Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e dünya hayatının ziynetine yani zenginlere verilen dünyalık nimetlere göz dikmemesini, bunlara imrenmemesini emretmektedir; çünkü bunun karşılığında müşrikleri şiddetli bir azap beklemektedir. Buna karşılık Peygamber'e, kendisine verilen Sebu'l-Mesânî ve Kur'ân-ı Azîm gibi daha hayırlı bir nimetin verildiği bildirilir. Ayrıca Peygamber'e müminlere karşı yumuşak davranması, onlara kanatlarını germesi (yani şefkatle yaklaşması) ve müşriklerin yüz çevirmesine üzülmemesi emredilmiştir.

يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: لا تتمنين يا محمد ما جعلنا من زينة هذه الدنيا متاعا للأغنياء من قومك الذين لا يؤمنون بالله واليوم الآخر، يتمتعون فيها، فإن من ورائهم عذابا غليظا

Zemahşerî'ye göre bu ayet Peygamber'e kâfirlere/kavmi Kureyş'e karşı, onlar iman etmedikleri için üzülmemesini ve mallarına göz dikmemesini bildirmektedir. Ona göre Allah Peygamber'e Kur'an gibi en büyük nimeti verdiğini, bu nimetin dünya malından çok daha üstün olduğunu, bu sebeple dünya metaına göz dikmemesi ve müminlerin fakirleriyle tevazu göstermesi gerektiğini bildirmiştir.

يقول لرسوله صلى الله عليه وسلم : قد أوتيت النعمة العظمى التي كل نعمة وإن عظمت فهي إليها حقيرة ضئيلة ، وهي القرآن العظم ؛ فعليك أن تستغني به ، ولا تمدن عينيك إلى متاع الدنيا

Bu müfessire göre 'gözlerini dikme' ifadesi, Hz. Peygamber'in kendisine verilen Kur'an ve yedi âyet (Fâtiha) nimetinin büyüklüğü karşısında dünya malına, kâfirlerin sahip olduğu servete rağbet ve temenni ile bakmaktan men edilmesini ifade eder. Metinde bu ifadeyle ilgili üç görüş nakledilir: dünya nimetlerine ilgi duymamak, başkalarına verilen dünya metaını temenni etmemek, ya da başkasının nimetine haset etmemek; ancak son görüş kadı tarafından Hz. Peygamber'e nispet edilmesi açısından zayıf bulunur.

إنما يكون مادا عينيه إلى الشيء إذا أدام النظر نحوه ، وإدامة النظر إلى الشيء تدل على استحسانه وتمنيه ، وكان صلى الله عليه وسلم لا ينظر إلى ما يستحسن من متاع الدنيا

Kurtubî'ye göre bu ayet, kulun dünya nimetlerine (zenginlere verilen mal-mülk) sürekli göz dikmesinden sakındırıp, tam bir teveccühle Rabbine ibadete yönelmesini istemektedir. Bununla birlikte Hz. Peygamber'in sünnetinden hareketle, dinde ruhbanlık ve tamamen dünyadan el etek çekme (bütünüyle amellere yönelip dünyayı terk) yoktur; ancak zamanın fesada uğraması sebebiyle bazı âlimler günümüzde dünyadan uzaklaşıp Kur'an okumaya ve halktan çekilmeye yönelmeyi daha uygun görmüşlerdir.

هذه الآية تقتضي الزجر عن التشوف إلى متاع الدنيا على الدوام وإقبال العبد على عبادة مولاه

Bu metne göre âyet, Peygamber'in dünya nimeti ve fâni gösterişten müstağni olmasını, elindeki Kur'an'ın ona yeterli olduğunu ifade eder; kâfirlerin sahip olduğu geçici zenginliğe üzülmemesi ve onlar için nefsini tüketmemesi istenmektedir. Bu bağlamda İbn Uyeyne'nin 'Kur'an ile teganni etmeyen bizden değildir' hadisini Kur'an ile istiğna anlamında yorumladığı, ancak bunun hadisin asıl maksadı olmadığı belirtilir.

أي استغن بما آتاك من القرآن العظيم عما هم فيه من المتاع والزهرة الفانية

Beydâvî'ye göre ayet, Peygamber'e kâfirlere verilen dünya nimetlerine imrenerek göz dikmemesini, çünkü bunların kendisine verilen Kur'an gibi kalıcı ve zâtî bir mükemmellik yanında değersiz kaldığını bildirmektedir. Onların iman etmemesine de hüzünlenmemesi, buna karşılık müminlere karşı alçakgönüllü ve şefkatli davranması istenmektedir.

لا تمدن عينيك لا تطمح ببصرك طموح راغب. إلى ما متعنا به أزواجا منهم أصنافا من الكفار، فإنه مستحقر بالإضافة إلى ما أوتيته فإنه كمال مطلوب بالذات مفض إلى دوام اللذات.