Taberî bu ayette 'lâ havle ve lâ kuvvete illâ billah' ifadesindeki 'mâ' harfinin hazfedilmiş bir cevaba işaret ettiğini, yani 'Allah'ın dilediği oldu' anlamının kastedildiğini belirtir. Ayrıca 'mâ' edatının Allah'ın fiiline (şâe) bağlı olarak nasb ile geldiğini, cevabın anlam bilindiğinden hazfedilmesinin caiz olduğunu açıklar. Metin ayrıca bu ayetlerin Âs b. Vâil es-Sehmî hakkında indiğine dair rivayeti nakleder ve 'veled' kelimesinin okunuş farklılıklarını (fetha/damme ile) dil açısından tartışır.

وإذا وجه الكلام إلى هذا المعنى الذي قلنا كانت «ما» نصبا بوقوع فعل الله عليه، وهو شاء، وجاز طرح الجواب، لأن معنى الكلام معروف

Zemahşerî'ye göre kişinin malını ve düzenini idare edebilmesi kendi gücüyle değil, ancak Allah'ın yardım ve desteğiyle mümkündür; ne bedeninde ne de mülkünde hiç kimse Allah'ın gücü olmaksızın güç sahibi olamaz. Ayrıca 'أقل' kelimesinin nasb veya ref ile okunuşuna göre cümledeki 'أنا' zamirinin fasıl mı yoksa mübtedâ mı olduğu, buna bağlı olarak 'أقل'in haber olup olmadığı dilbilimsel olarak açıklanmıştır.

إذ لا يقوى أحد في بدنه ولا في ملك يده إلا بال له تعالى . وعن عروة بن الزبير أنه كان يثلم حائطه أيام الرطب ، فيدخل من شاء . وكان إذا دخله ردد هذه الآية حتى يخرج

Bu müfessire göre ayetteki 'mâşâallah' ve 'lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh' ifadeleri, mü'minin kâfire öğrettiği iki söz olup, bunlardan ilki bahçenin ve içindeki her hayrın Allah'ın dilemesi ve lütfuyla var olduğunu, ikincisi ise bahçeyi imar etme ve idare etmede sahip olunan gücün ancak Allah'ın yardımı ve desteğiyle mümkün olduğunu kabullenmeyi ifade eder. Râzî ayrıca 'akal' kelimesinin nasb ve ref okunuşlarına göre gramer yapısındaki farkı da açıklar.

هلا قلت عند دخول جنتك الأمر ما شاء الله والكائن ما قدره الله اعترافا بأنها وكل خير فيها بمشيئة الله وفضله فإن أمرها بيده إن شاء تركها وإن شاء خربها ، وهلا قلت لا قوة إلا بالله إقرارا بأن ما قويت به على عمارتها وتدبير أمرها فهو بمعونة الله وتأييده لا يقوى أحد في بدنه ولا في ملك يده إلا بالله

Kurtubî bu ayette 'إن ترن' ifadesindeki şart yapısını ve 'أنا' zamirinin dilbilgisel konumunu inceler; 'أنا'nın i'rab bakımından herhangi bir mahalli olmayan bir fasıla (ayırıcı zamir) olabileceği gibi, nûn ve yâ zamirlerini tekit eden mansub konumda da olabileceğini belirtir. Ayrıca İsa b. Ömer'in kıraatinde 'أنا' merfû okunarak mübteda, 'أقل' haber yapılmış ve bu cümlenin fiilin ikinci mef'ûlü konumunda değerlendirildiğini nakleder. Son olarak 'فعسى' lafzının 'لعل' anlamında kullanıldığını ifade eder.

إن ترن أنا أقل منك بالرفع يجعل أنا مبتدأ وأقل خبره والجملة في موضع المفعول الثاني والمفعول الأول النون والياء

İbn Kesîr'e göre bu ayet, bahçe sahibinin bahçesine girip ona hayran kaldığı anda söylemesi gereken sözleri hatırlatmakta ve bunu yapmadığı için kınanmaktadır. Kişi bir nimete, mala veya evlada hayran kaldığında Allah'a hamd edip 'mâşâallah lâ kuvvete illâ billâh' demesi gerektiği, bunun bazı selef alimlerince bu ayetten alındığı belirtilmiştir. Bu ifadenin cennetin hazinelerinden biri olduğuna dair Hz. Peygamber'den rivayet edilen hadislerle de desteklenmektedir.

من أعجبه شيء من حاله أو ماله أو ولده فليقل ما شاء الله لا قوة إلا بالله وهذا مأخوذ من هذه الآية الكريمة

Beydâvî'ye göre bağ sahibinin arkadaşına verdiği cevaptaki 'senin gördüğüm bu haliyle bağın hep aynı kalır' düşüncesine karşılık, aslolan bahçeye girerken 'mâşâallah' demesi gerektiğidir; bu söz, bağın ve içindekilerin tamamen Allah'ın dilemesine bağlı olduğunu, dilerse onu koruyup dilerse yok edeceğini kabul anlamı taşır. 'Lâ kuvvete illâ billah' sözü de kişinin kendi gücünün yetersizliğini, kudretin yalnızca Allah'a ait olduğunu itiraf etmesidir; bahçenin imarı ve düzeni konusunda başarılı olduğu her şey Allah'ın yardımı ve güç vermesiyledir. Ayrıca 'ma şâe' ifadesinin dilbilimsel olarak hem mevsûle hem de şart edatı olarak iki türlü okunabileceği belirtilmiştir.

ما شاء الله الأمر ما شاء أو ما شاء كائن على أن ما موصولة، أو أي شيء شاء الله كان على أنها شرطية والجواب محذوف إقرارا بأنها وما فيها بمشيئة الله إن شاء أبقاها وإن شاء أبادها.