Taberî'ye göre Semûd kavmi Salih peygambere, kendisinden önce onda liderlik ve itibar umduklarını, ancak getirdiği tevhid çağrısı karşısında şüpheye düştüklerini söylemiştir. Onlar atalarının taptığı ilahlara tapmayı bırakmaları konusunda kendilerini menetmesine itiraz etmişler, çünkü Allah'ın tekliğine dair söylediklerinin doğruluğunu bilmediklerini ifade etmişlerdir. 'Mürîb' kelimesi ise şüphe ve kuşku doğuran, insanı tereddüde sevk eden bir davranış anlamındadır.

قالت ثمود لصالح نبيهم: أي كنا نرجو أن تكون فينا سيدا {قبل هذا} القول الذي قلته لنا من أنه مالنا من إله غير الله يقول: أتنهانا أن نعبد الآلهة التي كانت آباؤنا تعبد

Bu müfessire göre âyetteki 'şek' ifadesi, kişinin nefy ile isbat arasında tereddüt içinde kalmasını belirtir; 'mürîb' ise onun hakkında kötü zan besleyen kimseyi ifade eder. Râzî'ye göre 'şek' sözüyle kastedilen, muhataplarının inancında sözünün doğruluğunun ağır basmamış olmasıdır; 'mürîb' sözüyle ise sözünün bozukluğunun (fesadının) inançlarında ağır basmış olması kastedilmiştir. Bu ikinci ifade, onun sözünü çürütme ve geçersiz kılmada bir mübalağa taşımaktadır.

والشك هو أن يبقى الإنسان متوقفا بين النفي والإثبات والمريب هو الذي يظن به السوء

Kurtubî, İbrahim suresindeki benzer ifadeyle (تدعوننا) buradaki hitap arasındaki farkı, birinin Salih'e diğerinin ise resullere yönelik hitap olmasına bağlar; ayrıca 'reyb' kelimesinin 'aratbe' fiilinden geldiğini, birine karşı kuşku uyandıracak bir davranışta bulunmak anlamına geldiğini açıklar.

من أربته فأنا أريبه إذا فعلت به فعلا يوجب لديه الريبة

Bu müfessire göre ayette kastedilen anlam, muhataplarının kendisine 'senin aklından ümitliydik, sen bu söylediğin sözü söylemeden önce (aklın böyle şeyler söylemene engel olacağını düşünüyorduk)' demeleridir. Ayrıca 'şek' kelimesinin, atalarının üzerinde bulunduğu inancın büyük bir şüphe (yani temelsizlik) içerdiğine işaret ettiği belirtilmektedir.

كنا نرجوك في عقلك قبل أن تقول ما قلت وما كان عليه أسلافنا أي شك كثير

Beydâvî'ye göre kavmin 'seni umut bağlanan biri sanıyorduk' sözü, Salih'te akıl ve doğruluk emareleri gördükleri için onu kendilerine efendi ve müsteşar, ya da dinde kendilerine uyacak biri olarak ummalarına dayanır; bu sözü işitince ondaki umutları kesilmiştir. Salih'in cevabı ise, eğer Rabbinden apaçık bir delil ve rahmet (peygamberlik) üzere ise, ona isyan ettiğinde Allah'ın azabından kendisini kimsenin koruyamayacağını, kavmine uymasının kendisine ancak hüsran getireceğini bildirir.

قد كنت فينا مرجوا قبل هذا لما نرى فيك من مخايل الرشد والسداد أن تكون لنا سيدا ومستشارا في الأمور، أو أن توافقنا في الدين فلما سمعنا هذا القول منك انقطع رجاؤنا عنك.