Taberî'ye göre bu ayette, ahireti, mükafat ve cezayı tasdik etmeyen müşrikler için kötü/çirkin bir misal verilmekte, buna karşılık Allah için 'en yüce misal' (el-meselü'l-a'lâ) zikredilmektedir; bu en yüce misal, Allah'ın birliğini ve O'ndan başka ilah olmadığını kabul etmek yani tevhiddir. Ayetteki 'en yüce misal', en faziletli, en hoş, en güzel olan anlamına gelmektedir.

ولله المثل الأعلى، وهو الأفضل والأطيب، والأحسن، والأجمل، وذلك التوحيد والإذعان له بأنه لا إله غيره

Zemahşerî'ye göre 'meselü's-sû' (kötü sıfat), insanların erkek çocuklara olan ihtiyaçları, kız çocuklarından hoşlanmamaları ve fakirlik kaygısıyla onları öldürmeleridir; bu tutum aslında kendilerinin son derece cimri olduklarını itiraf etmeleridir. Buna karşılık Allah'a ait olan 'el-vasfü'l-a'lâ' (en yüce sıfat) ise O'nun bütün âlemlerden müstağni, mahlukat sıfatlarından uzak ve cömert (Cevâd, Kerîm) olmasıdır. Bu en yüce vasfın anlamı 'Lâ ilâhe illallah' sözüyle ifade edilen vahdaniyet sıfatıdır.

صفة السوء : وهي الحاجة إلى الأولاد الذكور وكرهة الإناث ووأدهن خشية الإملاق ، وإقرارهم على أنفسهم بالشح البالغ وهو الغني عن العالمين ، والنزاهة عن صفات المخلوقين وهو الجواد الكريم

Râzî'ye göre bu ayet, Allah'ın müşriklerin batıl inançlarını delillerle çürüttükten sonra, onların bozuk sözlerinin ayrıntılarını açıklayıp bunların bozukluğunu ve düşüklüğünü gösterdiği bölümdür. Bu bağlamda müşriklerin fasit sözlerinin ilk türü, bilmedikleri şeye bir pay ayırmalarıdır. Ayrıca 'mesel-i sû' ifadesi, evlada muhtaç olma ve fakirlik/utanç korkusuyla kız çocuklarından tiksinme gibi kötü bir vasfı; buna karşılık Allah'a ait olan yüce vasıf ise O'nun evlattan münezzeh olmasını ifade eder.

فالنوع الأول من كلماتهم الفاسدة : أنهم يجعلون لما لا يعلمون نصيبا وفيه مسألتان : المسألة الأولى : الضمير في قوله ( النحل : 60 ) أي الوصف الذي له شأن من العظمة والجلالة

Kurtubî'ye göre bu ayet, kızları Allah'a nispet edenlerin aksine, Allah'a en yüce sıfatın (ihlas ve tevhid, ya da yaratıcılık, rızık verme ve kudret gibi) ait olduğunu bildirir. Ayrıca 'en yüce misal'in, Allah'ın hiçbir benzeri ve nazirinin olmadığını ifade eden bir vasıf olduğu, bunun ise Kur'an'da yasaklanan (Allah'a benzerlik ve noksanlık gerektiren) misallerden farklı olduğu belirtilir.

والمثل الأعلى وصفه بما لا شبيه له ولا نظير جل وتعالى عما يقول الظالمون والجاحدون علوا كبيرا

İbn Kesîr'e göre bu ifadede, noksanlık ve kusur eksiksiz biçimde insanlara nispet edilirken, mutlak kemal her yönüyle Allah'a nispet edilmektedir. Yani beşerin sıfatları noksanlıkla, Allah'ın zatı ise tam ve mutlak kemalle anılmaktadır.

فقال أي النقص إنما ينسب إليهم أي الكمال المطلق من كل وجه وهو منسوب إليه

Bu metne göre kötülük sıfatı (meselü's-sû'), ölümü hatırlatan çocuk ihtiyacı, erkek çocukları öne çıkarıp kız çocuklarından hoşlanmama ve yoksulluk kaygısıyla onları öldürme gibi noksan vasıfları ifade eder; bunlar ahirete inanmayanlara aittir. Buna karşılık Allah'a ait olan en yüce sıfat (el-meselü'l-a'lâ), zâtî vücûb, mutlak zenginlik, üstün cömertlik ve mahlûkat sıfatlarından uzak olmaktır. Ayrıca Allah'ın azîz ve hakîm oluşu, kudret ve hikmetin kemâlinde tek ve benzersiz olduğunu gösterir.

ولله المثل الأعلى وهو الوجوب الذاتي والغنى المطلق والجود الفائق والنزاهة عن صفات المخلوقين