Taberî'ye göre ayette geçen 'yühzîhi' ifadesi, kendisine gelen azabın kişiyi rezil edip alçaltacağı anlamına gelir; bu dünyevî azap olup, ahirette ise buna ilaveten süreklilik arz eden ve kesintisiz devam edecek bir azap daha eklenecektir. Ayrıca Nuh kıssasına dair, kavminin ona 'nübüvvetten sonra dülger oldun' diyerek alay ettiği, Allah'ın kadınların rahimlerini kısırlaştırdığı ve gemi yapımına ilişkin Tevrat ehlinden nakledilen ayrıntılar (sac ağacından yapılması, uzunluğu, katları, tandırın kaynaması gibi) zikredilmektedir.

يقول: يذله ويهينه؛ يقول: الذي يأتيه عذاب الله منا ومنكم يهينه ويذله، يقول: وينزل به في الآخرة مع ذلك عذاب دائم لا انقطاع له، مقيم عليه أبدا

Zemahşerî'ye göre 'من' ifadesi hem istifham hem de mevsûl olma ihtimalini taşır; istifham olursa 'sevfe ta'lemûne' fiili onun üzerindeki amelinden askıya alınmış olur ve mana 'hangimize rezil edici azap gelecek, hangimiz yalancıyız, bileceksiniz' şeklinde olur. Mevsûl olursa mana 'kendisine rezil edici azap gelecek olan bedbahtı ve yalancı olanı bileceksiniz' şeklinde olur. Buradaki azaptan kasıt dünya azabı olan boğulmadır (Firavun'un gark olması), 'يخزيه' de 'مقيم' gibi azabın sıfatı olarak gelmiştir; biri dünyadaki rezil edici azap (Bedir), diğeri ahiretteki daimi azap (ateş azabı) olarak iki tür azaba işaret eder.

يجوز أن تكون { من } استفهامية ، معلقة لفعل العلم عن عمله فيها ؛ كأنه قيل : سوف تعلمون أينا يأتيه عذاب يخزيه ، وأينا هو كاذب ، وأن تكون موصولة قد عمل فيها ، كأنه قيل : سوف تعلمون الشقي الذي يأتيه عذاب يخزيه والذي هو كاذب

Kurtubî'ye göre bu ayette 'men' kelimesi 'sevfe ta'lemûne' fiiline müteallik olup fiili müteaddi kılmak için gelmiştir, yani 'kime azap geleceğini bileceksiniz' demektir. Ayrıca 'men'in istifham (soru) edatı olma ihtimali de vardır, yani 'hangimize azap gelecek' anlamı taşır; bir başka görüşe göre de 'men' mübteda konumunda olup haberi 'ye'tîhi'dir. Kurtubî bu bağlamda azabın dünyada zillet ve horlanma (açlık ve kılıçla), ahirette de helak şeklinde gerçekleşeceğini belirtir.

ويجوز أن تكون من استفهامية أي أينا يأتيه العذاب وقيل من في موضع رفع بالابتداء ويأتيه الخبر ويخزيه صفة ل عذاب

İbn Kesîr, ilgili ifadeyi Nuh'a verilen bir vaad olarak yorumlar; Allah'ın emri geldiğinde bunun ardı kesilmeyen, durmayan şiddetli yağmurlar şeklinde tezahür edeceğini belirtir. Ayrıca dünyada verilen cezanın kalıcı ve sürekli olduğunu, ahirette ise kıyamet gününde bundan kaçışın olmayacağını ifade eder.

هذه موعدة من الله تعالى لنوح عليه السلام إذا جاء أمر الله من الأمطار المتتابعة والهتان الذي لا يقلع ولا يفتر

Beydâvî'ye göre Nûh, geminin denizden uzak bir yerde yapıldığı için kavminin kendisiyle alay etmesine, dünyada boğulma ve ahirette yanma ile karşılık vereceğini söylemiştir. 'Kim rezil eden azaba çarpılacak' ifadesi kavmi, bu azap ise dünyadaki boğulma olarak açıklanır; 'kalıcı azap' ise ahiretteki ateş azabıdır.

إن تسخروا منا فإنا نسخر منكم كما تسخرون إذا أخذكم الغرق في الدنيا والحرق في الآخرة. وقيل المراد بالسخرية الاستجهال. فسوف تعلمون من يأتيه عذاب يخزيه يعني به إياهم وبالعذاب الغرق.

Bu müfessire göre ayetteki ifade, kimin alay edilmeye daha layık olduğunu ve sonucu itibariyle kimin daha iyi durumda olacağını bildirmektedir. Ayrıca 'men' kelimesinin gramer açısından iki farklı şekilde okunabileceğini belirtir: biri istifham (soru edatı) anlamında olup mübteda konumunda, diğeri ise ism-i mevsûl anlamında olup mansub konumdadır.

أن يكون استفهاما بمعنى أي كأنه قيل : فسوف تعلمون أينا يأتيه عذاب