Bu metin parçası, ayetle ilgili olarak dünya malına düşkün bir kişinin örneğini aktarır; bu kişi dünya için sevinir, dünya için üzülür, dünya için kızar ve dünya için razı olur şeklinde tasvir edilir. Metin, İbn Zeyd'den nakledilen bir rivayet zinciriyle bu benzetmeyi destekler.

إذا شئت رأيت صاحب دنيا لها يفرح، ولها يحزن، ولها يسخط، ولها يرضى

Zemahşerî'ye göre 'liḳā'yı ummamak' ifadesi, bu kişilerin âhirete kavuşmayı hiç beklememelerini, akıllarına bile getirmemelerini ifade eder; bu, lezzetlere dalıp dünyayı sevmenin verdiği gaflet yüzündendir. Alternatif olarak bu ifade, mutluların ümit ettiği güzel karşılaşmayı ummadıklarını veya korkulması gereken kötü karşılaşmadan korkmadıklarını da ifade edebilir. Bu kişiler dünyada, oradan hiç çıkarılmayacakmış gibi güvenle yerleşmiş, sağlam binalar kurmuş ve uzak emeller beslemişlerdir.

لا يتوقعونه أصلا ، ولا يخطرونه ببالهم لغفلتهم المستولية عليهم ، المذهلة باللذات وحب العاجل عن التفطن للحقائق

Bu müfessire göre ayetteki 'recâ' (ummak/beklemek) kelimesi burada 'korkmak' anlamındadır; yani bu kişiler ba's'a (öldükten sonra dirilişe) inanmadıkları için ondan korkmazlar. Ayrıca kâdî görüşü olarak recânın aslında sadece menfaatler için kullanıldığı, fakat burada dolaylı olarak zararı da ifade ettiği, çünkü sevabı ummayanın azaptan da korkmayacağı belirtilir; bu durum onların ba's ve neşri inkârlarına bir kinaye olarak yorumlanır.

القول الأول : وهو قول ابن عباس ومقاتل والكلبي : معناه : لا يخافون البعث ، والمعنى : أنهم لا يخافون ذلك لأنهم لا يؤمنون بها

Kurtubî, ayetteki 'لا يرجون لقاءنا' ifadesindeki 'rec' (ümit etme) kelimesinin burada 'havf' (korku) anlamında kullanıldığını belirtir; yani onlar ne cezadan korkarlar ne de mükafatı umarlar. Allah'a kavuşmayı zikretmesi, cezayı ve mükafatı büyütmek/vurgulamak içindir. Ayrıca bazı alimlere göre 'rec' kelimesinin havf anlamında kullanılması ancak olumsuzluk (cahd) siyakında olur; başkalarına göre ise anlam buna delalet ettiği her yerde bu mana caizdir.

فالرجاء يكون بمعنى الخوف والطمع أي لا يخافون عقابا ولا يرجون ثوابا وجعل لقاء العذاب والثواب لقاء لله تفخيما لهما

Beydâvî, âhirete kavuşmayı ummayanların, öldükten sonra dirilişi inkâr ettikleri ve duyulur olanın ötesindekilerden habersiz kaldıkları için bunu beklemediklerini belirtir. Dünya hayatına rıza gösterip onunla huzur bulanlar ise arzu ve süslerine dalmış, âhireti hiç akıllarına getirmeyen kimselerdir; âyetlerden gafil olanlar da bunlara zıt şeylerle meşgul oldukları için üzerinde düşünmezler. Ayrıca 've' bağlacının, ya aynı grubun iki farklı vasfını (âyetlerden tam gaflet ile şehvete dalma) birleştirmek ya da iki ayrı grubu (bâsı inkâr edenler ile dünya sevgisiyle âhireti düşünmekten alıkonanlar) ayırt etmek amacıyla kullanılmış olabileceğini açıklar.

لا يتوقعونه لإنكارهم البعث وذهولهم بالمحسوسات عما وراءها. ورضوا بالحياة الدنيا من الآخرة لغفلتهم عنها. واطمأنوا بها وسكنوا إليها مقصرين هممهم على لذائذها وزخارفها