Zemahşerî'ye göre 'قري' ifadesi 'gönlünü hoş tut, üzülme, seni tasalandıran şeyleri kendinden uzaklaştır' anlamındadır. 'Savmâ' kelimesi ise oruç değil sükût (konuşmamak) anlamına gelir; Meryem'in konuşmayı adamasının sebebi, İsa'nın onun adına konuşup kendisini temize çıkaracak olması ve ayrıca akılsız/sefih kimselerle tartışmaktan kaçınma gereğidir. Bu bağlamda sefihe karşı susmanın vacip olduğu, en zelil insanın kendisine karşılık verecek muhatap bulamayan sefih olduğu belirtilir.

وفيه أن السكوت عن السفيه واجب . ومن أذل الناس : سفيه لم يجد مسافها

Bu müfessire göre ayette 'sâkıtan' (düşen) kelimesinin seçilmesi, müşriklerin göğün parçalanıp ayrılmasının ve düşmesinin imkânsız olduğuna dair inançlarına açıkça aykırı bir ifade oluşturması amacına hizmet eder; eğer 'munfasılan' veya 'muallakan' gibi bir kelime kullanılsaydı bu fayda elde edilemezdi. Ayrıca 'yekûlû' lafzının kullanılması, müşriklerin o anda gerçek bir inançtan değil sadece teslim olmamak için bahaneler üretmek amacıyla 'bulut' dediklerini, yani ayetin asıl amacı olan inatlarını ortaya koyar.

فقال ساقطا ليكون مخالفا لما يعتقدونه من وجهين أحدهما : الانفصال والآخر : السقوط ولو قال وإن يروا كسفا منفصلا أو معلقا لما حصلت هذه الفائدة

Kurtubî, 'وهزي بجذع النخلة' ifadesinde emrin kuru bir hurma dalını sallamak olduğunu, bunun ölü ağacın diriltilmesinde ayrı bir mucize göstermek amacı taşıdığını belirtir. Ayrıca 'بجذع'deki bâ harfinin zâid ve te'kid amaçlı olduğunu, 'قري عينا' ifadesinin ise Meryem'i yiyip içip uyumaya teşvik anlamında olduğunu, buradaki 'göz aydın olması'nın uykusuzluğun gitmesi anlamına geldiğini açıklar. 'ترين' kelimesinin de aslında 'ترأيين' olup hemze hazfi ve harf değişimleriyle bu şekle geldiğini dilbilimsel olarak izah eder.

أمرها بهز الجذع اليابس لترى آية أخرى في إحياء موات الجذع والباء في قوله ( بجذع ) زائدة مؤكدة كما يقال : خذ بالزمام وأعط بيدك

İbn Kesîr'e göre çocuğun Meryem'e söylediği söz, gerçek bir sözlü hitap değil, işaret yoluyla anlaşılan bir bildirimdir; bu tüm ifadeler Îsâ'nın annesine söylediği sözlerdendir. Ayrıca 'saklamayı, konuşmamayı adamak' ifadesiyle ilgili olarak, o dönemin şeriatında oruç tutanların hem yemekten hem konuşmaktan men edildiği belirtilir; bu nedenle Meryem'in sükût etmesi oruç ile bağlantılı yorumlanır.

والمراد أنهم كانوا إذا صاموا في شريعتهم يحرم عليهم الطعام والكلام نص على ذلك السدي وقتادة وعبد الرحمن ابن زيد

Beydâvî'ye göre 'gözünün aydın olsun' ifadesi, Meryem'in içini sıkan şeyleri bırakıp sevinmesini ve rahatlamasını ifade eder; bu ifade ya 'karar/sükûn' köküne (göz sevindirici şeyi görünce başka şeye bakmaktan sakinleşir) ya da 'kur' (soğukluk) köküne dayanır, zira sevinç gözyaşı soğuk, hüzün gözyaşı ise sıcaktır. Meryem'in kimseyle konuşmayacağına dair adağı ise oruç sırasında konuşmama âdetine bağlanır; bu adağı halka işaretle bildirdiği ve onlara İsa'nın konuşmasının delil olarak yeteceğini, tartışmadan kaçınmak için bunu yaptığı belirtilir.

واشتقاقه من القرار فإن العين إذا رأت ما يسر النفس سكنت إليه من النظر إلى غيره، أو من القر فإن دمعة السرور باردة ودمعة الحزن حارة ولذلك يقال قرة العين للمحبوب وسخنتها للمكروه

Taberî bu pasajda iki konuyu ele alır: birincisi 'السري' kelimesinin küçük nehir anlamına geldiği, ikincisi Meryem'in yemin ettiği 'صوم' kelimesinin konuşmamak (susmak) anlamına geldiğidir. Nakledilen görüşlere göre Meryem kendisine Allah için konuşmama yemini (سكوت/صمت) yüklemiş, biri onunla konuştuğunda ona bunu söylemesi istenmiştir. Ayrıca bu susma yemininin Meryem ve oğlu için özel bir mucize/ayet olduğu, başkasının böyle bir adakta bulunmasının caiz olmadığı da aktarılır.

يعني بالصوم: الصمت