Taberî'ye göre bu ayet, müminleri, kendilerinden önce kitap verilen Ehl-i Kitap'tan (Yahudi ve Hıristiyanlar) ve müşriklerden, dinlerini alay ve oyun konusu edinenleri veli/dost edinmekten sakındırmaktadır. Bunların bir kısmı iman görüntüsü verip kısa süre sonra küfre dönerek dini alaya almışlardır. Ayrıca ayetteki 'الكفار' kelimesinin kıraat farkına (nasb/cerr) dair açıklama yapılır ve her iki kıraatin de anlam olarak müşrik ve ehl-i kitaptan veli edinmeyi yasaklama sonucuna götürdüğü belirtilir.

لا تتخذوهم أيها المؤمنون أنصارا وإخوانا وحلفاء، فإنهم لا يألونكم خبالا وإن أظهروا لكم مودة وصداقة.

Bu müfessire göre ayet, ehl-i kitabın kâfirlerden ayrı ve farklı bir grup olarak zikredildiğini göstermektedir; çünkü atıf harfi (و) iki şey arasında farklılık gerektirir. Ayrıca rivayete göre Rifâa b. Zeyd ve Süveyd b. Hâris görünüşte iman edip sonra nifak gösteren kişilerdi ve bazı Müslümanlar onlarla dostluk kuruyordu, bu yüzden ayet onlar hakkında inmiştir.

هذه الآية تقتضي امتياز أهل الكتاب عن الكفار لأن العطف يقتضي المغايرة

Kurtubî, Havarilerin 'Rabbin bize gökten bir sofra indirmeye güç yetirebilir mi?' sorusunun Allah'ın kudretinden şüphe anlamına gelmediğini savunur. Havariler zaten müminler ve arif kişiler olduğundan, sorularının anlamı 'bunu yapar mı, bana icabet eder mi' şeklindeki bir isteğe dönüktür, yoksa kudretin varlığına dair bir şüphe değildir. Bu durumu İbrahim'in 'Rabbim, ölüleri nasıl dirilttiğini bana göster' talebine benzetir; ikisinde de haber ve nazar ilmi mevcutken, şüphe ve itirazın giremeyeceği bir müşahede/ayne'l-yakin ilmi talep edilmiştir.

وقيل : إن القوم لم يشكوا في استطاعة الباري سبحانه لأنهم كانوا مؤمنين عارفين عالمين وإنما هو كقولك للرجل : هل يستطيع فلان أن يأتي وقد علمت أنه يستطيع فالمعنى : هل يفعل ذلك وهل يجيبني إلى ذلك أم لا

İbn Kesîr'e göre ayetteki 'min' harfi cins beyanı içindir, yani müminlerin ne mü'minlerin dinlerini alay konusu edinenleri ne de kâfirleri veli edinmemeleri kastedilmektedir. Burada kâfirlerden maksat müşriklerdir ve İbn Mesud'un kıraatinde de bu şekilde geçmektedir. Ayet, Allah'ın şeriatını alay ve oyun konusu edinen bu düşmanları, mü'minler dinlerine ve kendilerine dost edinmekten sakındırmaktadır.

من ها هنا لبيان الجنس كقوله أي لا تتخذوا هؤلاء ولا هؤلاء أولياء والمراد بالكفار ها هنا المشركون وكذا وقع في قراءة ابن مسعود فيما رواه ابن جرير

Beydâvî'ye göre ayet Rifâa b. Zeyd ve Süveyd b. Hâris hakkında inmiştir; bunlar İslam'ı görünüşte kabul edip sonra münafıklık etmişlerdi, bazı Müslümanlar da onlarla dostluk kuruyordu. Dinlerini alay ve oyuncak edinmeleri, onlarla dostluğun yasaklanmasının gerekçesi olarak zikredilmiştir; bu durumda olanların dostluktan uzak, düşmanlık ve nefrete daha layık olduğuna işaret edilmektedir. Kıraat farkına göre (cer veya nasb) 'ehl-i kitap' ve 'kâfirler' ifadesi ya ayrı gruplar olarak ya da hiç hak din üzerinde olmayanları kapsayacak şekilde anlaşılabilir.

نزلت في رفاعة بن زيد وسويد بن الحرث أظهرا الإسلام ثم نافقا، وكان رجال من المسلمين يوادونهما. وقد رتب النهي عن موالاتهم على اتخاذهم دينهم هزوا ولعبا إيماء إلى العلة