Taberî, âyetteki 'ni'me dâru'l-müttekîn' ifadesini, dünyada Allah'a iman edip O'na itaat eden, kullarını imana ve Allah'ın emrettiğine davet eden kimseler için Allah'tan bir ikram (kerâme) olarak yorumlar. Ayrıca müfessirler arasında 'hasene' kelimesinin sıhhat-âfiyet mi yoksa cennet mi olduğu, ve 'fî' harfinin hangi kelimeye bağlı olduğu konusunda ihtilaf bulunduğunu nakleder.

يقول تعالى ذكره: للذين آمنوا بالله في هذه الدنيا ورسوله، وأطاعوه فيها، ودعوا عباد الله إلى الإيمان والعمل بما أمر الله به {حسنة} يقول: كرامة من الله

Zemahşerî'ye göre bu ifadede övülen şey (mahsûs bi'l-medh) daha önce zikredildiği için hazfedilmiştir; ayrıca muhataplar, kıssalarını tam ve eksiksiz bir şekilde, sanki onunla sevinip övünen kimseler gibi nakletmişlerdir. Bu anlatım İbrahim'in cevabını da içermekte, aynı zamanda içlerindeki sevinç ve övünme duygularını ortaya koyma amaçlarına da hizmet etmektedir.

هؤلاء قد جاءوا بقصة أمرهم كاملة كالمبتهجين بها والمفتخرين ، فاشتملت على جواب إبراهيم ، وعلى ما قصدوه من إظهار ما في نفوسهم من الابتهاج والافتخار

Râzî'ye göre âyetteki 'takvâ' kaydı mutlak anlamda alınmalı, sadece küfür ve şirkten korunma şeklinde sınırlanmamalıdır; çünkü müfessirler bu konuda ittifak etmişlerdir ve mutlak bir lafzı tekrar kayıtlamak asıl kaidenin hilafınadır. Ayrıca âyet, küfredip şirk koşanlara karşılık zikredildiği için buradaki takvadan maksat da o küfür ve şirkten korunmaktır. Râzî ayrıca 'قالوا أساطير الأولين' ile 'قالوا خيرا' arasındaki îrab farkının (merfû/mansûb), inkarcının cevabıyla ikrar edenin cevabı arasındaki farkı göstermek için olduğunu, Zemahşerî'den naklen açıklar.

فوجب أن لا يزيد على هذا القيد لأنه لما كان تقييد المطلق خلاف الأصل ، كان تقييد المقيد أكثر مخالفة ، وأيضا فلأنه تعالى إنما ذكر هؤلاء في مقابلة أولئك الذين كفروا وأشركوا ، فوجب أن يكون المراد من اتقى عن ذلك الكفر والشرك

Kurtubî'ye göre bu ayette müminlerin, kendilerine Peygamber hakkında sorulduğunda 'Allah hayır indirdi' diyerek cevap verdikleri anlatılır; burada kastedilen Kur'an'dır. Ayrıca 'hasene' kelimesinin dünyada iyilik yapanlara verilen mükafat mı yoksa ahiretteki cennet mükafatı mı olduğu tartışılır; cumhurun görüşü ahiret, bir başka görüşe göre ise dünyadaki sağlık, zafer ve ganimet gibi nimetlerdir.

فالجواب أن المشركين لم يؤمنوا بالتنزيل فكأنهم قالوا : الذي يقوله محمد هو أساطير الأولين والمؤمنون آمنوا بالنزول فقالوا : أنزل خيرا

Verilen ham metin, ayetin içeriğine dair somut bir açıklama sunmuyor; sadece ayetin başka bir ayetle ('وقوله' ifadesiyle) karşılaştırıldığını gösteren kısa bir bağlantı ifadesi içeriyor. Metin bu haliyle İbn Kesîr'in bu ayet için ne söylediğine dair yeterli içerik barındırmıyor.

الآية كقوله تعالى وقوله

Beydâvî'ye göre 'مَاذَا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ' sorusuna müminlerin 'خيرا' cevabı, kâfirlerin aksine hiçbir tereddüt göstermeksizin indirilenin hak olduğunu itiraf ettiklerini gösterir; bu kelimenin mansub oluşu da cevaptaki bu kesinliğe delildir. Ayrıca dünyada iyilik edenlere bu dünyada bir mükafat (hasene), ahirette ise bundan daha hayırlı bir mükafat (sevap) vaad edildiği belirtilir. 'خيرا' kelimesinin, müminlerin sözünün bir parçası olarak (bedel ve tefsir yoluyla) da anlaşılabileceği ifade edilir.

أي أنزل خيرا، وفي نصبه دليل على أنهم لم يتلعثموا في الجواب، وأطبقوه على السؤال معترفين بالإنزال على خلاف الكفرة.