Taberî'ye göre bu ayette Musa kavmine, kendilerini yaratan ve dünya toplumları içinde üstün kılan Allah'ı bırakıp kendilerine fayda ya da zarar veremeyecek bir ilah aramalarının anlamsızlığını sormaktadır. Bu tutumun apaçık bir cehalet olduğu vurgulanır.

أفأبغيكم معبودا لا ينفعكم ولا يضركم تعبدونه وتتركون عبادة من فضلكم على الخلق؟ إن هذا منكم لجهل

Kurtubî, ayette geçen ifadeyi 'sizin için Allah'tan başka bir ilah mı arayayım' şeklinde açıklamakta; ayrıca 'sizi âlemler üzerine üstün kıldı' ifadesinin, düşmanlarını helak etmesi ve onlara has kıldığı mucizeler/âyetler sebebiyle olduğunu belirtmektedir.

أي أطلب لكم إلها غير الله تعالى يقال : بغيته وبغيت له أي على عالمي زمانكم وقيل : فضلهم بإهلاك عدوهم وبما خصهم به من الآيات

Beydâvî'ye göre 'metebbir' ve 'bâtıl' kelimeleriyle vurgulanan, bu kavmin içinde bulundukları din ve putlarının kesin olarak yıkılacağı, yaptıkları ibadetin ise -Allah'a yakınlaşma niyetiyle yapılmış olsa da- tamamen boşa gideceğidir. Musa'nın 'Allah'tan başka ilah mı arayayım?' sözü ise, Allah'ın onlara diğer kavimlere vermediği nimetlerle üstünlük bahşettiği halde, bu üstünlüğe karşılık O'na en aşağı mahlukatı ortak koşmak istemelerinin ne kadar kötü bir davranış olduğuna işaret eder.

وإنما بالغ في هذا الكلام بإيقاع هؤلاء اسم إن والإخبار عما هم فيه بالتبار وعما فعلوا بالبطلان، وتقديم الخبرين في الجملتين الواقعتين خبرا لأن للتنبيه على أن الدمار لاحق لما هم فيه لا محالة

Bu müfessire göre metin, ibadetin sadece gerçek İlah'a yapılması gerektiğini, başka bir şeye ibadete yönelmenin caiz olmadığını belirtir. Ayrıca 'ale'l-âlemîn' ifadesiyle ilgili iki görüş nakledilir: birincisi Allah'ın onları kendi zamanlarındaki insanlardan üstün kıldığı, ikincisi ise onlara özgü mucizevi ayetler verildiği, başka hususlarda üstün olanlar bulunsa da bu konuda benzersiz oldukları anlamıdır.

فكيف يجوز العدول عن عبادته إلى عبادة غيره