Taberî bu ayette geçen 'ifsad' ve 'ıslah' kavramlarını münafıkların davranışıyla ilişkilendirir; münafıklar Allah'a isyan edip müminlere kötülük yaparken kendilerini ıslah edici olarak görüyorlardı. Ayetin Hz. Peygamber döneminde yaşayan münafıklar hakkında indiğini, ancak kıyamete kadar aynı vasıfta olan herkesi kapsadığını belirtir. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen tefsirin dört türe ayrıldığı görüşünü aktararak, bu ayetteki bazı manaların Arapların bildiği, bazılarının âlimlerin bildiği, bazılarının ise sadece Allah'ın bildiği türden olduğunu açıklar.

وأولى التأويلين بالآية تأويل من قال: إن قول الله تبارك اسمه: نزلت في المنافقين الذين كانوا على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم، وإن كان معنيا بها كل من كان بمثل صفتهم من المنافقين بعدهم إلى يوم القيامة.

Zemahşerî bu metinde birden fazla ayet parçasını art arda ele almaktadır: kaybolmuş kimsenin ıssız çölde şaşkın (hayran) halini, ona arkadaşlık eden kişilerin durumunu, kıraat farklılıklarını (ضللنا/صللنا), müşriklerin kibir ve tuzak kurma halini ifade eden 'ومكر' kelimesinin aslının 've en mekerû es-seyyi' olduğunu, ve cin taifesinin Allah'tan asla kaçamayacaklarına dair kesin inançlarını açıklamaktadır. Farklı kıraat vecihleri ve dilsel türetmeler üzerinden kelimelerin anlamları netleştirilmeye çalışılmıştır.

فإن قلت : فما وجه قوله : { ومكر } ؟ قلت : أصله : وأن مكروا السيء ، ثم مكر السيء . والدليل عليه قوله تعالى

Bu müfessire göre ayetteki 'kim söylemiştir', 'yeryüzünde fesad nedir', 'sözü söyleyenler kimlerdir' ve 'salah nedir' soruları farklı ihtimaller taşır; söyleyenin Allah, Peygamber veya bazı müminler olabileceği görüşleri nakledilir. Münafıkların kendi inançlarına göre yaptıkları işi ıslah saydıkları, ya da kâfirlerle müdârâlarını Müslümanlarla kâfirler arasını ıslah etme çabası olarak gördükleri belirtilir. Ayrıca bu ayetten hareketle âlimlerin, imanı zahiren ortaya koyan kişiye mümin hükmünün uygulanması gerektiği ve zındığın tövbesinin kabul edileceği sonucunu çıkardıkları aktarılır.

واعلم أن العلماء استدلوا بهذه الآية على أن من أظهر الإيمان وجب إجراء حكم المؤمنين عليه ، وتجويز خلافه لا يطعن فيه ، وتوبة الزنديق مقبولة والله أعلم

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen fesad, ıslahın zıddı olup istikametten sapmayı ifade eder; münafıkların yeryüzünde bozgunculuğu küfür, kâfirlerle dostluk kurma ve insanları Hz. Muhammed'e ve Kur'an'a imandan alıkoyma yoluyla gerçekleştirdikleri anlatılır. Ayrıca bir görüşe göre Peygamber gönderilmeden önce yeryüzünde fesad hâkimdi, onun gönderilmesiyle yeryüzü ıslah oldu; artık günah işleyenler bu ıslahtan sonra yeniden fesad çıkarmış olurlar. Münafıkların 'biz ıslah edicileriz' demeleri ise kendi fesadlarını ıslah zannetmelerinden kaynaklanır, çünkü kâfirlerle uzlaşmayı mümin-kâfir arasını düzeltmek olarak görürler.

والمعنى في الآية : لا تفسدوا في الأرض بالكفر وموالاة أهله وتفريق الناس عن الإيمان بمحمد صلى الله عليه وسلم والقرآن

Bu müfessire göre münafıkların 'yeryüzünde fesat çıkarmayın' emrine karşı 'biz ancak ıslah edicileriz' cevabı, kendi durumlarını farklı biçimlerde yorumlamaktadır: bir görüşe göre Allah'a isyan ve masiyet işlemenin kendisi yeryüzünde fesattır, çünkü yer ve göğün salahı itaatledir. Başka bir görüşe göre bu, müminlerle kâfirler arasında uzlaştırma/idare etme iddiasıdır. İbn Kesîr ayrıca Selman el-Farisî'den nakledilen 'bu ayetin sahipleri henüz gelmedi' rivayetini ve İbn Cerîr'in bu rivayete dair yorumunu aktarır.

لأنه من عصى الله في الأرض أو أمر بمعصيته فقد أفسد في الأرض لأن صلاح الأرض والسماء بالطاعة وهكذا قال الربيع بن أنس وقتادة

Beydâvî'ye göre 'fesad' kavramı, itidalden çıkış anlamında olup zararlı her şeyi kapsar; münafıkların yeryüzündeki fesadı, savaş ve fitneleri kışkırtmaları, kâfirlerle işbirliği yaparak Müslümanların sırlarını ifşa etmeleri ve dine karşı ilgisizlikleriyle şeriatı ihlal etmeleridir. Münafıkların 'biz ancak ıslah edicileriz' cevabı ise 'innemâ' edatının kasr (sınırlama) ifade etmesi nedeniyle mübalağalı bir inkârdır; onlar kalplerindeki hastalık sebebiyle fesadı ıslah sureti içinde görmüşlerdir.

والفساد: خروج الشيء عن الاعتدال. والصلاح ضده وكلاهما يعمان كل ضار ونافع. وكان من فسادهم في الأرض هيج الحروب والفتن بمخادعة المسلمين، وممالأة الكفار عليهم بإفشاء الأسرار إليهم