Taberî'ye göre bu ayette Allah, elçilerin gönderilme amacının sadece iman edenleri müjdelemek ve inkâr edenleri uyarmak olduğunu bildirmektedir. Kâfirlerin peygamberle mücadelesi ise haksız yere, Hakk'ı geçersiz kılmak ve iptal etmek amacıyla batıl bir tartışma yürütmeleridir; bunun örneği olarak Ehl-i Kitab'ın veya müşriklerin Peygamber'i sıkıştırmak için sordukları garip sorular (Ashab-ı Kehf, zülkarneyn, ruh gibi) zikredilir.

فقال الله لهم: إنا لسنا نبعث إليكم رسلنا للجدال والخصومات، وإنما نبعثهم مبشرين أهل الإيمان بالجنة، ومنذرين أهل الكفر بالنار، وأنتم تجادلونهم بالباطل طلبا منكم بذلك أن تبطلوا الحق الذي جاءكم به رسولي.

Zemahşerî'ye göre âyetteki 'مَا' ism-i mevsûl olabilir ve sıladan râci' zamir hazfedilmiş olup 'kendisiyle korkutuldukları azap' anlamına gelir; ya da 'مَا' masdariyye olup 'onların uyarılması/korkutulmaları' anlamını taşır. 'هُزُؤًا' kelimesinin 'هُزْءًا' şeklinde sükûnla okunuşu da nakledilerek, bunun 'onu alay konusu edindiler' manasına geldiği belirtilir. Kâfirlerin peygamberlerle olan tartışmaları (cidalleri) ise onların resullere söyledikleri sözler olarak açıklanır.

يجوز أن تكون { ما } موصولة ، ويكون الراجع من الصلة محذوفا ، أي : وما أنذروه من العذاب . أو مصدرية بمعنى : وإنذارهم . وقرىء : ( هزأ ) ، بالسكون ، أي : اتخذوها موضع استهزاء

Bu metin, ayetteki '(ما)' ifadesinin iki farklı yorumlanma imkânı taşıdığını ele alır: birincisi ism-i mevsûl olması ve sıladaki zamirin hazfedilmiş olması, ikincisi ise masdariyye olup 'inzarları' anlamına gelmesidir. Ayrıca kâfirlerin bu şüpheleri ortaya atmakla hakkı ve doğruyu ortadan kaldırmaya çalıştıkları belirtilir.

يجوز أن تكون موصولة ويكون العائد من الصلة محذوفا ويجوز أن تكون مصدرية بمعنى إنذارهم

Kurtubî'ye göre ayet, müşriklerin Peygamber hakkında sihirbaz, mecnun, şair, kâhin gibi ittifaksız iddialarla tartıştıkları 'muktesimîn' hakkında inmiştir. Ayrıca (يدحضوا) kelimesinin kökeni 'kayma, yok olma' anlamındaki 'dahz' kelimesinden gelir ve 'iptal etmek, geçersiz kılmak' demektir. (هزوا) ile ilgili olarak da müşriklerin Kur'an'ı ve kendilerine yapılan uyarıyı alay ve batıl saydıkları belirtilir.

ومعنى ( يدحضوا ) يزيلوا ويبطلوا وأصل الدحض الزلق يقال : دحضت رجله أي زلقت تدحض دحضا ودحضت الشمس عن كبد السماء زالت ودحضت حجته دحوضا بطلت وأدحضها الله والادحاض الإزلاق

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen 'hüzüven' ifadesi, peygamberlerin getirdiği hüccetler, mucizeler ve olağanüstü deliller ile onların uyarı ve korkuttukları azabın, kâfirler tarafından alay konusu edilmesini anlatır. Bu alay, peygamberleri yalanlamanın en şiddetli biçimi olarak değerlendirilir.

أي أتخذوا الحجج والبراهين وخوارق العادات التي بعث بها الرسل وما أنذروهم وخوفوهم من العذاب ( هزوا ) أي سخروا منهم في ذلك وهو أشد التكذيب

Beydâvî'ye göre kâfirlerin bâtıl ile mücadelesi, mucizeler açıkça görüldükten sonra yeni âyetler önermeleri ve Ashâb-ı Kehf kıssası gibi konuları inatla sormaları şeklinde gerçekleşir. Bu mücadeledeki amaçları hakkı yerinden kaydırıp geçersiz kılmaktır ki bunun örneği peygamberlere 'siz de bizim gibi bir beşersiniz' demeleri veya melek inmesini istemeleridir. Ayrıca Kur'an'ı ve kendilerine yapılan uyarıyı (veya uyarıldıkları azabı) alay konusu edindiklerini belirtir.

ليدحضوا به ليزيلوا بالجدال. الحق عن مقره ويبطلوه، من إدحاض القدم وهو إزلاقها وذلك قولهم للرسل ما أنتم إلا بشر مثلنا ولو شاء الله لأنزل ملائكة ونحو ذلك.