Taberî'ye göre bu ayet İsrailoğullarının içinde bulundukları anlaşmazlığın (dünya hayatındaki ihtilafın), kendilerine ilim/beyan geldikten sonra ortaya çıktığını, dolayısıyla Allah'ın kıyamet günü bu ihtilaf edenler arasında hüküm vererek haklı olanı haksız olandan ayıracağını bildirir. Ayrıca ayetteki 'menâzil-i sıdk' ifadesi Şam, Beytü'l-Makdis veya Mısır gibi yerler olarak, 'ilim' ifadesi ise Allah'ın kitabı ve emri olarak yorumlanmıştır. Son olarak ayetin Hz. Muhammed'e hitaben, kendisi hakkında ihtilaf edenler arasında kıyamette hüküm verileceğini bildirdiği belirtilir.

يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم إن ربك يا محمد يقضي بين المختلفين من بني إسرائيل بغيا بينهم يوم القيامة، فيما كانوا فيه في الدنيا يختلفون بعد العلم الذي آتاهم والبيان الذي جاءهم منه، فيفلج المحق حينئذ على المبطل بفصل الحكم بينهم

Bu müfessire göre âyetteki 'Beni İsrail' ifadesi hakkında iki görüş vardır: Birincisi Musa kavminin Tevrat'ı okuyup ihtilafa düşene kadar tek bir din üzerinde kaldıklarını anlatır. İkincisi ise ayetin, Kureyza, Nadir ve Kaynuka gibi Hz. Muhammed zamanındaki Yahudileri kastettiğini, bunların Şam-Medine arasında güzel yerlere yerleştirildiğini ve kendilerine gelen ilim (Kur'an) sebebiyle aralarında ihtilaf çıktığını belirtir. Müfessir, ilk görüşün daha önemli ve bilinmeye daha muhtaç olduğu için tercihe daha layık olduğunu söyler.

والأول أولى ، لأنه هو الأهم والحاجة إلى معرفته أتم

Kurtubî bu ayette geçen 'sıdk meskeni'nin Mısır, Şam veya Filistin-Ürdün bölgesi olabileceğini nakleder; İbn Abbas'tan gelen görüşe göre ise bu, Kureyza ve Nadîr yahudileri ile Hz. Peygamber döneminde yaşayan İsrailoğulları'na işaret etmektedir, zira onlar önceden Muhammed'e (sav) iman edip çıkışını beklerken sonra ona hased etmişlerdir. Rızık olarak verilen güzel yiyecek-içecekler ise Mukatil'e göre yağ, bal, tereyağı, hurma ve tatlılardır; bunun karşısında başkalarına verilen rızık ise saman ve kemik gibi değersiz şeylerdir.

وقال بن عباس : يعني قريظة والنضير وأهل عصر النبي صلى الله عليه وسلم من بني إسرائيل فإنهم كانوا يؤمنون بمحمد صلى الله عليه وسلم وينتظرون خروجه ثم لما خرج حسدوه

İbn Kesîr'e göre metinde geçen 'boşşandıkları yer' Mısır ve Şam'ın Beytülmakdis'e yakın kısımlarıdır; Firavun ve ordusu helak edildikten sonra Musevî devletin hakimiyeti tüm Mısır topraklarına yayılmıştır. Ayrıca ihtilafın ancak kendilerine ilim geldikten sonra ortaya çıktığı, oysa Allah'ın hakkı açıklayıp şüpheyi kaldırdığı vurgulanır. Bu bağlamda Yahudilerin 71, Hristiyanların 72, bu ümmetin ise 73 fırkaya ayrılacağına dair rivayet nakledilir ve bu durum ümmet için bir uyarı olarak sunulur.

وقد ورد في الحديث إن اليهود اختلفوا على إحدى وسبعين فرقة وأن النصارى اختلفوا على اثنتين وسبعين فرقة وستفترق هذه الأمة على ثلاث وسبعين فرقة منها واحدة في الجنة وثنتان وسبعون في النار

Beydâvî'ye göre âyette geçen 'sadık bir konak' ifadesi Şam ve Mısır bölgesine işaret eder; İsrailoğulları buraya doğru ve hoş bir yerleşim yeri olarak yerleştirilmiş ve kendilerine güzel nimetlerden rızık verilmiştir. Onların ihtilafı, dinlerine dair bilgiye -Tevrat'ı okuyup hükümlerini öğrendikten sonra- ya da Hz. Muhammed'in doğruluğunu nitelikleri ve mucizelerinin ortaya çıkmasıyla öğrendikten sonra ortaya çıkmıştır. Kıyamet günü Allah, haklı olanla haksız olanı kurtuluş ve helâk ile ayırt ederek aralarında hükmedecektir.

فما اختلفوا في أمر دينهم إلا من بعد ما قرءوا التوراة وعلموا أحكامها، أو في أمر محمد صلى الله عليه وسلم إلا من بعد ما علموا صدقه بنعوته وتظاهر معجزاته

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen ayrılık, İsrailoğullarının Tevrat'ı okuyup hak dinin ilmini elde ettikten sonra ortaya çıkan tefrikayı ifade eder; onlara birlik ve dinde sebat gerekirken ayrılığa düşmüşlerdir. Ayrıca bir görüşe göre bu ilim, Hz. Muhammed'in sıfatı ve nitelikleri hakkındaki bilgidir; Ehl-i Kitap kendilerine apaçık delil geldikten sonra onun peygamber olup olmadığında ihtilafa düşmüştür.

وما تشعبوا فيه شعبا إلا من من بعد ما قرأوا التوراة وكسبوا العلم بدين الحق