Taberî'ye göre ayetteki 'tâif/tayf' kelimesi, takva sahiplerine şeytandan gelen gazap, vesvese veya bir sürçme (lemme/zelle) şeklinde arız olan bir dürtüyü ifade eder; bu kimseler böyle bir haile ile karşılaştıklarında Allah'ın emrini ve vaadini hatırlayıp şeytana itaatten vazgeçerek hakka dönerler. Müfessir, 'gazap' ve 'lemme/zelle' yorumlarının birbirine yakın anlamlar taşıdığını, ikisinin de şeytanın vesvesesinden kaynaklandığını belirterek anlamın genel tutulmasını (herhangi bir şeytani sebep) tercih eder.

قال أبو جعفر: وهذان التأويلان متقاربا المعنى؛ لأن الغضب من استزلال الشيطان، واللمة من الخطيئة أيضا منه، وكان ذلك من طائف الشيطان. وإذ كان ذلك كذلك، فلا وجه لخصوص معنى منه دون معنى، بل الصواب أن يعم كما عمه جل ثناؤه

Bu müfessire göre âyette geçen 'tâif' (şeytanın dokunuşu), gazap veya vesvese anını ifade eder; bu durum bir çeşit hayal/cinnet benzeri geçici bir haldir. Kişi öfkelendiğinde kendini güçlü, karşısındakini ise aciz sayar; ancak Allah'ın kudreti karşısında bu üç itikadın (fiilin çirkinliği, kendi kudreti, karşısındakinin aczi) batıl olduğunu hatırladığında şeytanın bu dokunuşu ortadan kalkar ve kalp aydınlanır (istibsar, inkişaf, tecelli).

قال الأزهري : الطيف في كلام العرب الجنون ، ثم قيل للغضب طيف ، لأن الغضبان يشبه المجنون . وأما الطائف فيجوز أن يكون بمعنى الطيف ، مثل العافية والعاقبة ونحو ذلك مما جاء المصدر فيه على فاعل وفاعلة .

Kurtubî, âyette geçen 'müntehûn' ifadesinin şirk ve isyanlardan vazgeçmeyi kastettiğini belirtir; ayrıca 'fe izâ hüm mübsirûn' ifadesinin bir yorumuna göre 'basiret üzere olma' anlamına geldiğini nakleder. Bu bağlamda Hasan b. Ali'nin, kendisine hakaret eden bir adama karşı Fussilet suresindeki 'affı al, iyiliği emret, cahillerden yüz çevir' âyetini okuyup güzel ahlakla muamele ettiğine dair bir kıssa aktarılır.

خذ العفو وأمر بالعرف وأعرض عن الجاهلين فقرأ إلى قوله : فإذا هم مبصرون ثم قال لي : خفض عليك أستغفر الله لي ولك إنك لو استعنتنا أعناك ولو استرفدتنا أرفدناك ولو استرشدتنا أرشدناك

İbn Kesîr'e göre ayette geçen 've istikamet üzere oldular' ifadesi, kişilerin içinde bulundukları sıkıntılı halden düzelip sabra sarılmalarını ifade eder. Bu görüşünü desteklemek için, sara hastalığına yakalanan ve açılıp saçılan bir kadının Hz. Peygamber'e gelip şifa duası istemesi, ancak Peygamber'in ona sabretmesi halinde cennetin kendisine vaad edilmesi üzerine kadının şifa yerine sabrı ve cenneti seçtiği hadiseyi nakleder. Ayrıca İbn Asâkir'den, mescidde ibadet eden bir gencin kendisine meyleden bir kadının davetine karşı bu ayeti hatırlayarak sabrettiğine dair bir kıssa da aktarılmıştır.

جاءت امرأة إلى النبي صلى الله عليه وسلم وبها طيف فقالت يا رسول الله أدع الله أن يشفيني فقال إن شئت دعوت الله فشفاك وإن شئت فاصبري ولاحساب عليك فقالت بل أصبر ولا حساب علي

Beydâvî'ye göre müttakiler şeytandan bir dokunuş (tâif/lemme) hissettiklerinde Allah'ın emir ve yasaklarını hatırlarlar, bu hatırlama sayesinde hata noktalarını ve şeytanın hilelerini görüp bunlardan sakınırlar. Buna karşılık takva sahibi olmayanların 'kardeşleri' olan şeytanlar onları azgınlıkta desteklerler ve bu yardımı kesmezler; müttakiler ise şeytana tabi olmaktan kaçınırlar.

تذكروا ما أمر الله به ونهى عنه. فإذا هم مبصرون بسبب التذكر مواقع الخطأ ومكايد الشيطان فيتحرزون عنها ولا يتبعونه فيها

Zemahşerî'ye göre 'طيف' ya 'طاف' fiilinden mastardır ya da 'طيف' kelimesinin tahfif edilmiş şeklidir. Bu ayet, önceki ayette geçen şeytanın vesvesesi karşısında Allah'a sığınmanın gerekliliğini tekit ve teyit eder; müttakilerin âdeti şeytandan bir dokunuş hissettiklerinde Allah'ın emir ve yasaklarını hatırlayıp doğruyu görmeleridir. Müttaki olmayan şeytan kardeşlerine ise şeytanlar sapıklıkta yardım ve destek olurlar.

وهذا تأكيد وتقرير لما تقدم من وجوب الاستعاذة بالله عند نزغ الشيطان