Taberî, öncelikle 'تالله' ifadesindeki tâ harfinin aslında yemin vâvı olduğunu, Arapların yeminlerde çok kullanmaları sebebiyle bu kelimede vâvın tâya çevrildiğini açıklar. Bu dönüşümün sadece 'الله' ismiyle yapıldığını, Rahmân, Rahîm gibi diğer isimlerle veya başka yemin edilen şeylerle yapılmadığını belirtir. Ardından kardeşlerin sözünün, 'sizin topraklarınızda Allah'a isyan etmek (hırsızlık/fesat) için gelmediklerini' bildiklerini ifade ettiğini nakleder ve bu iddiaya nasıl cesaret ettiklerini, azığı geri verdikleri ve yolculukları boyunca kimseye zulmetmediklerini bildikleri gerçeğine dayandırarak açıklar.

وإنما جعلت تاء لكثرة ما جرى على ألسن العرب في الأيمان في قولهم «والله» ، فخصت في هذه الكلمة بأن قلبت تاء ومن قال ذلك في اسم الله، فقال: «تالله» لم يقل تالرحمن، وتالرحيم، ولا مع شيء من أسماء الله

Bu metinde Zemahşerî'ye göre kardeşler, kendilerinin hiçbir zaman hırsızlıkla nitelendirilmediğini ve bu suçun kendi hallerine/durumlarına aykırı, uygunsuz bir şey olduğunu ifade etmektedir. Yani hırsızlık onların bilinen ahlaki durumlarıyla çelişen bir şeydir.

وما كنا قط نوصف بالسرقة وهي منافية لحالنا

Kurtubî, Ya'kub'un çocuklarının kimseye zulmetmediğine, kimsenin ekinine zarar vermediğine ve develerinin ağızlarına başkalarının tarlalarına girip zarar vermemesi için bağ vurduklarına dair rivayeti nakleder. Ayrıca yanlarındaki (unutulan) sermayeyi/malı geri verdiklerini belirtir ve bulduğunu geri veren kimsenin hırsız olamayacağı sonucuna işaret eder.

يروى أنهم كانوا لا ينزلون على أحد ظلما ولا يرعون زرع أحد وأنهم جمعوا على أفواه إبلهم الأكمة لئلا تعيث في زروع الناس

Bu müfessire göre kavmin bu kişileri tanıdıklarından itibaren onlardan gördükleri güzel davranış ve tutum sayesinde onların karakterinin bu (kötü) sıfatı gerektirmediğini kesin olarak bilip kavradıkları anlatılmaktadır.

أي لقد تحققتم وعلمتم منذ عرفتمونا لأنهم شاهدوا منهم سيرة حسنة أنا أي ليست سجايانا تقتضي هذه الصفة

Beydâvî'ye göre bu ayetlerde kral görevlilerinin sikke/su kabını (savâ') kaybettiklerini ilan edip onu bulana bir yük deve yükü ödül vaat ettikleri, bunu getirecek kişiye bu ödülün kefili olduklarını bildirdikleri anlatılır. Yusuf'un kardeşleri ise Allah adına yemin ederek kendilerinin bozgunculuk yapmaya gelmediklerini ve hırsız olmadıklarını, bu iddialarını daha önceki gelişlerinde ve krala girip çıkmalarında gösterdikleri emanet ve dürüstlükle (mesela erzak bedelini yüklerine geri koymaları, hayvanların ağızlarını başkalarının ekinine zarar vermesin diye bağlamaları gibi) delillendirdiklerini belirtir.

وفيه دليل على جواز الجعالة وضمان الجعل قبل تمام العمل. قالوا تالله قسم فيه معنى التعجب، التاء بدل من الباء مختصة باسم الله تعالى