Taberî'ye göre bu ayette Allah Peygamber'e, kullarına birbirlerine söz söylerken en güzel olanı söylemelerini emretmesini buyurmaktadır; bu, karşılıklı konuşma ve hitapta en iyi olan tarzdır. Bunun örneği olarak Hasan'dan gelen rivayette, kişinin kötü söz söyleyene aynı şekilde karşılık vermeyip 'Allah sana rahmet etsin, Allah seni bağışlasın' gibi güzel sözlerle karşılık vermesi zikredilmiştir. Ardından şeytanın insanlar arasındaki güzel konuşmayı bozmaya çalıştığı, aralarına fesat ve kötülük soktuğu, çünkü Âdem ve zürriyetine düşman olduğu ve bu düşmanlığını Âdem'e karşı gösterdiği kıskançlık ve onu cennetten çıkarmak için kandırmasıyla açıkça ortaya koyduğu belirtilmiştir.

التي هي أحسن، لا يقول له مثل قوله يقول له: يرحمك الله يغفر الله لك وقوله: يقول: إن الشيطان يسوء محاورة بعضهم بعضا ينزغ بينهم، يقول: يفسد بينهم، يهيج بينهم الشر

Bu müfessire göre ayetteki 'kelime' münafığın müminler ile müşrikler arasına fesat sokmasını, tarafları birbirine karşı kışkırtmasını ve aralarında çekişme ile düşmanlık doğmasını ifade etmektedir. Yani söz konusu söz, iki grup arasında bozgunculuğa yol açan bir müdahale niteliğindedir.

يعني يلقي بينهم الفساد ويغري بعضهم على بعض ليقع بينهم المشارة والمشاقة

Bu müfessire göre ayet, tartışmada sertlik yerine güzel sözle hitap edilmesinin faydasına dikkat çeker; sert bir delil bile kabalıkla karışınca fitneye sebep olabilir. Hitabın amacı davettir, bu yüzden muhataplara güzel sözle hitap etmek kalplerini yumuşatıp hakka meyletmelerine vesile olur. Ayrıca insanlarla şeytan arasındaki düşmanlık eski olduğundan, atalara taassupla bağlılığın şeytandan kaynaklandığı, dolayısıyla ona itibar edilmemesi gerektiği belirtilir.

متى صارت الحجة مرة ممزوجة بالبذاءة صارت سببا لثوران الفتنة . ثم قال : والمعنى : أن العداوة الحاصلة بين الشيطان وبين الإنسان عداوة قديمة

Kurtubî'ye göre ayet, Ömer b. Hattâb'ın kendisine hakaret eden bir Arab'ı öldürmeye kalkışması üzerine fitne çıkmasını önlemek için inmiştir; ayrıca müslümanların kâfirlerle savaşma izni istemeleri üzerine indiği de nakledilir. Metin bunun yanında farklı görüşleri de sıralar: kelimenin tevhid ve nübüvveti ikrar sözü olduğu, kâfirlerle tevhid konusunda tartışırken en güzel sözün söylenmesi gerektiği, ya da müminlerin kendi aralarında güzel edep ve yumuşak söz kullanmalarının emredildiği yorumları da aktarılır.

والآية نزلت في عمر بن الخطاب وذلك أن رجلا من العرب شتمه وسبه عمر وهم بقتله فكادت تثير فتنة فأنزل الله تعالى فيه : وقل لعبادي يقولوا التي هي أحسن

Beydâvî'ye göre Allah, müminlere müşriklere karşı sert değil en güzel sözü söylemelerini emretmiştir; çünkü şeytan sertlik yoluyla aralarında düşmanlık ve fesadı artırmak için fitne çıkarır. Müşriklerin cehennemlik olduklarını açıkça söylemekten sakınılması gerekir, zira bu onları şerre teşvik eder ve sonlarının ne olacağı yalnız Allah'ın bildiği bir gaybdır. Peygamber onlara vekil kılınmamıştır, onun görevi zorla iman ettirmek değil, müjdelemek ve uyarmaktır.

يقولوا التي هي أحسن الكلمة التي هي أحسن ولا يخاشنوا المشركين. إن الشيطان ينزغ بينهم يهيج بينهم المراء والشر فلعل المخاشنة بهم تفضي إلى العناد وازدياد الفساد.