Taberî'ye göre Lût kavminin şehri olan Sedum halkı, Lût'a misafirlerin geldiğini işitince şehirlerine indiklerine dair bu haberle sevindiler; bu sevinç, misafirlere karşı fuhşu (fahişeyi) işlemeye duydukları arzudan kaynaklanıyordu.

استبشروا بأضياف نبي الله صلى الله عليه وسلم لوط حين نزلوا لما أرادوا أن يأتوا إليهم من المنكر

Bu metin, ayette ifade edilen 'iman etmeyecekleri' hükmünün, kişilerin bu sözü söyleyeceklerini ve söylediklerini bileceklerine dair Allah'ın ilmine dayandığını belirtir. Ayrıca gök ehlinin, kıyamet saatinin bilgisinin Allah katında olduğunu bildiklerine, bu sayede kim ne söylerse onu da bileceğine işaret edilir.

إشارة إلى أن الاختصاص بذلك القول في كل أحد إنهم لا يؤمنون لعلمه أنهم قائلون بهذا وأنهم عالمون ، وأهل السماء علموا بأن عند الله علم الساعة يعلمها فيعلم قول من يقول

Kurtubî'ye göre bu metinde geçen ifade, Lût kavminin kendisini değil, Lût'un şehrinin/beldesinin halkını kastetmektedir; yani atıf şehir sakinlerine yapılmaktadır.

أي أهل مدينة لوط

Beydâvî'ye göre 'وقضينا إليه ذلك الأمر' ifadesi, Lût'a bu emrin vahyedildiğini belirtir; 'ذلك الأمر' müfesser/mübhem bir ifadedir ve devamındaki 'أن دابر هؤلاء مقطوع' cümlesiyle açıklanır. Bu müfessire göre 'دابر هؤلاء مقطوع' ifadesi bu kavmin son ferdine kadar kökünün kesileceğini, hiç kimsenin sağ kalmayacağını anlatır; 'مصبحين' ifadesi bu helâkin sabah vaktinde gerçekleşeceğini gösteren bir haldir. 'أهل المدينة' ile Sodom halkı kastedilmiş, onların Lût'un misafirlerine (meleklere) karşı kötü niyetle sevinerek geldikleri belirtilmiştir.

وقضينا إليه أي وأوحينا إليه مقضيا، ولذلك عدي بإلى. ذلك الأمر مبهم يفسره. أن دابر هؤلاء مقطوع ومحله النصب على البدل منه وفي ذلك تفخيم للآمر وتعظيم له.