Taberî, Mâide (sofra) hakkında müfessirlerin ihtilaf ettiğini nakleder: bir grup gerçekten ekmek ve balık olarak indiğini, sofranın önce yenildiğini sonra aralarında Allah'a karşı işledikleri bir hadise sebebiyle kaldırıldığını söylerken; başka bir görüş bunun sadece bir temsil (mesel) olduğunu, hiçbir şeyin fiilen inmediğini ileri sürer. Ayrıca 'îd' kelimesinin anlamı, 'âyet' kelimesinin anlamı ve sofradan yiyenlerin kimler olduğu konularında da farklı rivayetler aktarılır. Taberî bunlar arasında tercihini 'îd'in bayram gibi ibadet günü anlamında olduğu yönünde yapar.

وقد اختلف أهل التأويل في المائدة، هل أنزلت عليهم أم لا؟ وما كانت؟ فقال بعضهم: نزلت وكانت حوتا وطعاما، فأكل القوم منها، ولكنها رفعت بعدما نزلت بأحداث منهم أحدثوها فيما بينهم وبين الله تعالى

Zemahşerî'ye göre bu ayet, rızkı verenlerin gerçekte Allah'ın rızkını kullar eliyle akıttığını göstermektedir; bir sultanın askerini, bir efendinin kölesini, bir adamın ailesini rızıklandırması gibi görünen tüm rızıklandırmalar aslında Allah'tan gelir, çünkü hem rızkın hem de rızıktan yararlanmayı sağlayan sebeplerin yaratıcısı O'dur.

وأعلاهم رب العزة ، بأن كل ما رزق غيره : من سلطان يرزق جنده ، أو سيد يرزق عبده أو رجل يرزق عياله : فهو من رزق الله ، أجراه على أيدي هؤلاء ، وهو خالق الرزق وخالق الأسباب التي بها ينتفع المرزوق بالرزق

Râzî bu ayette tekvînî bir sıralamaya dikkat çeker: Havariler maideyi isterken önce 'Rabbenâ' ile Allah'ı zikretmeye başlamışlar, sonra nimetin sevincine, ardından bu maidenin istidlal ehline delil olmasına, en sonda ise nefsin payına yani rızka işaret etmişlerdir. Bu sıralama en şereflisinden en aşağısına bir iniş, sonra tekrar Allah'a yükseliş olarak yorumlanır ki bu ruhların nüzul ve urûcuna işaret eder. Ayrıca 'Rabbenâ enzil aleynâ' ifadesinin dilbilgisel yapısı (fiilin cezm veya ref' alması) ve Mu'tezile'nin ayetten çıkardığı üç husus (Allah'ın kadir olması, gayrullahın da rızık verip mâlik olabilmesi, rızkın helal olması gerektiği) tartışılır.

فانظر كيف ابتدأ بالأشرف فالأشرف نازلا إلى الأدون فالأدون . ثم قال : وهو عروج مرة أخرى من الخلق إلى الخالق ومن غير الله إلى الله ومن الأخس إلى الأشرف ، وعند ذلك تلوح لك شمة من كيفية عروج الأرواح المشرقة النورانية الإلهية ونزولها اللهم اجعلنا من أهله

Kurtubî'ye göre 'mâide' kelimesi üzerinde yemek bulunan sofra anlamındadır ve dil bilginlerinin (Katrub, Kûfeliler, Ahfeş vb.) görüşlerine dayanarak kelimenin türeyişi tartışılır; ayrıca mâidenin nüzûlüne dair kıssa uzun bir rivayet olarak nakledilir. Sofranın gökten kırmızı, yuvarlak, iki bulut arasında, üzerinde balık, ekmek, meyve ve diğer yiyeceklerle indiği; Hz. İsa ve Havarilerin bu olay karşısındaki tavırları detaylı biçimde anlatılır.

المائدة الخوان الذي عليه الطعام قال قطرب : لا تكون المائدة مائدة حتى يكون عليها طعام فإن لم يكن قيل : خوان وهي فاعلة من ماد عبده إذا أطعمه وأعطاه فالمائدة تميد ما عليها أي تعطي

İbn Kesîr, sûfrenin (semadan inen sofranın) nüzûlüne dair rivayeti nakleder: sofra Hz. İsa ve havariyyûnun önüne indirilir, üzerinde şişkin ve kılçıksız kızarmış büyük bir balık, sebzeler, ekmekler, zeytin, hurma ve nar bulunur. Yahudiler bunu görüp kederlenir, havariler ise şüphelerini gidermek için balığın yeniden dirilip eski haline dönmesini isterler; İsa bunu Allah'ın kudretine havale eder ve sonunda fakirlere yedirilmesini emreder. Metin bu olayı Süddî, Süfyân es-Sevrî, Katâde ve Selmân el-Fârisî'den nakledilen görüşlerle birlikte, ayetteki 'iyd' ve 've-rzuknâ' ifadelerinin anlamını da açıklayarak sunar.

فقام عيسى عليه السلام واستأنف وضوأ جديدا ثم دخل مصلاه فصلى كذلك ركعات ثم بكى بكاء طويلا ودعا الله أن يأذن له في الكشف عنها ويجعل له ولقومه فيها بركة ورزقا

Beydâvî'ye göre havariler sofradan yemek istemelerini, kalplerinin (istidlal ilmine gözle görme ilminin eklenmesiyle) tatmin olması, İsa'nın peygamberliğinin doğruluğunu bilmek ve buna şahitlik etmek gibi meşru gerekçelerle açıklamışlardır. İsa da onların bu istekte samimi bir amaçları olduğunu veya bundan vazgeçmeyeceklerini görünce, delili tam olarak ortaya koymak için Allah'tan sofra istemiştir. Bu sofranın inişinin, öncekiler ve sonrakiler için bayram (ta'zim edilen bir gün) ve İsa'nın peygamberliğine delil olan bir mucize olmasını dilemiştir.

قال عيسى ابن مريم لما رأى أن لهم غرضا صحيحا في ذلك، أو أنهم لا يقلعون عنه فأراد إلزامهم الحجة بكمالها.