Taberî'ye göre bu ayet, Medine çevresindeki bedevi Araplardan ve Medine halkından bazı münafıkların nifakta direttiklerini ve bunu terk etmediklerini anlatır. Allah, Peygamber'in bu münafıkları tanımadığını fakat kendisinin onları bildiğini bildirmiştir. Kendilerine iki kez azap verileceği konusunda müfessirler arasında ihtilaf vardır: dünya azabının rezil olma, açlık, öldürülme, esaret, kabir azabı, mal-evlat musibetleri veya İslam'ın galebesinden duydukları gam gibi farklı şekillerde yorumlandığı nakledilmiştir; Taberî ise Allah'ın bu iki azabın mahiyetini kesin olarak belirleyecek bir delil koymadığını, dolayısıyla nakledilen görüşlerden herhangi birinin doğru olabileceğini söyler.

قال أبو جعفر: وأولى الأقوال في ذلك بالصواب عندي أن يقال: إن الله أخبر أنه يعذب هؤلاء الذين مردوا على النفاق مرتين، ولم يضع لنا دليلا نتوصل به إلى علم صفة ذينك العذابين؛ وجائز أن يكون بعض ما ذكرنا عن القائلين ما أنبئنا

Zemahşerî, 'حولكم' ifadesinin şehir (Medine) etrafındaki bedevî kabilelere (Cüheyne, Eslem, Eşca', Gıfâr) işaret ettiğini belirtir. Medine halkından da nifakta 'mürûr' etmiş, yani bu konuda tecrübe kazanmış ve ustalaşmış bir grubun bulunduğunu açıklar. Bunların münafıklıklarının Peygamber'den bile gizli kalmasının sebebi, işlerinde son derece maharet kazanmış olmalarıdır. Ayrıca 'iki kere azap' konusunda İbn Abbas ve Hasan'dan nakledilen farklı görüşleri de zikreder.

من مرن فلان عمله ، ومرد عليه : إذا درب به وضرى ، حتى لان عليه ومهر فيه ، ودال على مرانتهم عليه ومهارتهم فيه بقوله

Bu müfessire göre âyetteki dil bilim tartışmaları, Zeccâc ve İbnü'l-Enbârî'nin takdim-tehir ve hazif (izafet) yorumlarıyla açıklanır; ayrıca 'iki azap' (merreteyn) ifadesi için İbn Abbas, Mücahid, Katade, Hasan ve İbn İshak gibi âlimlerin dünya-kabir-kıyamet hayatlarına dair çeşitli görüşleri nakledilir. Râzî bu görüşleri üçlü hayat mertebesi (dünya, kabir, kıyamet) çerçevesinde en uygun yorum olarak değerlendirir. Metin ayrıca tövbe eden münafıklardan Ebu Lübabe ve arkadaşlarının kendilerini mescit direklerine bağlama kıssasını rivayet olarak aktarır.

والأولى أن يقال مراتب الحياة ثلاثة : حياة الدنيا ، وحياة القبر ، وحياة القيامة

Kurtubî bu ayette 'meredû ale'n-nifâk' ifadesini açıklarken, çevredeki bedevî Arap kabilelerinden (Müzeyne, Cüheyne, Eslem, Gıfâr, Eşca') ve Medine halkından bazılarının nifakta ısrar edip tevbe etmeden bu hal üzere kaldıklarını belirtir. Ayrıca 'iki kez azap' ifadesiyle ilgili çok sayıda görüş nakleder: dünyada hastalık/musibet ve ahiret azabı, dünya rezilliği ve kabir azabı, açlık ve öldürülme, zekatın zorla alınması ve had cezaları gibi farklı yorumlar sıralanır.

ومعنى : مردوا أقاموا ولم يتوبوا عن بن زيد وقال غيره : لجوا فيه وأبوا غيره والمعنى متقارب وأصل الكلمة من اللين والملامسة والتجرد فكأنهم تجردوا للنفاق

Bu metinde İbn Kesîr, ayetteki iki türlü azabın (dünya azabı ve kabir azabı) ne olduğuna dair müfessirler arasındaki farklı görüşleri nakletmektedir. İbn Abbas'tan gelen rivayete göre Hz. Peygamber'in Cuma hutbesinde münafıkları teşhir edip mescidden çıkarması birinci azap, kabir azabı ise ikinci azaptır. Mücahid, Hasan el-Basrî, İbn Cüreyc, Abdurrahman b. Zeyd, Muhammed b. İshak ve Katade gibi alimlerden farklı yorumlar (öldürülme, esaret, açlık, mal ve evlat kaybı, kabir azabı gibi) aktarılarak konu çok yönlü ele alınmıştır. Ayrıca Hz. Peygamber'in Huzeyfe'ye münafıklardan on iki kişiyi gizlice bildirdiğine dair bir rivayet de nakledilmektedir.

قال ابن عباس فهذا العذاب الأول حين أخرجهم من المسجد والعذاب الثاني عذاب القبر

Beydâvî'ye göre 'sizin şehriniz' Medine'yi, çevredeki bedevilerden münafık olanlar Cüheyne, Müzeyne, Eslem, Eşca' ve Gıfar kabileleridir; Medine halkından münafıklar ise nifakta iyice yerleşmiş, ustalaşmış kimselerdir. Peygamber'in onları isim isim bilememesi, kendi feraset ve keskin sezgisine rağmen bu kişilerin nifaklarını gizlemedeki mahareti ve şüphe uyandıracak durumlardan kaçınmadaki titizliği sebebiyledir; Allah ise onları bilir ve sırlarını görür. Onlara verilecek 'iki kere azap' rezil olma ve öldürülme, ya da bunlardan biri ile kabir azabı, yahut zekâtlarının alınması ile bedenen çekecekleri sıkıntı şeklinde yorumlanmış, ardından da büyük azaba (cehennem azabına) sevk edilecekleri belirtilmiştir.

لا تعلمهم لا تعرفهم بأعيانهم وهو تقرير لمهارتهم فيه وتنوقهم في تحامي مواقع التهم إلى حد أخفى عليك حالهم مع كمال فطنتك وصدق فراستك.