Zemahşerî'ye göre 'lolâ kitâbün mine'llâhi sebaḳ' ifadesi, Allah'ın levh-i mahfuzda önceden takdir ettiği bir hükme işaret eder: hiç kimse içtihadi bir hatadan dolayı cezalandırılmaz. Sahabenin esirleri fidye karşılığı serbest bırakma kararı, İslam'a girmelerini veya cihada güç katmayı ummaları sebebiyle yapılmış içtihadi bir hataydı, oysa onları öldürmenin İslam için daha güçlü bir sonuç doğuracağı kendilerine gizli kalmıştı. Ayrıca bu ifadenin fidyenin helal kılınacağına, Bedir ehlinin bağışlanmış olduğuna veya önceden yasaklama yapılmadan hiçbir topluluğun cezalandırılmayacağına dair yorumları da nakledilmiştir.

لولا حكم منه سبق إثباته في اللوح وهو أنه لا يعاقب أحد بخطأ ، وكان هذا خطأ في الاجتهاد ؛ لأنهم نظروا في أن استبقاءهم ربما كان سببا في إسلامهم وتوبتهم

Râzî bu ayetteki 'kitabun sebeka' ifadesinin tefsirinde çeşitli görüşleri sıralar: Said b. Cübeyr ve Katade'ye göre bu, ganimet ve fidyenin helal kılınmasına ilişkin önceden verilmiş bir hükümdür; İbn İshak ve başkalarına göre Allah'ın Bedir'e katılanları azaba uğratmayacağına dair önceden bir hükmü vardır; bir başka görüşe göre büyük günahlardan kaçınanların küçük günahları bağışlanır ve Bedir ehlinin taatleri bu günahı örtmüştür; dördüncü görüşe göre ise cehaletle işlenen günahtan sorumlu tutulmama ilkesidir. Râzî bu görüşlerin her birine itirazlar yöneltip zayıf yönlerini tartışır.

فالقول الأول : وهو قول سعيد بن جبير وقتادة لولا كتاب من الله سبق يا محمد بحل الغنائم لك ولأمتك ، لمسكم العذاب . وهو مشكل لأن تحليل الغنائم والفداء هل كان حاصلا في ذلك الوقت ، أو ما كان حاصلا في ذلك الوقت ؟

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'Allah'tan sebkat eden kitap/hüküm' ifadesi hakkında farklı görüşler nakledilmiştir; en sahih görüş bunun ganimetlerin helal kılınmasına dair önceden verilmiş ilahi hükme işaret ettiğidir, çünkü ganimetler önceki ümmetlere haram idi ve Bedir günü sahâbe acele edip ganimet toplayınca bu ayet inmiştir. Ayrıca Mücahid, Hasan ve Said b. Cübeyr gibi âlimlerden bu kitabın Bedir ehlinin geçmiş ve gelecek günahlarının bağışlanması olduğu, bir başka görüşe göre ise sadece bu ganimet meselesinde özel bir af olduğu nakledilmiştir; Kurtubî umumi (genel) manayı daha sahih bulur.

وأخرجه الترمذي وقال : حديث حسن صحيح وقال مجاهد والحسن وعنهما أيضا وسعيد بن جبير : الكتاب السابق هو مغفرة الله لأهل بدر ما تقدم أو تأخر من ذنوبهم وقالت فرقة : الكتاب السابق هو عفو الله عنهم في هذا الذنب معينا والعموم أصح

Beydâvî'ye göre 'lolâ kitâbun min Allâhi sebeka' ifadesi, Levh-i Mahfûz'da önceden yazılmış bir hükme işaret eder; bu hüküm, ictihadında hata edenin cezalandırılmaması, Bedir ehlinin veya kendilerine açıkça yasaklanmamış bir şeyden dolayı azaba uğratılmaması, ya da alınan fidyenin onlara helal kılınacağı şeklinde yorumlanabilir. 69. ayette 'fekülû mimmâ ganimtüm' ifadesi ise fidyenin de ganimetlerden sayılıp yenilmesinin mubah kılındığını bildirir; bazı görüşe göre ise önce ganimetlerden el çekilmesi emredilmiş, sonra bu ayetle helal kılınmıştır. Ayetin sonunda Allah'ın 'ğafûr' oluşu günahlarının bağışlanmasına, 'rahîm' oluşu ise aldıkları fidyenin kendilerine helal kılınmasına işaret eder.

لولا حكم من الله سبق إثباته في اللوح المحفوظ، وهو أن لا يعاقب المخطئ في اجتهاده أو أن لا يعذب أهل بدر أو قوما بما لم يصرح لهم بالنهي عنه، أو أن الفدية التي أخذوها ستحل لهم.

Taberî'ye göre bu ayet, Bedir savaşında esirlerden fidye alınmasına ve ganimetin helal kılınmasına ilişkin ilahi hükmü konu edinir. Ganimet önceki ümmetlere haram kılınmışken Allah'ın levh-i mahfuzda önceden Muhammed ve ümmeti için ganimeti helal kılmayı takdir ettiği, sahabenin bu emir gelmeden önce ganimet ve esirleri aldığı, ancak Allah'ın önceden geçen bu hükmü sebebiyle onlara azap dokunmadığı belirtilir. Bazı müfessirler ise 'kitab'ın Bedir ehline azap edilmeyeceğine ve onlar için hayır/mağfiret takdir edilmiş olmasına işaret ettiğini söylemiştir.

سبق من الله خير لأهل بدر

İbn Kesîr'e göre bu ayet, ganimetlerin ve esirlerin bu ümmete helal kılınmasının ilahi bir takdir ve imtihan olduğunu ifade eder; daha önce hiçbir peygambere ganimetlerin helal kılınmadığı, bunun sadece Hz. Peygamber'e has bir lütuf olduğu belirtilir. Ayrıca esirler konusunda fidye alma veya bağışlama arasında tercih hakkı tanıyan bu hükmün bazı âlimlerce sonraki bir ayetle nesholunduğu görüşü de nakledilir.

أحلت لي الغنائم ولم تحل لأحد قبلي