Bu metin parçası, Yûsuf'un kardeşlerine babasının halini sorduğunu ve onların babasının Bünyamin'i kaybetmesinin üzüntüsünden gözlerinin ağardığını (kör olduğunu) haber verdiklerini, ardından Yûsuf'un onlara tekrar görebilir hâle geleceğini söyleyip bütün ailesini kendisine getirmelerini istediğini nakletmektedir.

قال لهم يوسف: ما فعل أبي بعدي؟ قالوا: لما فاته بنيامين عمي من الحزن، قال: يقول: يعد بصيرا يقول: وجيئوني بجميع أهلكم

Bu metne göre Yakub'un gözlerinin görmez hale gelmesi, Yusuf'a duyduğu sürekli hüznün doğurduğu sürekli ağlamadan kaynaklanmıştır; sürekli ağlama gözde bir bulanıklık (kararma) bırakarak körlüğe yol açmıştır. Bazı görüşlere göre ise Yakub tam anlamıyla kör olmamış, sadece zayıf bir görüşe sahip olmuştur. Ayrıca Cebrail'in Yusuf'a hapisteyken gelip babasının hüznünü haber verdiği, Yusuf'un gömleğinin Kenan'a taşınma öyküsü ve Yakub ile Yusuf'un ayrılık süresinin seksen yıl olduğu gibi rivayetler nakledilmiştir.

قالوا : الحزن الدائم يوجب البكاء الدائم وهو يوجب العمى ، فالحزن كان سببا للعمى بهذه الواسطة ، وإنما كان البكاء الدائم يوجب العمى ، لأنه يورث كدورة في سوداء العين

Kurtubî'ye göre Yûsuf'un babasına gönderdiği gömlek, sıradan bir elbise değil; İbrahim'in ateşte giydiği, cennet ipeğinden yapılan ve İshak'tan Ya'kub'a, ondan da Yûsuf'a intikal eden kutsal bir gömlektir. Cebrail, bu gömlekte cennet kokusu bulunduğunu ve bu kokunun hiçbir hasta veya musibete uğramışa değmeden şifa vermeyeceğini Yûsuf'a bildirmiştir. Metin ayrıca gömleği götürenin Yahuza olduğunu ve önceden yalan bir kanla getirdiği gömlekle babasını üzdüğünü, şimdi ise onu mutlu etmek için taşıdığını nakleder.

ولكن ذلك قميص إبراهيم الذي ألبسه الله في النار من حرير الجنة وكان كساه إسحاق وكان إسحاق كساه يعقوب وكان يعقوب أدرج ذلك القميص في قصبة من فضة وعلقه في عنق لما كان يخاف عليه من العين وأخبره جبريل بأن أرسل قميصك فإن فيه ريح الجنة وإن ريح الجنة لا يقع على سقيم ولا مبتلى إلا عوفي

Bu müfessire göre Ya'kub, Yusuf ve kardeşi için çok ağlamaktan gözleri görmez olmuştur; ifade sadece bir kişi için değil, Ya'kub'un bütün çocukları için geçerli olan bir durumu anlatmaktadır.

وكان قد عمى من كثرة البكاء أي بجميع بني يعقوب

Beydâvî'ye göre 'lâ tesrîbe aleyküm' ifadesi, Yûsuf'un kardeşlerine yönelttiği bir azarlama olmadığını belirtir; 'tesrîb' kelimesi, karnı çevreleyen yağın soyulup temizlenmesi anlamındaki 'sarb'dan istiare edilerek, kişinin yüzsuyunu döken ve haysiyetini parçalayan sert kınamayı ifade eder. 'El-yevm' kelimesi ya 'lâ tesrîbe'ye bağlıdır (bugün bile, en muhtemel gün olduğu halde azarlamıyorum, diğer günler nasıl azarlarım anlamı çıkar) ya da 'yağfirullahu leküm' ifadesine bağlıdır çünkü Yûsuf o anda onların suçunu bağışlamış ve onlar da suçlarını itiraf etmişlerdir. Ayrıca Yûsuf'un kerametine dair bir haber nakledilir: kardeşleri kendisini tanıyınca ondan utandıklarını söylemişler, o da Mısır halkının kendisine önceden yirmi dirheme satılmış bir köle gözüyle baktığını, kardeşleriyle beraber görününce onların gözünde şereflendiğini ve İbrahim'in soyundan olduğunun bilindiğini anlatmıştır.

لا تأنيب عليكم تفعيل من الثرب وهو الشحم الذي يغشى الكرش للإزالة كالتجليد، فاستعير للتقريع الذي يمزق العرض ويذهب ماء الوجه.

Zemahşerî 'basîran' kelimesinin 'sâra' (oldu/dönüştü) anlamında kullanıldığını, yani gözünün görür hale geleceğini belirtiyor. Ayrıca gömleği Yakub'a götürenin Yehuda olduğu, önceden kan lekeli gömlekle onu hüzünlendirdiği için şimdi bu gömlekle onu sevindirmek istediği ve gömleği çıplak ayakla Mısır'dan Kenan'a, seksen fersahlık bir mesafeyi yürüyerek taşıdığı rivayet edilir.

وقيل : يهوذا هو الحامل