Taberî'ye göre bu ayette geçen 'takva sahiplerinin Rahman'a heyet (vefd) olarak sevkedilmesi' ifadesi, müminlerin yaya yürütülüp sürülmeyecekleri, bunun yerine dünyada eşi benzeri görülmemiş, üzerlerinde altın eyerler ve zeberced yularlar bulunan develere bindirilerek cennet kapılarına kadar götürülecekleri anlamına gelir. Ayrıca bu bineğin, kişinin dünyada yaptığı salih amelin kendisi olduğu, mümin ile kâfirin kabirden çıkışta karşılaştıkları suret ve kokunun da amellerinin yansıması olduğu nakledilir.

أما والله ما يحشر الوفد على أرجلهم، ولا يساقون سوقا، ولكنهم يؤتون بنوق لم ير الخلائق مثلها، عليها رحال الذهب، وأزمتها الزبرجد، فيركبون عليها حتى يضربوا أبواب الجنة

Bu müfessire göre 'yevme nahşuru'l-müttekîne ilâ'r-Rahmâni vefdâ' ifadesi, müttakilerin kıyamet günü at, deve ya da gemi gibi sevdikleri bineklerle, hakaret ve zorlanma olmadan, aksine bir hükümdara elçi gönderilircesine izzet ve ikramla Rahman'ın huzuruna sevkedileceklerini anlatır. Kâfirin ise kendi kötü amelinin en çirkin suret ve en pis kokuda karşısına çıkıp ona bineceğini, mümin için ise amelin en güzel surette karşılayıp onu bindireceğini bildiren rivayetler nakledilir. Kurtubî ayrıca 'vefd' kelimesinin dil tahlilini yapar ve İbn Abbas, Hz. Ali, Ebu Hureyre gibi sahâbeden gelen çeşitli rivayetleri sıralayarak bunların bazılarının sened yönünden sahih olmadığını da belirtir.

وإن الكافر يستقبله عمله في أقبح صورة وأنتن ريح فيقول : هل تعرفني فيقول : لا إلا إن الله قد قبح صورتك وأنتن ريحك فيقول : كذلك كنت في الدنيا أنا عملك السيء طالما ركبتني في الدنيا وأنا اليوم أركبك

İbn Kesîr, kıyamet günü haşrolunanların bu halde sağır, dilsiz ve kör oldukları, kimisinin yüzü üstü sürüklendiği yorumunu naklettikten sonra, ashabdan gelen rivayetlerle özellikle cennete gidecek olan mü'minlerin (vefd/heyet) ayakları üzerinde yürüyerek değil, altın hörgüçlü/eyerli develer (nûk) üzerinde binitli olarak taşınacaklarını aktarır. Bu bağlamda Hz. Ali'den nakledilen uzun bir rivayette, mezardan çıkışta beyaz kanatlı develerin gönderileceği, cennete varış sürecinin ve mü'minin salih amelinin kendisine güzel bir surette karşılanması gibi tasvirler detaylandırılır.

قال لا والله ما على أرجلهم يحشرون ولا يحشر الوفد على أرجلهم ولكن نوق لم ير الخلائق مثلها عليها رحائل من ذهب فيركبون عليها حتى يضربوا أبواب الجنة

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'haşr' ifadesi, muttakîlerin Rahmân olan Rablerine toplanmalarını anlatır; burada 'Rahmân' isminin seçilmesi, bu surede Allah'ın büyük nimetlerinin sayılması ve bu nimetlere şükredenlerle küfredenlerin durumunun anlatılması bağlamıyla ilgilidir. Muttakîler, krallara gelen elçi heyetlerinin ikram ve ihsan bekleyişi gibi, Rablerinin ikramını ve nimetini bekleyerek O'na bir heyet halinde varırlar.

ولاختيار هذا الاسم في هذه السورة شأن ولعله لأن مساق هذا الكلام فيها لتعداد نعمه الجسام وشرح حال الشاكرين لها والكافرين بها وفدا وافدين عليه كما يفد الوفاد على الملوك منتظرين لكرامتهم وإنعامهم