Taberî'ye göre 'hırsızlık' ithamı Allah'tan gelen bir haberdir ve bunu söyleyen bir münâdî (çağrıcı)dır; bu söz doğrudan Yusuf'un kendi ifadesi değildir. Münâdînin bu çağrıyı ya sadece kabın kaybolduğunu bilerek Yusuf'un asıl planından habersiz şekilde yaptığı, ya da Yusuf'un emri üzerine ve onların geçmişte gerçekten bir hırsızlık yaptıklarını bildiği için bu ifadeyle seslendiği düşünülebilir. Bazı müfessirler bunun Yusuf'tan sadır olan bir hata olduğunu ve Allah'ın onu kavmin bu iddiaya karşılık vermesiyle cezalandırdığını söylemiştir.

إنما هو خبر من الله عن مؤذن أذن به، لا خبر عن يوسف وجائز أن يكون المؤذن أذن بذلك أن فقد الصواع ولا يعلم بصنيع يوسف، وجائز أن يكون كان أذن المؤذن بذلك عن أمر يوسف، واستجاز الأمر بالنداء بذلك لعلمه بهم أنهم قد كانوا سرقوا سرقة في بعض الأحوال

Zemahşerî'ye göre 'nâdâ münâd' ifadesindeki nidâ, Yûsuf'un kardeşleri kervanla yola çıktıktan sonra gerçekleşmiştir; rivayete göre Yûsuf onları yola bırakmış, sonra emrederek geri getirtmiş ve ancak bu aşamada seslenilmiştir. Ayrıca 'îr' kelimesinin yük hayvanları (deve kervanı) anlamına geldiğini, bazılarına göre ise aslen eşek kervanı olup sonradan her kervan için kullanılmaya başladığını açıklar. Metin ayrıca ayetteki kıraat farklılıklarını (وجعل السقاية, تفقدون, صواع/صاع/صوع gibi) ve bunların dilbilimsel izahını da aktarır.

روي : أنهم ارتحلوا وأمهلهم يوسف حتى انطلقوا ، ثم أمر بهم فأدركوا وحبسوا ، ثم قيل لهم ذلك . والعير : الإبل التي عليها الأحمال ، لأنها تعير : أي تذهب وتجيء

Bu metinde Râzî, 'nidanın' (seni sarıklı adam çağırma) Yusuf'un emriyle mi yoksa görevlilerin kendi tahminiyle mi yapıldığı sorusunu tartışır ve bunun bir peygambere yalan isnadı gibi görünmesini gidermek için birkaç ihtimal sıralar. Bu ihtimallerden biri Yusuf'un kardeşinin rızasıyla bu hileye razı olması, biri kelimelerin gerçek anlamda değil kinaye (تعريض) yoluyla söylenmiş olması, biri de nidanın soru şeklinde olup yalan sayılmaması, sonuncusu ise bu nidanın Yusuf'un emri olmaksızın görevlilerin kendi zanlarına dayanarak yapılmış olmasıdır. Ayrıca 'sikaye' kelimesinin ne tür bir kap olduğu ve 'ıyr' kelimesinin anlamı hakkında dilcilerin görüşleri nakledilir.

فإن قيل : هل كان ذلك النداء بأمر يوسف أو ما كان بأمره ؟ فإن كان بأمره فكيف يليق بالرسول الحق من عند الله أن يتهم أقواما وينسبهم إلى السرقة كذبا وبهتانا

Kurtubî bu bölümde Yusuf'un kardeşi Bünyamin'i yanında tutmak için sakiyeyi (su kabını) onun yükünün içine gizlice koydurduğunu, ardından münadinin kervanı hırsızlıkla itham ettiğini anlatır. Sakiye/sıva'ın niteliği, malzemesi (gümüş veya altın) ve kıraat farklılıkları hakkında rivayetleri sıralar. Yusuf'un kardeşlerine hırsızlık nispet etmesinin sorunlu görünmesine karşı çeşitli cevaplar sunar: onların babasından Yusuf'u çalıp kuyuya atmalarının bu ismi hak ettirdiği, ya da ifadenin istifham (soru) anlamında olduğu, ya da bunun Bünyamin'i yanında tutmak için bir hile olduğu belirtilir.

وأما نسبة يوسف السرقة إلى إخوته فالجواب : أن القوم كانوا قد سرقوه من أبيه فألقوه في الجب ثم باعوه فاستحقوا هذا الاسم بذلك الفعل فصدق إطلاق ذلك عليهم

Bu müfessire göre pasaj, seslenen kişiye (münâdî) doğru dönüp yöneldiklerini ve ona cevap verdiklerini anlatan bir olayın anlatımıdır. Metin, sesin geldiği yöne fiziksel olarak dönme ve karşılık verme eylemine odaklanmaktadır.

فالتفتوا إلى المنادي وقالوا

Beydâvî bu ayette su kabının (sikaye) Bünyamin'in yükünün içine gizlice yerleştirilmesini ve ardından kervana hitaben 'siz hırsızsınız' çağrısının yapılmasını açıklar. Bu çağrının Yusuf'un emriyle mi yoksa başka bir sebeple mi yapıldığı, ayrıca 'hırsızlık' ifadesinin gerçek anlamda mı yoksa Yusuf'un babasından çalınması anlamında mı olduğu tartışılır. Ayrıca 'el-îr' (kervan) ve 'tefkidûn' (kaybettiniz) kelimelerinin dilsel kökenine ve farklı kıraatlere dair açıklamalar yapılır.

أيتها العير إنكم لسارقون لعله لم يقله بأمر يوسف عليه الصلاة والسلام أو كان تعبية السقاية والنداء عليها برضا بنيامين. وقيل معناه إنكم لسارقون يوسف من أبيه أو أإنكم لسارقون