Bu metin parçası birden fazla ayetin tefsirine ait kesitleri içeriyor; Taberî burada Bakara 102 bağlamında Hârût ve Mârût'un meleklerden öğrenilenlere dair kıssasını, 'mâ' edatının olumsuzluk anlamına geldiğini ve müşriklerin/Ehl-i Kitab'ın bildikleri halde amel etmediklerini açıklıyor. Ayrıca 'ma etlet-ş şeyâtîn' ifadesinin failinin insanlar mı yoksa şeytanlar mı olduğu tartışmasında, bütün müfessirlerin bunun Yahudiler hakkında olduğunda ittifak ettiğini belirtiyor. Son olarak sihrin ancak Allah'ın izni/kaza ve kaderiyle gerçekleşebileceği vurgulanıyor.

وذلك قول لجميع أهل التأويل مخالف؛ وذلك أنهم مجمعون على أن قوله: معني به اليهود دون الشياطين.

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'lev kânû ya'lemûn' ifadesi kâfirlerin veya bazı yorumlara göre muhacirlerin dünya-ahiret dengesini bilselerdi din ve gayretlerinde farklı davranacaklarını anlatır. Ayrıca örümcek yuvası misali, müşriklerin dayandığı dinin en zayıf ve en gevşek inanç biçimi olduğunu, putperestliğin sağlamlık bakımından örümcek ağı gibi kırılgan olduğunu göstermek için verilmiştir. Metin bu teşbihin hem hakiki hem mecazi okunabileceğini, her iki durumda da müşriklerin dininin zayıflığını vurguladığını belirtir.

معناه لو كانوا يعلمون أن هذا مثلهم وأن أمر دينهم بالغ هذه الغاية من الوهن . ووجه آخر : وهو أنه إذا صح تشبيه ما اعتمدوه في دينهم ببيت العنكبوت ، وقد صح أن أوهن البيوت بيت العنكبوت ، فقد تبين أن دينهم أوهن الأديان لو كانوا يعملون

Bu metin, Bakara 102. ayet çerçevesinde sihrin dil ve terim açısından anlamını, Süleyman'ın mülkü ile ilişkisini ve ona sihir/küfür isnadının nasıl reddedildiğini ele alır. Yahudilerin Süleyman'ı peygamber değil sahir olarak nitelendirdiği rivayeti aktarılır ve Allah'ın bu isnadı Süleyman'dan uzaklaştırdığı, gerçek suçun şeytanlara ve sihir öğreten kişilere ait olduğu belirtilir. Ayrıca meleklerin (Harut ve Marut) sihri öğretmesinin, insanları ondan sakındırmak amacıyla olduğu için küfür sayılmayacağı, ancak şeytanların öğretimi hakikat olduğuna inandırmayı amaçladığı için küfür olduğu ayrımı yapılır.

وأيضا فبتقدير أن يقال : إنهما علما هذا النوع لكن تعليم هذا النوع إنما يكون كفرا إذا قصد المعلم أن يعتقد حقيقته وكونه صوابا ، فأما أن يعلمه ليحترز عنه فهذا التعليم لا يكون كفرا

Kurtubî, ayette bir takdim-tehir (kelime dizilişinde öne alma/sonraya bırakma) olduğunu belirtir; Süleyman'ın kâfir olmadığı ve meleklere sihir indirilmediği, ancak şeytanların Babil'de Hârût ve Mârût (adlı) insanlara sihir öğrettiği anlamına gelir. Ayrıca 'yu'allimân' (öğretirler) fiilinin 'yu'limân' (bildirirler/uyarırlar) anlamında olduğu, meleklerin sihri öğretmek için değil ondan sakındırmak/uyarmak için insanlara bildirimde bulunduğu görüşünü nakleder. Bu, Hz. Ali'den rivayet edilen bir görüş olarak sunulur ve dil âlimlerinin çoğunluğunun da bu görüşte olduğu belirtilir.

وفي الكلام تقديم وتأخير التقدير وما كفر سليمان وما أنزل على الملكين ولكن الشياطين كفروا يعلمون الناس السحر ببابل هاروت وماروت فهاروت وماروت بدل من الشياطين في قوله ولكن الشياطين كفروا هذا أولى ما حملت عليه الآية من التأويل واصح ما قيل فيها ولا يلتفت إلى سواه

İbn Kesîr'e göre âyet, İnsanların büyüyü Süleyman'a nispet etmelerinin sebebini ve Hârût-Mârût kıssasını açıklamaktadır; şeytanların Süleyman'ın kürsüsü altına gömdükleri sihir ve kehanet yazılarını onun vefatından sonra çıkarıp insanları kandırdıkları, bunu 'Süleyman'a Allah'tan inen ve onun sakladığı ilim' diye tanıttıkları nakledilmektedir. Hârût ve Mârût'un insanları sınamak için indirilen iki melek olduğu, kendilerine öğretecekleri kimseye önce 'Biz sadece bir imtihanız, sakın kâfir olma' demeleri gerektiği, buna rağmen bazı kimselerin sihri öğrenip küfre girdiği anlatılır.

وإن الشياطين عمدوا إلى كتاب فكتبوا فيه السحر والكهانة وماشاء الله من ذلك فدفنوه تحت كرسي مجلس سليمان وكان عليه السلام لا يعلم الغيب فلما فارق سليمان الدنيا استخرجوا ذلك السحر وخدعوا الناس وقالوا هذا علم كان سليمان يكتمه ويحسد الناس عليه

Beydâvî'ye göre Süleyman büyü yapmakla suçlanamaz; ayetteki 'küfür' ifadesi büyüyü kullananların, yani şeytanların, durumuna işaret eder ve peygamber olan Süleyman'ın böyle bir şeyden korunmuş olduğunu gösterir. Yahudilerin Süleyman'ın mülkünün büyüyle tamamlandığı ve cinlerin gaybı bildiği yönündeki iddiaları reddedilmektedir. Hârût ve Mârût kıssasında meleklerin insanlara büyüyü öğretmesi, Allah'ın insanları sınamak ve büyüyü mucizeden ayırt etmek amacıyla olmuştur; onların 'biz ancak bir fitneyiz, sakın küfretme' sözü, büyünün öğrenilmesinin caiz ama uygulanmasının haram olduğuna delalet eder.

وما كفر سليمان تكذيب لمن زعم ذلك، وعبر عن السحر بالكفر ليدل على أنه كفر، وأن من كان نبيا كان معصوما منه. ولكن الشياطين كفروا باستعماله