Bu metinde Taberî, Hz. Peygamber'e hitaben 'De ki: Allah'tan başka bir veli mi edineyim?' ifadesini, gökleri ve yeri yaratan, kendisini ve başkalarını rızıklandıran ama kimsenin rızık vermediği Allah'tan başka bir veli/ilah edinmenin söz konusu olamayacağı şeklinde açıklar. Ayrıca 'ilk müslüman olmakla emrolundum' ifadesini, kendi zamanının insanları arasında Allah'a itaat ve teslimiyette öncü olmak şeklinde yorumlar ve müşriklerden olmamayı da Allah'a ortak koşmaktan kaçınmak olarak izah eder.

يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: قل يا محمد للذين يدعونك إلى اتخاذ الآلهة أولياء من دون الله ويحثونك على عبادتها: أغير الله فاطر السموات والأرض، وهو يرزقني وغيري، ولا يرزقه أحد، أتخذ وليا هو له عبد مملوك وخلق مخلوق؟

Zemahşerî bu ayette 'fâtır' kelimesinin okunuş biçimlerini (cer ve ref ile) ve bunların gramatik gerekçelerini açıklar; cer ile okunuşun Allah'ın sıfatı olduğunu, ref ile okunuşun ise medih (övgü) ifade ettiğini belirtir. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayetle 'fâtır'ın anlamının bir kuyu anlaşmazlığı sırasında bedevilerin 'fetartuhâ' (onu ben başlattım/icat ettim) demesiyle netleştiğini aktarır. Kelimenin 'ibtidâ' ve 'ibtidâ' (başlatma, yaratma) anlamına geldiğini vurgular.

وعن ابن عباس رضي الله عنهما : ما عرفت ما فاطر السماوات والأرض ، حتى أتاني أعرابيان يختصمان في بئر فقال أحدهما : أنا فطرتها أي ابتدعتها

Bu müfessire göre âyette Allah'ın 'yuT'imu ve lâ yuT'am' (besler, beslenmez) diye anılması O'nun zâtında vâcibü'l-vücûd ve kendinden başka her şeyden müstağni olduğunu ifade eder. Bu bağlamda Allah'ın kemal, celal ve azamet sıfatlarının, özellikle ilim ve kudret gibi sübûti sıfatların, taziz ve övgü maksadıyla zikredildiği belirtilir. Ayrıca Peygamber'e yöneltilen nehyin ona has olmayıp herkes için geçerli olduğu, ancak nimetin çokluğu ve sevginin fazlalığı sebebiyle özellikle ona tahsis edildiği açıklanır.

فثبت أن صفات الكمال والعز والعلو هي الصفات الثبوتية ، وأشرف الصفات الثبوتية الدالة على الكمال والجلال صفتان : العلم والقدرة ، فلهذا السبب وصف الله تعالى ذاته في هذه الآية بهما في معرض التعظيم والثناء والمدح

İbn Kesîr'e göre Allah'ın 'er-Rezzâk' oluşu, mahlukatına muhtaç olmaksızın onları rızıklandırdığı anlamına gelir; O yedirir ama yedirilmeye/beslenmeye ihtiyacı yoktur. Bu görüşü desteklemek için Ebû Hüreyre'den nakledilen bir hadis zikredilir; hadiste Hz. Peygamber bir yemekten sonra Allah'a hamd ederken O'nu 'yediren fakat yedirilmeyen' olarak niteler.

الحمد لله الذي يطعم ولا يطعم ومن علينا فهدانا وأطعمنا وسقانا من الشراب وكسانا من العري

Beydâvî'ye göre bu ayette asıl reddedilen şey 'veli edinme' fiili değil, Allah'tan başkasını veli/mabud edinmektir; bu yüzden ifadede öncelik ve hemze-i istifham ('e') öne alınmıştır. Ayrıca 'fâtır' kelimesi göklerin ve yerin yaratıcısı, ilk yaratanı anlamına gelir ve İbn Abbas'tan nakledilen bir kıssayla bu anlam desteklenir. 'Yut'imu ve lâ yut'amu' ifadesi ise Allah'ın rızık verdiği ama kendisi rızıklanmadığı anlamına gelir; yiyeceğin özellikle zikredilmesi ona olan şiddetli ihtiyaçtan dolayıdır.

إنكار لاتخاذ غير الله وليا لا لاتخاذ الولي. فلذلك قدم وأولى الهمزة والمراد بالولي المعبود لأنه رد لمن دعاه إلى الشرك. فاطر السماوات والأرض مبدعهما، وعن ابن عباس رضي الله تعالى عنهما: ما عرفت معنى الفاطر حتى أتاني أعرابيان يختصمان في بئر فقال أحدهما، أنا فطرتها أي ابتدأتها.

Kurtubî, ayetteki 'أتخذ' ifadesinin gramer yapısını ele alarak 'وليّا' kelimesinin Allah lafzına sıfat olarak mecrur okunduğunu, Ahfeş'in merfû okuyuşu da mübteda takdiriyle caiz gördüğünü belirtir. Ayrıca 'يطعم' fiilinin farklı kıraatlerini (izafeli ve mechul) aktararak, Allah'ın kullarını rızıklandırdığı ve hiçbir şeye muhtaç olmadığı halde velî edinilen putların ise beslenmeye ve rızka muhtaç olduğu anlamını çıkarır. Son olarak 'فاطر' kelimesini yaratıcı, var eden ve yoktan icad eden anlamında açıklar.

أي أنه يرزق عباده وهو سبحانه غير محتاج إلى ما يحتاج إليه المخلوقون من الغذاء