Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e, imanı ve elçiliğini kabul etmeyip Allah'ın beşerden bir resul göndermesini garipseyenlere cevap vermesini emretmektedir. Buna göre eğer yeryüzünde huzur içinde yürüyen melekler yaşasaydı, onlara meleklerden bir resul gönderilirdi; çünkü melekleri ancak kendi türünden melekler veya Allah'ın özel olarak görme yeteneği verdiği insanlar görebilir. İnsanlar meleklerin asli suretlerini göremediklerinden, kendilerine yine kendi türlerinden yani insan bir resul gönderilmiştir.

لو كان أيها الناس في الأرض ملائكة يمشون مطمئنين، لنزلنا عليهم من السماء ملكا رسولا، لأن الملائكة إنما تراهم أمثالهم من الملائكة، ومن خصه الله من بني آدم برؤيتها

Zemahşerî'ye göre bu metin, meleklerin peygamber olarak gönderilmemesinin sebebini açıklamaktadır: melekler yeryüzünde insanlar gibi yürüyüp yaşamadıkları, göğe kanatlarıyla uçmadıkları için insanlara elçi olarak uygun değildirler. Buna karşılık fakir veya yetim birinin peygamber seçilmesi şaşırtıcı değildir, çünkü Allah seçimi hak edeni, yani peygamberliğe layık olma sebeplerini taşıyanı seçer; zenginlik ve dünyevi üstünlük bu sebeplerden değildir. İnsanlar arasından seçilen kişi ise davet ve irşad görevini üstlenir.

لأن الله تعالى : إنما يختار من استحق الاختيار ، لجمعه أسباب الاستقلال بما اختير له من النبوة . والغني والتقدم في الدنيا ليس من تلك الأسباب في شيء

Bu metin, ayetle ilgili zikredilen cevaplardan üçüncüsünü ele almakta ve peygamberin yetim ve fakir oluşunun ona bir kusur olarak yakıştırılmasının uzak bir ihtimal olduğunu belirtmektedir. Zira Hz. Muhammed hayır, takva ve emanet sıfatlarıyla bilinen biriydi; ona ancak yetimlik ve fakirlik yönünden ayıp yakıştırılabilirdi. Allah'ın alemlerden müstağni oluşu sebebiyle fakirliğin O'nun nezdinde bir eksiklik, zenginliğin de bir kemal sebebi olamayacağı vurgulanmaktadır.

وما كانوا يعيبونه إلا بكونه يتيما فقيرا ، وهذا في غاية البعد ، لأنه تعالى غني عن العالمين فلا ينبغي أن يكون الفقر سببا لنقصان الحال عنده ، ولا أن يكون الغنى سببا لكمال الحال عنده

İbn Kesîr'e göre Allah'ın yarattıklarına merhametinin bir tezahürü olarak, her tür yaratılmışa kendi cinsinden peygamberler göndermesi söz konusudur; böylece bir kısmı diğerini davet edebilir ve muhataplaşma ile soru-cevapta birbirlerinden istifade edebilirler. İnsanlar beşer olduğundan, Allah lütuf ve rahmet olarak kendi içlerinden peygamberler göndermiştir.

فمن رحمته تعالى بخلقه أنه يرسل إلى كل صنف من الخلائق رسلا منهم ليدعوا بعضهم بعضا وليمكن بعضهم أن ينتفع ببعض في المخاطبة والسؤال

Beydâvî'ye göre insanların iman etmesine engel olan tek şey, Allah'ın bir beşeri elçi olarak göndermesini kabul etmeyip 'Allah bir beşeri mi elçi gönderdi?' şeklindeki itirazlarıdır; bunun dışında imanı engelleyecek başka bir şüpheleri kalmamıştır. Ayetin cevabı olarak, eğer yeryüzünde insanlar gibi yürüyen, orada yerleşik melekler bulunsaydı, Allah'ın onlara gökten bir melek elçi göndereceği belirtilir. Bunun sebebi, meleklerle iletişim ve idrakin bir tür uygunluk ve cinsiyet benzerliği şartına bağlı olması, insanların ise genelde meleği idrak etmekten aciz olmasıdır.

فإن ذلك مشروط بنوع من التناسب والتجانس