Taberî'ye göre 'şihâb' kelimesi kastedilen anlama bağlı olarak farklı okunur: eğer şihâb, kabesten (meşale/ateş parçası) ayrı bir şey ise izafetli okunur, çünkü anlam 'kabesin bir alevi/parçası' olur; eğer şihâb kabesin kendisi veya onun sıfatı ise tenvinli okunmalıdır, zira Arap dilinde bir isim kendi sıfatına veya kendisine izafe edilmez. Ayrıca metin, dünya hayatının lehv ve la'ib (oyun-oyalanma) olduğunu, çünkü onun zevklerinin çabucak geçtiğini ve pişmanlıkla sonuçlandığını, buna karşın Allah'a itaat ve ahiret için çalışmanın daha hayırlı olduğunu; bunun da ancak Allah'tan korkan (müttakî) kimseler için geçerli olduğunu belirtir.

وإذا أريد بالشهاب أنه هو القبس، أو أنه نعت له، فالصواب في الشهاب التنوين، لأن الصحيح في كلام العرب ترك إضافة الاسم إلى نعته، وإلى نفسه

Zemahşerî'ye göre bu ayet, muttakilerin amelleri dışındaki tüm dünya hayatının bir oyun ve eğlenceden ibaret olduğuna delil teşkil eder. Ayrıca ayette geçen bazı kelimelerin farklı kıraat vecihlerine (te/ye ile okunuşlar, 'ادارسوا' gibi) işaret edilmektedir.

دليل على أن ما عدا أعمال المتقين لعب ولهو . وقرأ ابن عباس رضي الله عنه : ( ولدار الآخرة وقرىء : ( تعقلون ) بالتاء والياء

Râzî'ye göre 'hâzihi'd-dünyâ hayrun min el-âhira' ifadesindeki hayrın dünyaya nispet edilmesi, dünya nimetlerinin âhiret nimetlerine göre değersiz olduğunu göstermek içindir. Dünya lezzetleri sadece şehvet ve yeme-içmenin tatmininden ibarettir ki bu, hayvanlarla insanın ortak olduğu, hatta bazı hayvanların bu hususlarda insandan daha ileri olduğu aşağı bir haldir. Buna karşılık âhiret nimetleri ruhanî, şerefli, bâki ve mukaddes olup akıl ve fıtrat bunların üstünlüğüne şahitlik eder.

أن خيرات الدنيا ليست إلا قضاء الشهوتين ، وهو في نهاية الخساسة ، بدليل أن الحيوانات الخسيسة تشارك الإنسان فيه ، بل ربما كان أمر تلك الحيوانات فيها أكمل من أمر الإنسان

Bu müfessire göre 'dünya hayatının bir oyun ve eğlenceden ibaret olması' ifadesi, dünyanın süresinin kısalığından ve sonuçsuz, faydasız oluşundan kaynaklanır; lehv ve leab kelimeleri, insanı asıl gayeden alıkoyan ve kalıcı fayda sağlamayan şeyleri ifade eder. İbn Abbas'a göre bu tavsif özellikle kâfirin hayatı içindir, çünkü o hayatını gaflet ve boşluk içinde tüketir; müminin hayatı ise salih amelleri içerdiğinden lehv ve leab sayılmaz.

وقال بن عباس : هذه حياة الكافر لأنه يزجيها في غرور وباطل فأما حياة المؤمن فتنطوي على أعمال صالحة فلا تكون لهوا ولعبا

İbn Kesîr'e göre bu ifade, âhiret yurdunun kendisine tahsis edildiği kimselerin, bahsedilen niteliklere sahip olan Hz. Muhammed ümmeti olduğunu bildirmektedir. Metinde, sözü edilen övgüye değer vasıfların genel olarak bu ümmete ait olduğu vurgulanmaktadır.

أي إنما غالبها كذلك < الآيات أي ساجعلها للمتصفين بهذه الصفات وهم أمة محمد صلى الله عليه وسلم

Beydâvî'ye göre dünya hayatının işleri, insanları kalıcı fayda ve gerçek lezzetten alıkoyan bir oyun ve oyalanmadan ibarettir; bu ifade müşriklerin 'hayat sadece bu dünya hayatımızdır' sözlerine bir cevap niteliğindedir. Ahiret yurdu ise devamlı olması ve faydalarının/lezzetlerinin katıksız oluşu sebebiyle takva sahipleri için hayırlıdır. 'Muttakiler için' ifadesi, muttakilerin amelleri dışındaki amellerin oyun ve oyalanma olduğuna işaret eder.

وهو جواب لقولهم إن هي إلا حياتنا الدنيا. وللدار الآخرة خير للذين يتقون لدوامها وخلوص منافعها ولذاتها، وقوله: للذين يتقون تنبيه على أن ما ليس من أعمال المتقين لعب ولهو.