Taberî'ye göre bu ayet, Allah'a ibadet ve itaatte sabretmeyi emretmekte, çünkü O'nun cömertliğinde, keremindebir benzeri, dengi ve ortağı bulunmadığını bildirmektedir. Hz. Peygamber'e hitaben 'Rabbin için bir benzer/eş bilir misin?' sorusu retorik olarak sorulmakta ve cevabın olumsuz olduğu, yani O'na benzer hiçbir şeyin bulunmadığı ifade edilmektedir. Bu görüş, İbn Abbas, Mücahid ve Katade'den nakledilen rivayetlerle desteklenmektedir.

هل تعلم يا محمد لربك هذا الذي أمرناك بعبادته، والصبر على طاعته مثلا في كرمه وجوده، فتعبده رجاء فضله وطوله دونه؟ كلا، ما ذلك بموجود.

Zemahşerî bu metinde 'Yahyâ' isminin neden özellikle bu adla anıldığını dilbilimsel açıdan açıklar; ona göre 'sümmiye' fiilinin kullanılması, birbirine benzeyen (müteşâkil) şeylerin karşılıklı olarak birbirinin ismiyle, misliyle, şibhiyle veya nazîriyle anılması kuralından kaynaklanır. Yahyâ'nın kendine has bir benzersizliği vardır: hiç günah işlememiş, günaha yeltenmemiş, yaşlı bir baba ile kısır bir anneden doğmuş ve hasûr (nefsine hakim, iffetli) biri olmuştur; bu özellikleriyle bir 'misli' olmadığı için isim de bu anlamı taşır.

وإنما قيل للمثل ( سمي ) لأن كل متشاكلين يسمى كل واحد منهما باسم المثل والشبيه والشكل والنظير ، فكل واحد سمي لصاحبه

Râzî'ye göre 'hel ta'lemu lehu semiyyâ' ifadesindeki nefyin görünür (zâhir) anlamı, Allah'ın kendisine denk hiçbir varlık olmadığı, özellikle nimet verme (yaratma, hayat, akıl bahşetme) konusunda O'na benzer bulunmadığıdır; bu yüzden ibadet ve sabır emredilmiştir. Bir kısım âlimler ise bunu 'Allah' isminde ortağı olmaması şeklinde yorumlamış, fakat Râzî bu tevile gerek olmadığını, zâhir anlamın câri kılınması gerektiğini savunur.

فالظاهر يدل على أنه تعالى جعل علة الأمر بالعبادة والأمر بالمصابرة عليها أنه لا سمي له ، والأقرب هو كونه منعما بأصول النعم وفروعها وهي خلق الأجسام والحياة والعقل وغيرها فإنه لا يقدر على ذلك أحد سواه سبحانه

Kurtubî'ye göre 'hel ta'lemu lehu semiyyâ' ifadesi, İbn Abbas ve Mücahid'den nakledilen görüşe dayanılarak 'onun benzeri, misli veya adaşı var mı' anlamındadır; kimsenin 'er-Rahmân' ismine layık olamayacağı, bu ismin sadece Allah'a mahsus olduğu vurgulanır. Ayrıca 'Rabbihimâ' ifadesinin sadece Allah'a mâlik anlamında hamledilebileceği, bunun da kulların kazanımlarının (a'mâl) Allah tarafından yaratıldığı görüşünü destekleyen bir delil olduğu belirtilir.

وروى إسرائيل عن سماك عن عكرمة عن بن عباس قال : هل تعلم له أحدا سمى الرحمن قال النحاس : وهذا أجل إسناد علمته روى في هذا الحرف وهو قول صحيح لا يقال الرحمن إلا لله

İbn Kesîr, 'Allah' isminin türeyip türemediği (câmid mi müştak mı olduğu) hususunda farklı görüşleri nakleder: bazıları bu ismin İbranice olduğunu söylemiş, bazıları 'yeleh' kökünden hayret ve şaşkınlıkla Allah'a yönelme anlamından türediğini, bazıları da yükseklik/yücelik anlamından türediğini ileri sürmüştür. Ayrıca ayetteki 'lem yelid' ifadesinin, Zekeriyya'nın hiçbir zaman çocuğu olmayan bir kısır kimse olduğuna, İbrahim ve Sare'nin ise kısırlıktan değil yaşlılıktan dolayı şaşırdıklarına delil olduğunu aktarır.

وقيل أنه مشتق من الإرتفاع فكانت العرب تقول لكل شيء مرتفع لاها وكانوا يقولون إذا طلعت الشمس لاهت وقيل إنه مشتق من أله الرجل إذا تعبد وتأله إذا تنسك

Beydâvî'ye göre göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin zikredilmesi Allah'ın unutmasının imkânsızlığına delalet eder. Bu bilgiden sonra Peygamber'e yönelik 'Rabbine ibadet et ve buna sabret' emri gelir; bu, vahyin gecikmesi veya kâfirlerin alayı ile sarsılmamayı gerektirir. Ayrıca 'hel ta'lemü lehû semiyyâ' ifadesi, Allah'a denk veya O'nun ismiyle isimlendirilmeye layık hiçbir varlığın bulunmadığını, müşriklerin putlarını ilah diye adlandırsalar da hiçbir zaman 'Allah' diye adlandırmadıklarını gösterir.

هل تعلم له سميا مثلا يستحق أن يسمى إلها أو أحدا سمي الله فإن المشركين وإن سموا الصنم إلها لم يسموه الله قط