Taberî bu bölümde birkaç ayrı meseleyi ele alıyor: 'sekt' kökünün anlamı (öfkenin susması değil kişinin öfkeye karşı kendini tutması, susması), 'li-rabbihim yerhebûn' ifadesindeki lam harfinin fonksiyonu (nahiv âlimlerinin görüşlerine göre bu lam ya fiilin manasına bağlı fazladan bir harftir ya da 'hamedtü leke' gibi Arapçada bilinen bir kullanımdır) ve Tevrat levihlerinin cinsi ile içeriği hakkındaki rivayetler (zümürrüt, yakut veya berd olduğu, yetmiş deve yükü olduğu, Hz. Muhammed ümmetinin özelliklerini içerdiği). Taberî, lam harfi konusunda ikinci görüşü (Arapçada bilinen bir kullanım olduğu görüşünü) kendi nezdinde daha doğru bulduğunu belirtiyor.

وهذا القول الثاني هو أولاهما عندي بالصواب، وقد مضى البيان عن نظائره في غير موضع من الكتاب بما أغنى عن تكراره في هذا الموضع.

Zemahşerî'ye göre 'sekete anhu'l-gadab' ifadesi bir temsildir (mesel); sanki gazap Mûsâ'yı kızgınlıkla bir şeyler söylemeye ve yapmaya kışkırtıyormuş, sonra bu kışkırtma kesilmiş gibi tasvir edilmiştir. Bu ifadenin tercih edilmesi belâgat inceliklerindendir; Muâviye b. Kurra'nın 'sekene' veya 'sekete/üskite' şeklindeki farklı kıraatlerinde bu his ve ürperti bulunmaz. Ayrıca 'nüsha' kelimesi 'mensûh' (yazılmış olan) anlamında bir mübalağa ismi olup, öne alınan mef'ûl sebebiyle başına lâm gelmiştir.

هذا مثل ، كأن الغضب كان يغريه على ما فعل ويقول له : قل لقومك كذا وألقي الألواح ، وجر برأس أخيك إليك ، فترك النطق بذلك وقطع الإغراء ، ولم يستحسن هذه الكلمة ولم يستفصحها كل ذي طبع سليم وذوق صحيح إلا لذلك

Fahreddin er-Râzî, Musa'nın (a.s.) sükût etmesiyle ilgili üç görüş nakleder: birincisi lafzın istiare üzere kullanıldığı, gazap sakinleşince sanki susmuş gibi görünmesi; ikincisi (İkrime'ye ait) sükûtun gazaptan ve kalpten olduğu, tabir yerinin ters çevrildiği; üçüncüsü ise sükûtun sükûn/zeval anlamında olup 'sekete' ile 'samete' arasında fark bulunduğu yönündedir. Ayrıca ayetin zahiri, Musa'nın kardeşi Hârûn'un kusurlu olmadığını ve mazeretinin doğruluğunu anladığında gazabının dindiğini göstermektedir.

المراد بالسكوت السكون والزوال ، وعلى هذا جاز ولا يجوز صمت لأن { سكت } بمعنى سكن ، وأما صمت فمعناه سد فاه عن الكلام ، وذلك لا يجوز في الغضب

Kurtubî'ye göre 'nüshasında hidayet ve rahmet vardır' ifadesi, kırılan Levhalar'dan yeni Levhalar'a nakledilen hükümleri işaret eder; bu nakil sırasında hiçbir şey eksik kalmamıştır (İbn Abbas'tan). Ayrıca Atâ'ya göre Levhalar'ın sadece yedide biri kalmış, altıda beşi kaybolmuş olsa da, hiçbir hüküm ve haddin zayi olmadığı belirtilir. Diğer bir görüşe göre ise 'nüshası' ifadesi Levh-i Mahfuz'dan Musa için yazılan kısma işaret eder, böylece aslına başvurmaya ihtiyaç kalmaz.

فقيل : لما تكسرت الألواح صام موسى أربعين يوما فردت عليه وأعيدت له تلك الألواح في لوحين ولم يفقد منها شيئا ذكره بن عباس

İbn Kesîr'e göre Musa'nın öfkesinin dinmesi, kavminin buzağıya tapmasına karşı Allah için duyduğu gayret ve öfkeyle attığı levhaların sükûn bulmasıyla ilgilidir; müfessirlerin çoğu levhaların atılınca kırıldığını, sonra Musa'nın onları topladığını söylemiştir ve bu kırık levhalarda da hidayet ve rahmet bulunmuştur. Metin ayrıca Katade rivayetiyle Hz. Musa'nın levhalarda okuduğu ve Hz. Muhammed ümmetinin özelliklerini tasvir eden uzun bir rivayeti nakleder; bu ümmetin faziletlerini sayan Musa her defasında bu ümmetten olmayı Allah'tan talep etmiştir.

يقول كثير من المفسرين إنها لما ألقاها تكسرت ثم جمعها بعد ذلك ولهذا قال بعض السلف فوجد فيها هدى ورحمة وأما التفصيل فذهب

Bu müfessire göre Musa'nın öfkesinin dinmesi, Harun'un özrü veya kavminin tövbesi üzerine gerçekleşmiştir. Ayette öfkenin, sanki bu duruma yol açan ve teşvik eden bir emirmiş gibi tasvir edilmesinde mübalağa ve belagat vardır; bu yüzden öfkenin sükûnu 'sükût' fiiliyle ifade edilmiştir. Elvahın alınması, düşürülen tabletlerin alınmasıdır ve levhalardaki yazı 'nüsha' kelimesiyle ifade edilmiştir; 'için ректerhederler' ifadesindeki lam harfi ise fiilin te'hir sebebiyle zayıflamasından ya da hazfedilmiş bir mefule taalluk eden ta'lil lamı olmasından kaynaklanır.

وفي هذا الكلام مبالغة وبلاغة من حيث أنه جعل الغضب الحامل له على ما فعل كالأمر به والمغري عليه حتى عبر عن سكونه بالسكوت