Zemahşerî'ye göre âyetteki 'ezvâc' (eşleri/benzerleri) ifadesi, zalimlerin dünyada işledikleri günahlarda kendileriyle aynı türden olan benzerleridir; zina edenler zina edenlerle, hırsızlar hırsızlarla bir arada haşrolunacaktır. Şeytanlardan arkadaşları veya kendileri gibi olan kadınları oldukları görüşleri de nakledilmiştir. 'Fehdûhum' ifadesi ise onlara cehennemin yolunu göstererek oraya sevk edilmelerini anlatır; bu, dünyada birbirlerine yardımcı ve destekçi olan bu kişilerin âhirette birbirlerine yardım etmekten âciz kalmalarıyla alay edilmesi ve onları azarlamak amacı taşır.

وهم نظراؤهم وأشباههم من العصاة : أهل الزنا مع أهل الزنا ، وأهل السرقة من أهل السرقة . وقيل : قرناؤهم من الشياطين . وقيل : نساؤهم اللاتي على دينهم

Bu müfessire göre cehennem ehlinin acısı, hem cismani hem de ayrılık (fırka) acısıdır ve ayrılık acısının üstünde başka bir acı yoktur; çünkü akıl sahiplerine göre her acı, birbirine bitişik olan şeylerin ayrılmasından kaynaklanır. Ayrıca 'imtâzû' emri dört-beş farklı yönden yorumlanmış: müşriklerin şefaatçilerinden ve yakınlarından ayrılması, umdukları her hayırdan uzaklaştırılmaları gibi anlamlar taşıyabilir. 'Men salaha' ifadesiyle ilgili olarak İbn Abbas'ın görüşü (iman edip aynı amelleri yapmasa da tasdik eden kişi) ile Zeccâc'ın görüşü (soyların ancak salih amelle fayda vereceği) karşılaştırılmış, Vâhidî İbn Abbas'ın görüşünü daha sahih bulmuştur.

بل العقلاء قالوا بأن كل عذاب فهو بسب تفرق اتصال ، فإن من قطعت يده أن أحرق جسمه فإنما يتألم بسبب تفرق المتصلات بعضها عن بعض ، لكن التفرق الجسمي دون التفرق العقلي

Kurtubî'ye göre bu ayet, cennete girenlerin salih olan ata, eş ve zürriyetleriyle birlikte cennette buluşturulacağını anlatır; bu kişiler kendi amelleriyle cennete girseler de Allah'ın bir ikramı olarak akrabalarıyla birleştirilirler. 'Cennâtu adn' ifadesi ile ilgili farklı kıraatler ve i'rab imkanları tartışılmış, bu tabirin cennetin ortası ve en üstün kısmı olduğu, tavanının Rahman'ın Arş'ı olduğu belirtilmiştir. Salahın burada iman ve genel olarak amel-i salih anlamına geldiği, sırf nesep bağıyla değil iman ve salih amel sayesinde bu birleşmenin gerçekleştiği vurgulanmıştır.

ويجوز أن يكون المعنى : يدخلونها ويدخلها من صلح من آبائهم أي من كان صالحا لا يدخلونها بالأنساب ويجوز أن يكون موضع من نصبا على تقدير : يدخلونها مع من صلح من آبائهم وإن لم يعمل مثل أعمالهم يلحقه الله بهم كرامة لهم

İbn Kesîr'e göre cennette müminler ağaç gölgeleri altında salih akraba ve dostlarıyla bir arada olacaklardır; Allah'ın lütfuyla derece bakımından aşağıda olanın derecesi, üsttekinin hakkı eksiltilmeksizin yükseltilerek bir araya getirilecektir. Ayrıca meleklerin cennete girenleri her taraftan karşılayıp tebrik etmesi, onların Allah katındaki yakınlık ve ikramla müjdelenmesi anlamına gelir. Bu husus, fakir muhacirlerin cennete ilk girecek topluluk olduğuna dair bir hadisle desteklenmiştir.

أي يجمع بينهم وبين أحبابهم فيها من الأباء والأهلين والأبناء ممن هو صالح لدخول الجنة من المؤمنين لتقر أعينهم بهم حتى إنه ترفع درجة الأدنى إلى درجة الأعلى امتنانا من الله وإحسانا من غير تنقيص للأعلى عن درجته

Taberî, ayette geçen 'Adn cennetleri'ne girecekler' ifadesinin zâlim, mukassid ve sâbik bi'l-hayrât olmak üzere üç sınıfın tamamını kapsadığını, Kur'an'ın zâlimin cehenneme girmeyeceğine dair bir haber vermediğini, bilakis cezasını çektikten sonra cennete gireceğini belirtir. Bu görüşünü Ka'b ile İbn Abbas arasındaki tartışmayı ve Ebû'd-Derdâ'nın naklettiği hadisi delil göstererek temellendirir.

وجائز أن يدخلها الظالم لنفسه بعد عقوبة الله إياه على ذنوبه التي أصابها في الدنيا

Beydâvî'ye göre 'cennâtü adn' ifadesi ya 'ukbe'd-dâr'dan bedeldir ya da başlı başına bir cümledir ve haberi 'yedhulûnehâ'dır. Ailelerinden salih olanların (baba, eş, zürriyet) bu kişilere katılması, kendi fazilet derecelerine ulaşmasalar da onlara tâbi olarak ve şereflerini yüceltmek için gerçekleşir; bu durum derecenin şefaatle yükselebileceğine veya akrabalık bağı olanların cennette ünsiyetlerini artırmak için bir arada bulundurulacağına delildir. Ayrıca 'salah' kaydı, salt nesep bağının fayda vermeyeceğine işaret eder.

وفي التقييد بالصلاح دلالة على أن مجرد الأنساب لا تنفع