Taberî'ye göre bu ifade, önce güvende olan bir kişinin sonradan helake sürüklenmesini anlatan bir temsildir; nasıl ki bir kimse ayağı kayıp düşen kişiye benzetilirse, burada da esenlikten sonra sıkıntıya düşen kimse kastedilmektedir. Dünyada tadılan 'kötülük' Allah'ın günahkârları cezalandırdığı azaptır ve bu, küfür ehline verilen cezanın bir parçasıdır; ayrıca bu azap, onların insanları Allah'a ve Resulüne imandan fitneye düşürmelerinin karşılığıdır. Ahiretteki azap ise cehennem ateşidir.

وإنما هذا مثل لكل مبتلى بعد عافية، أو ساقط في ورطة بعد سلامة، وما أشبه ذلك: «زلت قدمه»

Zemahşerî'ye göre bu ayet, yeminleri aralarında bir hile/kandırma aracı yapma yasağının tekrarıdır; bu tekrar, konunun önemini vurgulamak ve bunun ne büyük bir vebal olduğunu göstermek içindir. Ayrıca ayakların İslam yolundan sapması, dünyada bu yol üzerinde sabit iken, ahirette bu yoldan yüz çevirmekle gerçekleşecektir.

ثم كرر النهي عن اتخاذ الأيمان دخلا بينهم ، تأكيدا عليهم وإظهارا لعظم ما يركب منه فتزل أقدامكم عن محجة الإسلام بعد ثبوتها عليها في الدنيا بصدوركم في الآخرة

Bu müfessire göre ayetteki tehdit, mutlak imanı bozmaktan sakındırma değildir; aksi halde aynı bağlamda faydasız bir tekrar gerekirdi. Asıl kastedilen, Hz. Peygamber'e bağlılık yemini eden toplulukların bu ahdi bozmasından sakındırmadır. Ayetteki misal, esenlik sonrası bir belaya düşen herkes için geçerlidir; İslam ahdini bozan kişi yüksek derecelerden düşüp bu tür bir sapıklığa saplanır.

بل المراد نهي أولئك الأقوام المخاطبين بهذا الخطاب عن نقض أيمان مخصوصة أقدموا عليها ، فلهذا المعنى قال المفسرون : المراد من هذه الآية نهي الذين بايعوا رسول الله صلى الله عليه وسلم عن نقض عهده

Kurtubî'ye göre yemin bozmama emrinin tekrarı, konunun dindeki büyük önemi ve insanların birbirleriyle ilişkilerinde sık tekrarlanması sebebiyle yasağı vurgulamak amacıyla yapılmıştır. 'Ayağın sabit olduktan sonra kayması' ifadesi, Allah'ı bildikten ve iman ettikten sonra hile ve fesada dayalı yeminlerle doğru yoldan büyük bir şerre düşmeyi anlatan bir istiaredir. Metne göre bu tehdit özellikle Rasûlullah'a verilen ahdi bozan kimseleri hedef almaktadır; böyle biri ahdini bozunca imandan çıkmış olur.

أي لا تعقدوا الأيمان بالانطواء على الخديعة والفساد فتزل قدم بعد ثبوتها أي عن الأيمان بعد المعرفة بالله وهذه استعارة للمستقيم الحال يقع في شر عظيم ويسقط فيه

İbn Kesîr'e ait bu parça, ayetin öncesindeki konudan sonra Allah'ın yeni bir hüküm veya açıklamayı bildirdiğini belirten geçiş ifadesinden ibarettir; metinde ayete dair somut bir yorum içeriği bulunmamaktadır.

ثم قال تعالى

Beydâvî'ye göre Allah dileseydi tüm insanları tek bir dinde birleştirebilirdi, ancak dalâlet ve hidayet O'nun dilemesine bağlıdır; dalâlet 'hızlân' (yardımsız bırakma), hidayet ise 'tevfik' iledir. Yeminlerin bozulmasını yasaklayan ifade, önceki dolaylı anlatımdan sonra açıkça zikredilerek yasaklanan şeyin çirkinliğini vurgulamak için tekrar edilmiştir. Ayaklarının kayması ifadesi tek ayak zikredilse de çoğulu (bütün ayakları) kastetmekte, tek bir ayağın kaymasının bile büyük bir şey olduğuna, çok sayıda ayağın kaymasının ise daha büyük olacağına işaret etmektedir.

وإنما وحد ونكر للدلالة على أن زلل قدم واحدة عظيم فكيف بأقدام كثيرة