Taberî, Zâriyât 33-35. ayetlerdeki 'إنا أرسلنا' ifadesinin başında 'فقالوا' fiilinin zikredilmeyişini dilbilimsel açıdan ele almakta ve bunun caiz olduğunu, çünkü bunun bir soruya cevap değil atıf mahiyetinde olduğunu belirtmektedir. Ayrıca âyetteki 'مجرمين' ifadesinin, Allah'a küfretmeyi kazanmış (kendi seçimleriyle küfre saplanmış) bir topluluğu ifade ettiğini açıklamaktadır.

ولم يقل: فقالوا إنا أرسلنا، ولو قيل: فقالوا، كان حسنا أيضا جائزا، ولو كان ذلك على كلمة واحدة لم تسقط منه الفاء

Bu metin, ilgili ibarede sadece 'Lût kavmine' ifadesinin geçtiğini aktarmaktadır; metin bu kısa haliyle ayet hakkında herhangi bir dilbilimsel, bağlamsal ya da rivayete dayalı ayrıntılı bir açıklama sunmamaktadır.

إلى قوم لوط

Râzî, meleklerin Lut kavminden olmadığı halde önce İbrahim'e gelmelerinin hikmetini iki yönden açıklar: birincisi İbrahim'in peygamberlerin büyüğü olması ve Lut'un onun kavminden sayılması nedeniyle, bir meleğin başka birine gönderilirken önce ona uğrayıp haberi vermesi teamülüdür; ikincisi ise Allah'ın büyük bir topluluğu helak etmeyi takdir etmesi İbrahim'i hüzünlendireceğinden, önce ona soyundan Peygamberler çıkaracak bir oğul müjdesi verilerek bu hüznün telafi edilmek istenmesidir.

نقول فيه حكمة بالغة ، وبيانها من وجهين . أحدهما : أن إبراهيم عليه السلام شيخ المرسلين وكان لوط من قومه ومن إكرام الملك للذي في عهدته وتحت طاعته إذا كان يرسل رسول إلى غيره يقول له اعبر على فلان الملك وأخبره برسالتك وخذ فيها رأيه

Kurtubî bu ayette geçen zamirin karyeye (köye/şehre) ait olduğunu belirtir, çünkü topluluklar köylerde ikamet eder; bir görüşe göre ise zamir cemaate (topluluğa) racidir ve burada mü'minûn ile müslimûn eşit anlamda kullanılmıştır, tekrardan kaçınmak için lafız çeşitlendirilmiştir. Ayrıca iman kalbin tasdiki, İslam ise zahiren boyun eğmek olarak tanımlanır; buna göre her mü'min müslimdir ama her müslim mü'min değildir, bu yüzden ilk ayette onlara mü'minûn denmiştir çünkü her mü'min zaten müslimdir. Son olarak ayetteki 'mücrimîn' ifadesinin müşrik ve dalalette olan kavim (Lut kavmi) anlamına geldiği, kelamda 'onları helak etmek için' ifadesinin gizli (mahzuf) olduğu belirtilir.

وقيل : الإيمان تصديق القلب والإسلام الانقياد بالظاهر فكل مؤمن مسلم وليس كل مسلم مؤمنا فسماهم في الآية الأولى مؤمنين لأنه ما من مؤمن إلا وهو مسلم

Bu müfessire göre ayette geçen ifade Lut kavmini kastetmektedir; melekler Lut'a, kendisi ve ailesinin kurtarılacağını, ancak eşinin helak olacakları arasında bulunacağını haber vermişlerdir.

يعنون قوم لوط وأخبروه أنهم سينجون آل لوط من بينهم إلا امرأته من الهالكين

Beydâvî'ye göre İbrahim'in meleklere 'işiniz nedir' diye sorması, onların asıl gönderiliş sebebinin sadece müjde vermek olmadığını sezmesinden kaynaklanır; çünkü müjde için birçok elçiye ihtiyaç yoktur, nitekim Zekeriya ve Meryem'e müjde tek bir elçiyle verilmişti. Ayrıca melekler müjdeyi telaşı gidermek için sözün arasında vermişlerdi; eğer bu asıl maksat olsaydı sözlerine onunla başlarlardı.

ولعله علم أن كمال المقصود ليس البشارة لأنهم كانوا عددا والبشارة لا تحتاج إلى العدد، ولذلك اكتفى بالواحد في بشارة زكريا ومريم عليهما السلام، أو لأنهم بشروه في تضاعيف الحال لإزالة الوجل ولو كانت تمام المقصود لابتدؤوا بها