Taberî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber'e, kendisinden Allah'tan başkasına ibadet etmesini isteyen müşriklere karşı bunun asla uygun olmayacağını söylemesi emredilmektedir. Ayrıca müfessir, 'أفغير' kelimesindeki nasb amilinin ne olduğu konusunda Basra ve Kûfe dilcilerinin görüşlerini aktarır. Devamında Kur'an'ın, hak ile batıl ehli arasında ayrım yapan, tartışmalı meseleleri açıklığa kavuşturan bir hüküm kitabı olduğu belirtilir.

قل لهؤلاء العادلين بالله الأوثان والأصنام، القائلين لك: كف عن آلهتنا ونكف عن إلهك: إن الله قد حكم علي بذكر آلهتكم بما يكون صدا عن عبادتها، أي قل: فليس لي أن أتعدى حكمه وأتجاوزه، لأنه لا حكم أعدل منه، ولا قائل أصدق منه

Zemahşerî'ye göre ayet 'kul' (söyle) fiili takdir edilerek anlaşılmalıdır; yani 'Ey Muhammed, de ki: Allah'tan başka mı hakem arayayım?' Ayrıca cümlenin öznesi 'ahkemü/hakemen' kelimesi 'a'budu' fiiline bağlıdır ve 'tü'mürûnenî' ifadesi bir ara söz (i'tirâz) olup, müşriklerin Peygamber'e putlarından birine dokunmasını ve karşılığında onların da onun ilahına iman edeceklerini teklif ettikleri olayla ilişkilidir.

أفغير الله أعبد بأمركم ، وذلك حين قال له المشركون : استلم بعض آلهتنا ونؤمن بإلاهك

Bu müfessire göre ayet, Hz. Peygamber'in başka mucizeler talep edilmesine karşı Allah'tan başka hakem aranamayacağını bildirmesini konu edinir; Allah, Kur'an gibi tafsilatlı ve mükemmel bir kitabı ona has kılmakla nübüvvetinin doğruluğuna zaten hükmetmiştir. Ayrıca Tevrat ve İncil'de de Hz. Muhammed'in hak peygamber, Kur'an'ın da hak kitap olduğuna dair işaretlerin bulunması bu hükmü destekler. Râzî, 'hakem' ile 'hâkim' kelimeleri arasında dil bakımından fark bulunmadığını, ancak bazı müfessirlerin hakemin hakimden daha kâmil olduğunu söylediklerini de aktarır.

فلما أظهر المعجز الواحد وهو القرآن فقد حكم بصحة هذه النبوة ، ولا مرتبة فوق حكمه فوجب القطع بصحة هذه النبوة

Kurtubî'ye göre bu ifadeyle kastedilenler Yahudiler ve Hristiyanlardır; bir görüşe göre ise Selman, Suheyb ve Abdullah b. Selam gibi onlardan İslam'a girenlerdir. Metin ayrıca 've تمت كلمة ربك' ifadesindeki 'kelime'nin, içerdiği vaad ve tehdidin tamamının Rabbin sözünden olan hak olduğunu belirtir.

يريد اليهود والنصارى وقيل : من أسلم منهم كسلمان وصهيب وعبد الله بن سلام أي أن كل ما فيه من الوعد والوعيد لحق أي من كلام ربك

İbn Kesîr'e göre bu metinde geçen ifade 'benimle sizin aranızda' anlamına gelir ve 'apaçık, ortaya koyan' manasındadır; bu da doğruluk ve adaletle olan bir açıklamayı ifade eder ve onlar bunun gerektirdiğini yerine getirenlerdir.

أي بيني وبينكم أي مبينا أي بالصدق والعدل وهم قائمون بمقتضاه

Beydâvî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'e hitaben 'Allah'tan başka aranızda hüküm vereni mi arayayım' dedirtmeyi emretmektedir; Allah'ın indirdiği Kur'an hak ile bâtılı ayırt edecek şekilde açıklanmış bir kitaptır. Ehl-i kitabın onun Rabden hak olarak indirildiğini bilmesi, Hz. Peygamber'in onların kitaplarıyla meşgul olmamasına rağmen Kur'an'ın mucizevî delaletinin doğruluğunu teyit eder. Şüpheden kaçınma emri ise ya ümmete yönelik bir teşvik (tehyîc) üslubudur ya da herkese, delillerin desteklediği bir hakikatte şüpheye yer olmadığını bildiren genel bir hitaptır.

وحكما أبلغ من حاكم ولذلك لا يوصف به غير العادل. وهو الذي أنزل إليكم الكتاب القرآن المعجز. مفصلا مبينا فيه الحق والباطل بحيث ينفي التخليط والالتباس.