Taberî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in Hudeybiye döneminde antlaşma yaptığı müşrik Kureyş'e (veya genel olarak ahd sahibi müşriklere) tanınan süreyi ifade etmektedir. Bu süre, kurban gününden itibaren dört ay olup, Allah Peygamberine bu süre sonuna kadar antlaşmaya sadık kalmasını, süresi belirsiz olanlara ise Muharrem ayının sona ermesine kadar mühlet tanınmasını emretmiştir. Antlaşmalarını bozan veya düşmana yardım eden müşriklerle antlaşmanın geçersiz sayılacağı, sadakat gösterenlere ise ahdin yerine getirileceği belirtilmiştir.

قال: هم مشركو قريش الذين عاهدهم رسول الله صلى الله عليه وسلم زمن الحديبية. وكان بقي من مدتهم أربعة أشهر بعد يوم النحر، فأمر الله نبيه أن يوفي لهم بعهدهم إلى مدتهم، ومن لا عهد له إلى انسلاخ المحرم، وينبذ إلى كل ذي عهد عهده

Zemahşerî'ye göre 'إلا الذين عاهدتم' istisnası, öncesindeki 'lem yaktulû', 'lem yudârrûkum' ve 'lem yuâvinû aleykum aduvven' ifadelerinden yapılmıştır; yani antlaşma yaptığınız ve size karşı bir düşmana yardım etmeyip antlaşmayı bozmayan kabileler bu hükümden istisna edilmiştir. Bu bağlamda Huzâalıların Kureyş ve Benî Bekr ile olan ilişkisi ve Amr b. Sâlim el-Huzâî'nin Hz. Peygamber'e gelip yardım istemesi olayı zikredilir. Ayrıca 'lem yenkudûkum' kıraatinin 'ahdinizi bozmadılar' anlamına geldiği ve İbn Abbas'tan nakille Kinâne'den bir kabilenin ahdinden dokuz ayının kaldığı, bunun tam olarak yerine getirildiği belirtilir.

فإن قلت : مم استثنى قوله ؟ قلت : وجهه أن يكون مستثنى من قوله : لم يقتلوا منكم أحدا ولم يضروكم قط ولم يعاونوا { عليكم } عدوا

Bu müfessire göre âyetteki istisna (istisnâ), 'berâet' kelimesine râci olup, ahitlerine sadık kalan ve onu bozmayan kabilelerin (Kinâne ve Damre gibi) bu genel bozma hükmünden hariç tutulduğunu belirtir. Ayrıca Râzî, bu sûrenin Hz. Ali tarafından hacılara okunmasının sebebi olarak, Arap örfünde ahdi bozma ilanının ancak akit sahibinin akrabası tarafından yapılabileceği gerekçesini nakleder ve bunun Hz. Ali'nin Hz. Ebu Bekir'e üstünlüğünü göstermediğini vurgular.

هذا الاستثناء إلى أي شيء عاد ؟ فيه وجهان : الأول : قال الزجاج : إنه عائد إلى قوله : { براءة }

Kurtubî'ye göre istisna (illâ), Allah'ın müşriklerden beri olduğu ifadesine bağlı olarak ya muttasıl (bağlı) istisna olup andlaşmalıları kapsam dışı bırakır, ya da munkatı' (kopuk) istisna olup andlarına sadık kalanlarla ahdin tamamlanmasını emreder. Ayet, andlaşmalı kabilelerden bazılarının ahde ihanet ettiğini, bazılarının ise vefa gösterdiğini; bu yüzden Hz. Peygamber'e vefasızlık edenlerle ahdi bozma, sadık kalanlarla ise ahdi süresince tamamlama izni verildiğini gösterir. 'Lem yenkusûkum' ifadesi ahid şartlarından hiçbir şeyi eksiltmemeleri, düşmana yardım etmemeleri anlamına gelir ve bu hükmün özellikle Benî Damre kabilesine has olduğu söylenmiştir.

في موضع نصب بالاستثناء المتصل المعنى : أن الله بريء من المشركين إلا من المعاهدين في مدة عهدهم وقيل : الاستثناء منقطع أي أن الله بريء منهم ولكن الذين عاهدتم فثبتوا على العهد فأتموا إليهم عهدهم

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Hz. Peygamber ile arasında ahd bulunan kimselerin durumuna işaret etmektedir; kimin Resûlullah ile bir ahdi varsa o ahdin süresi sonuna kadar geçerli kalacağı yönündeki görüş en güzel ve en kuvvetli görüş olarak nitelendirilmiştir. Bu görüş İbn Cerîr tarafından da tercih edilmiştir ve Kelbî ile Muhammed b. Kâ'b el-Kurazî'den de rivayet edilmiştir.

ومن كان بينه وبين رسول الله صلى الله عليه وسلم عهد فعهده إلى مدته وهذا أحسن الأقوال وأقواها وقد اختاره ابن جرير رحمه الله وروي عن الكلبي ومحمد بن كعب القرظي وغير واحد

Beydâvî'ye göre 'ezân' kelimesi ilan/bildiri anlamındadır ve ayet, Allah ve Resulü'nün müşriklerle olan ahitlerinden beri olduğunu insanlara duyurmasıdır. 'Hac-ı Ekber günü' ifadesi Kurban bayramı günü olarak açıklanır çünkü haccın büyük kısmı o gün tamamlanır ve ilan da o gün yapılmıştır; Arafe günü olduğuna dair görüş de nakledilir. Ahdi bozmayan ve düşmanlara yardım etmeyen müşriklerin istisna tutulduğu ve onlarla ahdin süresi bitene kadar tamamlanması gerektiği belirtilir, bu da takva gereği olarak açıklanır.

يوم الحج الأكبر يوم العيد لأن فيه تمام الحج ومعظم أفعاله، ولأن الإعلام كان فيه ولما روي أنه صلى الله عليه وسلم وقف يوم النحر عند الجمرات في حجة الوداع فقال «هذا يوم الحج الأكبر»