Taberî'ye göre bu ayette Allah'ın tövbe eden kullarının günahlarını örtüp affedeceği, kıyamet gününde onları rezil etmeyeceği ve dünya-ahirette cezalandırmaktan vazgeçeceği bildirilmektedir. Ayrıca 'el-mesulât' kelimesi geçmiş ümmetlere isabet eden ibretlik cezalar/musibetler olarak açıklanmış, müşriklerin bu tür cezaların acele gelmesini istemeleri konu edilmiştir. Söz zahiren müjde gibi görünse de, aslında Hz. Peygamber'in kavminden olan müşriklere, tövbe etmedikleri takdirde Allah'ın azabının onlara da ulaşacağına dair bir tehdit ve uyarı niteliğindedir.

وهذا الكلام وإن كان ظاهره ظاهر خير، فإنه وعيد من الله وتهديد للمشركين من قوم رسول الله صلى الله عليه وسلم، إن هم لم ينيبوا ويتوبوا من كفرهم قبل حلول نقمة الله بهم

Zemahşerî'ye göre kâfirler, Peygamber'in azap tehdidini alaya alarak azabın kendilerine iyilikten önce gelmesini istemişlerdir; halbuki Allah'ın onlara ihsanı, azabı geciktirmesidir (imhal). Ayrıca müfessir, insanların günahlarına rağmen bağışlanmasını farklı yönlerden açıklar: bu bağışlama küçük günahlardan kaçınanların affedilen küçük hatalarına, tevbe şartıyla büyük günahlara veya sadece örtme ve mühlet vermeye (istitar ve imhal) işaret edebilir. Ayrıca onların azabı acele istemeleri, azabın gerçekleşmeyeceğine ve uzun ömür içinde güvende kalacaklarına dair inançlarından kaynaklanmaktadır; oysa uzun ömür ve rahat yaşam, azap geldiğinde onlara fayda vermeyecektir.

وذلك أنهم سألوا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يأتيهم بالعذاب استهزاء منهم بإنذاره أي عقوبات أمثالهم من المكذبين ، فما لهم لم يعتبروا بها فلا يستهزءوا

Kurtubî, kâfirlerin inkâr ve tekzip aşırılığından dolayı azabı iyilikten önce istediklerini, bunun 'Ey Allahım, eğer bu senin katından hak ise üzerimize gökten taş yağdır' sözleriyle ifade edildiğini nakleder. Ayrıca 'el-Mesulât' kelimesinin 'cezalar/ukubetler' anlamına geldiğini, bu kelimenin farklı kıraat şekillerini ve dilbilimsel türeyişini açıklar. Son olarak ayetteki mağfiret vaadinin, şirkten veya günahtan tövbe edenler için geçerli olduğunu, İbn Abbas'ın bu ayeti Kur'an'daki en ümit verici ayet saydığını belirtir.

قال قتادة : طلبوا العقوبة قبل العافية وقد حكم سبحانه بتأخير العقوبة عن هذه الأمة إلى يوم القيامة

İbn Kesîr'e göre bu ayet Allah'ın hem çok bağışlayıcı hem de cezası çok şiddetli olduğunu bir arada bildirmesiyle ilgilidir; bu ikisi arasında dengeli bir korku-ümit hali oluşturulmaktadır. Kâfirlerin peygamberden mucize istemeleri de inatlarından ve inkârlarından kaynaklanmaktadır, buna karşılık Allah kullarına hilm gösterip bazılarını hidayete erdirir, ısrar edenleri ise şiddetli azap beklemektedir.

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لولا عفوا الله وتجاوزه ماهنأ أحد العيش ولولا وعيده وعقابه لا تكل كل واحد

Beydâvî'ye göre bu ayette kâfirlerin iyiliği (nimeti) kötülükten (azaptan) önce istemeleri, kendilerine vaad edilen dünya azabını alay ederek acele istemeleri anlamına gelir. Kendilerinden önce gelen benzer yalanlayıcı toplumlara verilen cezalar (musibetler/ibret verici cezalar) geçmiştir, ancak onlar bunlardan ibret almamış ve başlarına benzerinin gelmesinden çekinmemişlerdir. Ayrıca Allah'ın insanlara -zulümlerine rağmen- mağfiret sahibi olduğu ifadesi, tövbeden önce affın cevaz verilebileceğine delil olarak yorumlanmış, bazı âlimler ise bunu küçük günahlarla sınırlandırmış veya mağfireti örtme ve mühlet verme şeklinde açıklamıştır.

وقد خلت من قبلهم المثلات عقوبات أمثالهم من المكذبين فما لهم لم يعتبروا بها ولم يجوزوا حلول مثلها عليهم

Bu müfessire göre 'alâ zulmihim' ifadesindeki 'alâ' harfi hal bildirir; yani Allah insanları zulümle meşgul oldukları hal üzereyken bağışlayabilir. Zulümle meşguliyet hali tövbe etmiş olmayı imkansız kıldığından, buradan mağfiretin tövbesiz de gerçekleşebileceği sonucu çıkarılır. Bu delil, ashâbının (Ehl-i Sünnet fıkıhçılarının) Allah'ın tövbe öncesinde büyük günah sahibini bağışlayabileceğine dair istidlaline dayanak yapılmıştır.

أي حال كونه آكلا وشاربا