Taberî bu ayette 'الكذب' kelimesinin okunuşuna (kıraat) dair farklı vecihleri ele almakta, kelimenin nasb, hafz veya ref' ile okunmasının anlamı nasıl değiştireceğini açıklamaktadır. Kendisi, kurrâ arasındaki icmaya dayanarak 'الكذب' kelimesinin nasb ile okunmasını doğru bulmuş ve ayetin anlamını, insanların Allah'ın rızık olarak verdiği yiyecekler hakkında dillerinin tasvip ettiği yalanla 'bu helaldir, bu haramdır' demelerinin yasaklanması olarak açıklamıştır.

والصواب عندي من القراءة في ذلك نصب «الكذب» لإجماع الحجة من القراء عليه، فتأويل الكلام إذ كان ذلك كذلك لما ذكرنا: ولا تقولوا لوصف ألسنتكم الكذب فيما رزق الله عباده من المطاعم: هذا حلال، وهذا حرام، كي تفتروا على الله بقيلكم ذلك الكذب

Râzî bu metinde "مَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ" ifadesindeki "ما" edatının iki farklı şekilde okunabileceğini açıklar: birincisi mastariyye olarak (dillerinizin yalanı tasvir etmesi sebebiyle), ikincisi ise mevsûle olarak (dillerinizin içinde yalanı tasvir ettiği şey hakkında). Ayrıca "يَصِفُ" fiilinin kullanımını belâgat açısından değerlendirerek, sanki yalanın hakikati bilinmiyormuş da onların sözü bu hakikati ortaya çıkarıyormuş gibi mübalağalı bir anlatım olduğunu belirtir. Son olarak, bu haram-helal hükümlerini Allah'a nispet etmelerinin bir iftira olduğunu ve buradaki lam harfinin gaye lamı değil, akıbet lamı olabileceğini ifade eder.

المسألة الثالثة : قوله تعال : من فصيح الكلام وبليغه كأن ماهية الكذب وحقيقته مجهولة وكلامهم الكذب يكشف حقيقة الكذب ويوضح ماهيته ، وهذا مبالغ في وصف كلامهم بكونه كذبا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, şer'î bir dayanağı olmadan bid'at çıkaran, Allah'ın haram kıldığı bir şeyi helal sayan veya helal kıldığı bir şeyi salt kendi görüşü ve hevesiyle haram kılan herkesi kapsamına almaktadır. Ayrıca ayetteki 'لما تصف' ifadesindeki 'ما'nın masdariyye olduğunu, yani dillerin yalan vasıflandırmasından ötürü yalan söylemenin yasaklandığını belirtir ve Allah'ın bu fiile karşı tehditte bulunduğunu ifade eder.

ويدخل في هذا كل من ابتدع بدعة ليس له فيها مستند شرعي أو حلل شيئا مما حرم الله أو حرم شيئا مما أباح الله بمجرد رأيه وتشهيه

Bu metne göre ayet, dillerin keyfi biçimde 'bu helaldir, bu haramdır' demesini yasaklamakta ve bunun Allah'a karşı yalan uydurmak anlamına geldiğini bildirmektedir. Beydâvî, ayetin siyakına ve 'innemâ' ile cümlenin başlamasının gereğine göre haram kılınan şeylerin -delil bulunan istisnalar dışında- dört sınıfla sınırlı olduğunu belirtir. Ayrıca dillerin yalanı 'tavsif etmesi' ifadesinin, sözlerinin yalanla nitelenmesinde bir mübalağa olduğunu, sanki yalanın hakikati bilinmiyormuş da dillerin bu sözleriyle onu tarif edip tanıtıyormuş gibi anlatıldığını açıklar.

ووصف ألسنتهم الكذب مبالغة في وصف كلامهم بالكذب كأن حقيقة الكذب كانت مجهولة وألسنتهم تصفها وتعرفها بكلامهم هذا