Taberî'ye göre bu ayet, Allah'a ortak koşan müşrikleri, kendilerine Allah'ın azabı veya kıyamet geldiğinde taptıkları put ve ilahlara sığınamayacaklarını söyleyerek yalanlamaktadır. O şiddet anında yalnızca kendilerini yaratan Rablerine yalvaracaklar ve O'ndan yardım dileyeceklerdir, çünkü asıl kudret ve mülk sahibi O'dur. Böyle bir anda, dünyada Allah'a ortak koştukları put ve sahte ilahları unutacaklardır.

ما أنتم أيها المشركون بالله الآلهة والأنداد إن أتاكم عذاب الله أو أتتكم الساعة بمستجيرين بشيء غير الله في حال شدة الهول النازل بكم من آلهة ووثن وصنم، بل تدعون هناك ربكم الذي خلقكم وبه تستغيثون وإليه تفزعون دون كل شيء غيره

Zemahşerî'ye göre bu ayet, insanın sıkıntı anında sadece Allah'a yönelip diğer ilahları bırakmasını veya o anda hiç hatırlamamasını, çünkü zihinlerin o vakit yalnızca Rablerini anmakla dolu olduğunu ifade eder. Bunun sebebi, zararı ancak Allah'ın kaldırabilecek güçte olmasıdır. Ayrıca 'إن شاء' ifadesi, O'nun size lütufta bulunmayı dilemesi ve bunda bir fesat olmaması şartına bağlanmıştır.

وتتركون آلهتكم أو لا تذكرونها في ذلك الوقت : لأن أذهانكم في ذلك الوقت مغمورة بذكر ربكم وحده ، إذ هو القادر على كشف الضر دون غيره

Bu müfessire göre dua eden kişi duasından mutlaka bir karşılık bulur: ya talebi kaza ile örtüşür ve isteği verilir, ya da kalbine sükûnet, ferahlık ve sabır bahşedilir; her durumda dua bir tür icabet sayılır. Ayrıca ayetteki 'darlığı giderir' ifadesiyle, kulların sıkıntı anında sadece Allah'a yöneldikleri, sıkıntı gidince ise şirk koştukları şeyleri unuttukları (veya terk ettikleri) anlatılmaktadır.

أن الداعي لا بد وأن يجد من دعائه عوضا ، إما إسعافا بطلبته التي لأجلها دعا وذلك إذا وافق القضاء ، فإذا لم يساعده القضاء فإنه يعطي سكينة في نفسه ، وإنشراحا في صدره ، وصبرا يسهل معه احتمال البلاء الحاضر ، وعلى كل حال فلا يعدم فائدة ، وهو نوع من الاستجابة

Bu müfessire göre 'بل' edatı önceki durumu reddedip ikinci hükmü ortaya koyar; 'إياه' 'تدعون' fiiline müteallik olup Allah'ın dilemesi halinde kendisine dua edilen sıkıntıyı kaldıracağı anlamındadır. Bu kaldırmanın azabın inişi anında gerçekleştiği söylenmiştir. Hasen'e göre ise ayet, kurtuluştan ümitsizlik nedeniyle unutan kişinin yüz çevirmesi gibi, kişinin o durumdan yüz çevirmesini ifade eder; Zeccâc ise 'تتركون' (bırakırsınız) anlamına gelebileceğini belirtmiştir.

( بل ) إضراب عن الأول وإيجاب للثاني ( إياه ) نصب ب تدعون ) أي يكشف الضر الذي تدعون إلى كشفه إن شاء كشفه قيل : عند نزول العذاب وقال الحسن : أي تعرضون عنه إعراض الناسي

İbn Kesîr'e göre bu ayet, insanların zorluk ve darlık zamanlarında sadece Allah'a yöneldiklerini, o anda putlarını ve ortak koştukları şeyleri unutup terk ettiklerini ifade etmektedir. Bu durum, ihtiyaç ve sıkıntı halinde fıtratın gerçek yaratıcıya dönmesinin bir göstergesi olarak sunulmaktadır.

أي في وقت الضرورة لا تدعون أحدا سواه وتذهب عنكم أصنامكم وأندادكم

Bu müfessire göre ayet, müşriklere şu soruyu sordurarak onları susturmayı hedefler: Allah'ın azabı veya kıyamet gelirse, gerçekten Allah'tan başkasına mı yalvaracaklar? Beydâvî'ye göre cevap onlar adına zaten bellidir: sıkıntı anında sadece Allah'a yönelirler, taptıkları putları o an unuturlar; çünkü akıllara yerleşmiş bilgiye göre zararı ancak O kaldırabilir. Öne alınan 'إياه' ifadesi de duanın sadece Allah'a tahsis edildiğini vurgulamak içindir.

بل إياه تدعون بل تخصونه بالدعاء كما حكي عنهم في مواضع، وتقديم المفعول لإفادة التخصيص. فيكشف ما تدعون إليه أي ما تدعونه إلى كشفه.