Bu müfessire göre ayetteki 'hakkı bâtılla karıştırma/örtme' meselesi, münafıkların Hz. Muhammed'i dilleriyle tasdik ederken içten kâfir olmalarıyla veya onun peygamberliğini kısmen kabul edip kendilerine gönderilmediğini iddia etmeleriyle açıklanır; ayrıca eğer Allah bir melek gönderseydi, insanlar meleği hakiki suretinde göremeyeceklerinden onu insan suretinde gönderirdi, bu da onlar üzerinde bir 'lebs' (karışıklık/belirsizlik) doğururdu. Taberî ayrıca bu ayetlerin ehl-i kitaptan çok müşriklere/putperestlere daha uygun olduğunu vurgular.

فكان لبس المنافق منهم الحق بالباطل إظهاره الحق بلسانه وإقراره لمحمد صلى الله عليه وسلم وبما جاء به جهارا، وخلطة ذلك الظاهر من الحق بالباطل الذي يستبطنه.

Zemahşerî'ye göre eğer Allah elçiyi bir melek kılsaydı (müşriklerin istediği gibi), onu insan sûretinde göndermesi gerekirdi; çünkü melekleri asıl sûretlerinde görmeye insanlar tahammül edemez. Bu durumda melek insan sûretinde geldiğinde onlar 'bu bir insandır, melek değildir' diyerek onu yalanlarlar ve Peygamber'i (s.a.v.) yalanladıkları gibi bu meleği de yalanlarlardı. Böylece Allah onlara üzerlerine karıştırdığı şeyi (lebs) karıştırmış olur; bu da tıpkı şu an kendi kendilerine karıştırdıkları (Allah'ın açık ayetlerini inkâr etmeleri) gibidir.

فإنهم يقولون : إذا رأوا الملك في صورة إنسان : هذا إنسان وليس بملك ، فإن قال لهم : الدليل أني ملك أني جئت بالقرآن المعجز ، وهو ناطق بأني ملك لا بشر كذبوه كما كذبوا محمدا صلى الله عليه وسلم

Bu metinde Râzî, meleklerin insan suretinde gönderilmesi meselesini tartışır; eğer Allah elçiyi melek olarak gönderseydi onu insan suretine sokması gerekirdi, çünkü insanlar meleği doğrudan görmeye güç yetiremez ve cins cinse daha yakındır. Ayrıca resulün insan cinsinden olmasının, insanların ona ünsiyet duyması ve kalplerinin ona ısınması için gerekli olduğunu belirtir. Cin taifesine de kendi cinslerinden bir elçi gönderilmesi gerektiği ihtimalini, insan-insan ünsiyeti kıyasıyla tartışır.

قال المفسرون : السبب فيه أن استئناس الإنسان بالإنسان أكمل من استئناسه بالملك ، فوجب في حكمة الله تعالى أن يجعل رسول الإنس من الإنس ليكمل هذا الاستئناس

Kurtubî'ye göre bu ayet, Allah'ın peygamberi melek olarak göndermemesinin hikmetini açıklamaktadır: melekler kendi asli suretlerinde görülseler insanlar onlardan ürker ve yakınlaşamazdı; insan suretine dönüştürülselerdi ise 'sen melek değil beşersin' denilip inkar edilirdi. Bu nedenle melekler peygamberlere hep insan suretinde gelmiştir (İbrahim, Lut ve Hz. Peygamber'e Dihye suretinde gelen Cebrail örnekleri gibi). Eğer Allah bir melek gönderseydi onu insan suretinde göreceklerdi, bu da kâfirlerin şüphe ve karıştırma (lebs) yoluna sapmasına, 'bu da senin gibi bir sihirbazdır' demelerine yol açardı.

فلو جعل الله تعالى الرسول إلى البشر ملكا لنفروا من مقاربته ولما أنسوا به ولداخلهم من الرعب من كلامه والاتقاء له ما يكفهم عن كلامه ويمنعهم عن سؤاله فلا تعم المصلحة

İbn Kesîr'e göre eğer Allah insanlara elçi olarak bir melek gönderseydi, o meleğin insanların onunla konuşup ondan istifade edebilmesi için insan sûretinde gelmesi gerekirdi; bu durumda da yine iş onlara karışık gelir, kendi kendilerini şüpheye düşürürler, tıpkı beşerden bir elçiyi kabul etmede yaptıkları gibi.

ولو كان كذلك لالتبس عليهم الأمر كما هم يلبسون على أنفسهم في قبول رسالة البشرى

Beydâvî'ye göre eğer melek indirilseydi, insan gücü meleği asıl suretinde görmeye yetmediğinden Allah onu bir adam suretinde temsil ederdi (Cibril'in Dıhye şeklinde görünmesi gibi); bu durumda da müşrikler yine 'bu da sizin gibi bir beşerden başkası değil' diyerek işi karıştırırlardı. Ayrıca 'lebisnâ' ile 'lelebisnâ' okuyuşları arasındaki fark açıklanmış, ikincisinin şiddet/mübalağa ifade ettiği belirtilmiştir.

فإن القوة البشرية لا تقوى على رؤية الملك في صورته، وإنما رآهم كذلك الأفراد من الأنبياء عليهم الصلاة والسلام بقوتهم القدسية، وللبسنا جواب محذوف أي ولو جعلناه رجلا للبسنا أي: لخلطنا عليهم ما يخلطون على أنفسهم فيقولون ما هذا إلا بشر مثلكم.