Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın Peygamber ve mü'minlere üzerine kendi adının zikredildiği ve helal kıldığı şekilde kesilen hayvanlardan yemelerini emrettiğini bildirir. Bu, mü'minlerin veya Ehl-i Kitap'tan tevhid ehlinin kestiği kesimlerdir; putperestlerin ve kitapsız Mecûsîlerin kestikleri bu hükmün dışındadır. Ayrıca ayetin, Allah'ın helal ve haram kıldığı konularda kendi hükümlerine tasdik edip şeytanların insanlara fısıldadığı süslü, aldatıcı sözlere itibar edilmemesi gerektiğine işaret ettiği belirtilir.

فكلوا أيها المؤمنون مما ذكيتم من ذبائحكم وذبحتموه الذبح الذي بينت لكم أنه تحل به الذبيحة لكم، وذلك ما ذبحه المؤمنون بي من أهل دينكم دين الحق، أو ذبحه من دان بتوحيدي من أهل الكتاب، دون ما ذبحه أهل الأوثان ومن لا كتاب له من المجوس.

Bu müfessire göre ayette kastedilen haramlık, üzerine Allah'tan başka bir ilahın adı zikredilerek kesilen veya kendiliğinden ölen (boğazlanmadan ölen) hayvana özgüdür; buna karşılık üzerine Allah'ın adı zikredilerek kesilen hayvan besmeleyle kesilmiş (tezkiye edilmiş) sayılır ve helal olur.

خاصة دون ما ذكر عليه اسم غيره من آلهتهم أو مات حتف أنفه ، وما ذكر اسم الله عليه هو المذكى ببسم الله

Bu müfessire göre âyetteki 'fe' harfi ile başlayan emir, müşriklerin Müslümanlara yönelttiği 'Allah'ın öldürdüğünü değil de sizin kestiğinizi mi yiyorsunuz' türü itirazlara bir cevap niteliğindedir; Allah bu emirle Müslümanlara üzerine Allah'ın adı zikredilenden yemelerini emretmiştir. Ayrıca şart cümlesindeki 'in küntüm' ifadesi, eğer ölü hayvan etinin helal olduğuna hükmedilseydi bunun imanla çelişeceğini, dolayısıyla yemenin sadece besmele ile kesilenle sınırlı tutulması gerektiğini ifade eder. Metinde ayrıca emrin ibaha (mübahlık) için olduğu ve bu ibahenin mü'min olan ile olmayan için de geçerli olduğu belirtilir.

فقال الله للمسلمين إن كنتم متحققين بالإيمان فكلوا مما ذكر اسم الله عليه وهو المذكى ببسم الله

Kurtubî'ye göre bu ayet, bazı kişilerin Hz. Peygamber'e gelip 'Biz kendi kestiğimizi yeriz, Allah'ın öldürdüğünü (leşi) yemeyiz' demeleri üzerine inmiştir; ayet bu sözlerine cevap olarak nazil olmuştur. Ayrıca Atâ'nın görüşüne göre bu ayet, içecek, kesilen hayvan ve yenilen her şey üzerine Allah'ın isminin zikredilmesini emretmektedir.

نزلت بسبب أناس أتوا النبي صلى الله عليه وسلم فقالوا : يا رسول الله إنا نأكل ما نقتل ولا نأكل ما قتل الله فنزلت فكلوا إلى قوله وإن أطعتموهم إنكم لمشركون خرجه الترمذي وغيره قال عطاء : هذه الآية أمر بذكر اسم الله على الشراب والذبح وكل مطعوم

Beydâvî'ye göre 'kesilirken üzerine Allah'ın adı zikredilen şeyi yiyin' emri, helali haram, haramı helal sayan sapkınlara uymayı reddetmekten kaynaklanır; yani üzerine Allah'ın adı anılarak kesilenden yiyin, başkasının adı anılandan veya kendiliğinden ölenden değil. Allah'ın ayetlerine iman etmek, O'nun helal kıldığını mübah görmeyi ve haram kıldığından kaçınmayı gerektirir. Haram kılınanlar zaten ayrıntılı olarak açıklanmıştır, dolayısıyla helal olandan yemekten çekinmek için bir gerekçe yoktur; ancak zaruret halinde haram olan da helal hükmündedir.

والمعنى كلوا مما ذكر اسم الله على ذبحه لا مما ذكر عليه اسم غيره أو مات حتف أنفه. إن كنتم بآياته مؤمنين فإن الإيمان بها يقتضي استباحة ما أحله الله سبحانه وتعالى واجتناب ما حرمه.