmiş; buna karşın 'benzer sözü söyleyenler' ifadesindeki kimliğin ise Yahudi ve Hristiyanları kapsadığını, çünkü 'lâ ya'lemûn' ile kastedilenlerin Araplar olduğunu aktarır. Ayrıca 'levlâ yükellimunâ' ifadesinin 'keşke bize konuşsaydı' anlamında bir dilek/istifham-ı temenni kalıbı olduğunu, buna dair Arap şiirinden örnek verildiğini nakleder.

وأولى هذه الأقوال بالصحة والصواب قول القائل: إن الله تعالى عنى بقوله: يعني جل ثناؤه بقوله: العرب، فإنه قائل قولا لا خبر بصحته ولا برهان على حقيقته في ظاهر الكتاب.

Zemahşerî, ayetteki 'onlardan önce' ifadesinin kimi kastettiği konusunda iki ihtimal sunar: ya buluğ çağına ermiş olan erkekleri kastetmektedir, ya da daha önce zikredilenlere tekid ve pekiştirme amacıyla tekrar edilen bir atıftır. Bu son görüşe göre, muhacirlerin öncelikli olması, hicret yurduna ve imana onlardan önce yerleşmiş olmalarından kaynaklanmaktadır. Ayrıca bir başka görüşe göre 'onlardan önce' ifadesi muhacirlerin hicretinden önceki zamanı işaret etmektedir.

أو الذين ذكروا من قبلهم في قوله : من باب التكرير والتوكيد ، كقوله تعالى : من قبل المهاجرين ؛ لأنهم سبقوهم في تبوىء دار الهجرة والإيمان

Bu metinde Râzî, muhkem ve müteşabih kavramlarını dilsel kökeninden hareketle açıklar. Lafız bir mananın dışına ihtimal taşımıyorsa nass, bir manaya racih ama diğerine de muhtemelse zâhir/müevvel, iki manaya eşit ihtimalliyse müşterek/mücmel olur; racih olan nass ve zâhir ortak adı muhkem, mücmel ve müevvel ortak adı ise müteşabih olarak isimlendirilir. Anlaşılmazlığın sebebi olan bu eşitlik veya belirsizlik durumu, sebebin adının müsebbebe verilmesi yoluyla 'müteşabih' terimiyle ifade edilmiştir.

فقد خرج من التقسيم الذي ذكرناه أن اللفظ إما أن يكون نصا ، أو ظاهرا ، أو مؤولا ، أو مشتركا ، أو مجملا ، أما النص والظاهر فيشتركان في حصول الترجيح ، إلا أن النص راجح مانع من الغير ، والظاهر راجح غير مانع من الغير ، فهذا القدر المشترك هو المسمى بالمحكم

Kurtubî, 'الذين لا يعلمون' ifadesinin kime işaret ettiği konusunda İbn Abbas, Mücahid, Rebi', Süddî ve Katâde gibi müfessirlerin farklı görüşlerini aktarır: kimine göre Yahudiler, kimine göre Hristiyanlar, kimine göre Arap müşrikleridir. Ayrıca 'لولا' edatının burada 'هلا' (tahdîd/teşvik) anlamında kullanıldığını, imtina bildiren lolâ'dan farklı olduğunu dil açısından açıklar. Metnin anlamı, Allah'ın Hz. Muhammed'in peygamberliğine dair doğrudan konuşmasını veya bir mucize/alamet getirmesini talep eden bir söz olarak yorumlanır.

وليست هذه لولا التي تعطى منع الشيء لوجود غيره والفرق بينهما عند علماء اللسان أن لولا بمعنى التحضيض لا يليها إلا الفعل مظهرا أو مقدرا والتي للامتناع يليها الابتداء وجرت العادة بحذف الخبر

İbn Kesîr'e göre bu ayet, peygamberlerin doğruluğuna dair delillerin, iman edip tasdik eden ve elçilere tabi olan kimseler için başka bir soru veya ilaveye ihtiyaç bırakmayacak şekilde açıklandığını belirtir. Kalbi mühürlenmiş, işitmesine ve görmesine perde konulmuş kimseler ise bu delillerden yararlanamayan gruptur. Ayrıca müşrik Arapların kalplerinin, küfür, inat ve azgınlıkta kendilerinden öncekilerin kalplerine benzediği ifade edilir.

أي قد أوضحنا الدلالات على صدق الرسل بما لا يحتاج معها إلى سؤال آخر وزيادة أخرى لمن أيقن وصدق واتبع الرسل وفهم ماجاءوا به عن الله تبارك وتعالى

Beydâvî, müşriklerin veya Ehl-i Kitab'ın inatçılarının 'Allah bizimle konuşmasa mıydı' veya 'bize bir mucize gelmese miydi' şeklindeki taleplerinin, önceki ümmetlerin Musa'dan Allah'ı açıkça göstermesini isteme veya gökten sofra indirmesini isteme gibi taleplerine benzediğini belirtir. Bu benzerlik, kalplerinin körlük ve inatta birbirine benzemesinden kaynaklanır. 'Yakîn getirenler için' ifadesi ise gerçek yakîn arayanları veya şüphe ve inattan uzak olanları ifade eder; ayetin bu tür itirazların ayetlerin gizli kalmasından değil, sadece inat ve taşkınlıktan kaynaklandığına işaret ettiği belirtilir.

كذلك قال الذين من قبلهم من الأمم الماضية مثل قولهم فقالوا: أرنا الله جهرة. هل يستطيع ربك أن ينزل علينا مائدة من السماء تشابهت قلوبهم قلوب هؤلاء ومن قبلهم في العمى والعناد.